دانستنی های کودکان

کدام ویتامینها برای کودک ضروری میباشد و نکات آن

شیرخوارانی که شیر مادر می خورند، از هر نظری در وضعیت بهتری نسبت به شیرخوارانی هستند که با شیرخشک تغذیه می‌شوند. حتی در مورد ابتلا به آلرژی یا بیماری‌های مختلف از جمله اسهال و استفراغ این بچه‌ها در مصونیت بهتری قرار دارند.

شاید یک کودک شیرخشکی هم به نظر شاداب برسد، اما وقتی او را با یک کودک هم‌وزن و همسال خود که با شیر مادرش تغذیه می‌شود مقایسه کنیم در می‌یابیم با هم متفاوتند.

یک تفاوت ساده در این است که کودک اول فقط یک مزه را می‌‌شناسد، آن هم شیرخشکی است که می‌خورد. اما کودکی که شیر مادر می‌خورد با تنوعی از مزه‌ها که مادر در غذاهای خود می‌خورد آشناست. بنابراین این کودک به راحتی بعد از شش ماهگی غذای جامد را شروع می‌کند و خوب غذا می‌خورد.

تنها ویتامین مورد نیاز نوزادان ویتامین D است. بچه‌ها از بدو تولد تا شش ماه به غیر از شیر مادر هیچ نیاز دیگری ندارند، اما باید ویتامین D بدن‌شان تامین شود.

در کشورهای اروپایی و غربی به تنهایی قطره ویتامین D دارند، اما در کشور ما باید ویتامین D را تحت عنوان قطره AD یا مولتی‌ویتامین به بچه‌ها بدهیم.

بچه‌ها قطره AD را خیلی بهتر از مولتی‌ویتامین تحمل می‌کنند، چون از بوی قطره‌های مولتی ویتامین خوششان نمی‌آید. از میان قطره‌های AD نیز بعضی چرب‌تر و برخی آبکی‌ترند. سعی کنید نوع آبکی‌تر که بهتر تحمل می‌شود را تهیه کنید.

روزانه باید ۴۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین D به بچه‌ها برسد. پس برای این حتما و حتما نوع ایرانی قطره را تهیه کنید که در یک سی‌سی از آن این میزان وجود دارد (چه مولتی‌ویتامین و چه قطره AD)

انواع خارجی را که به صورت شربت هستند، باید حدود ۱۰ تا ۱۵ سی‌سی به بچه‌ بدهید تا شاید این مقدار ویتامین D تامین شود.

یادتان باشد با این کار نسبت ویتامین‌ها را در بدن بچه به هم می‌زنید. اگر ویتامین A زیاد باشد، در طولانی‌مدت فشار داخل جمجمه بچه زیاد می‌شود و به او آسیب می‌رسد.

حالا سوال این است که چرا غربی‌ها که در زمینه تولید این ویتامین از ما جلوتر هم هستند این‌گونه مصرف نمی‌کنند؟ واقعیت این است که در کشورهای غربی داخل اکثر مواد غذایی ویتامین و حتی آهن (در شیر پاستوریزه) وجود دارد. در غذاهای کودکشان بسیاری مواد که در غذای بزرگسالان نیز هست، وجود دارد و این حساسیت آنقدر وجود ندارد.

به علاوه نکته مهم در اینجاست که آنها برای مصرف داخل خود قطره ویتامین D دارند، ولی آنچه با نام شربت‌های مختلف با ظاهر بسیار شکیل و گول‌زننده تولید می‌کنند برای صادرکردن است و در کشور خودشان استفاده نمی‌کنند.

بسیاری از والدین با هزینه بالا این شربت‌ها را تهیه می‌کنند، اما پس از مدتی متوجه می‌شوند کودکشان از نظر ویتامین D دچار کمبود است و نرمی استخوان گرفته است.

قطره آهن ایرانی بدمزه است اما لااقل می‌دانید وقتی آن را به بچه می‌دهید میزان لازم ‌آهن را دریافت می‌‌کند.

آهن را باید از اول هفت ماهگی با غذای کمکی و البته در ادامه تغذیه با شیر مادر به بچه‌ها بدهید تا انشاءا... همه آنها سلامت و شاد باشند.

دادن قطره مولتی ویتامین یا آ+د از ۱۵ روزگی نوزاد شروع شده و روزانه ۲۰ قطره آ + د ، یا ۲۵ قطره مولتی ویتامین تا پایان دو سالگی به کودک داده می شود.

قطره آهن نیز از پایان شش ماهگی یعنی همزمان با شروع تغذیه تکمیلی کودک، روزانه ۱۵ قطره داده می شود و تا پایان دو سالگی باید داده شود.

 

نکته

۱- موقع دادن قطره به نوزاد، بهتر است به جای اینکه قطره ها را با قطره چکان داخل دهان کودک بریزید و آن را بشمارید، تعداد ۲۵ یا ۲۰ یا ۱۵ قطره را در یک قاشق مرباخوری بچکانید و یکجا و به آرامی با قاشق به کودک بدهید.

 

۲- بعد از دادن قطره آهن به کودک، مقداری آب جوشیده خنک به او بدهید تا از تاثیر آهن بر روی دندان ها و سیاه شدن آنها جلوگیری شود. اگر کودک گذاشت، بعد از دادن آب نیز می توانید با یک دستمال کاملا تمیز پارچه ای، دندان های او را به آرامی پاک کنید.

ایران نما

ایران گردی, پزشکی, پزشکی کودکان, ویتامین های ضروری کودکان

نکاتی زیبا در باره اولین ارتباط مادر و نوزاد

پیوند و ارتباط بین شما و نوزادتان فوق‌العاده عمیق و بادوام است و در چند سال اولیه زندگی او توسعه پیدا می‌کند. این پیوند چنان رابطه منحصر به فردی ایجاد می‌کند که رشد نوزادتان را به دنبال خواهد داشت. این پیوند به شما انگیزه می‌دهد توجه بیشتری به نیازهای او نشان دهید. (نیمه شب برای شیردهی از خواب بیدار شوید، حواس‌تان به عوض کردن پوشک او باشد و معنای متفاوت گریه‌های او را درک کنید)

فرآیند پیوند و ارتباط با نوزاد به طور طبیعی هنگام مراقبت از او اتفاق می‌افتد اما همیشه آسان و عاری از استرس نیست. طبیعی است که ابتدا احساس عدم اطمینان، ترس و گسستگی به سراغ‌تان بیاید. با وجود این برای ساخت پیوندی مطمئن بین خودتان و نوزاد کارهای زیادی می‌توانید انجام دهید.

این پیوند نوعی ارتباط منحصر به فرد بین نوزاد و شما به عنوان نخستین مراقب و پرستار اوست. این رابطه غریزی شما را به سوی هم می‌کشاند تا مطمئن شوید نیازهای نوزاد بی‌دفاع و آسیب‌پذیرتان را برآورده می‌کنید. در سال 1990 اطلاعات فراوانی در این باره بدست آمد و مشخص شد این پیوند فاکتور کلیدی در رشد اجتماعی، روانی، جسمانی و هوش نوزاد به شمار می‌آید.

کیفیت این رابطه در میان افراد گوناگون متفاوت است. یک پیوند مطمئن، شالوده زندگی بهینه نوزاد در آینده (اشتیاق برای یادگیری٬ خودآگاهی سالم٬ اعتماد و توجه به دیگران) را می‌سازد. یک رابطه نامطمئن در رفع نیازهای نوزاد به بن بست می‌خورد و در آینده منجر به بروز سردرگمی و اختلال در یادگیری و ارتباط او با اطرافیان خواهد شد.

نکات:

-  پیوند و ارتباط مادر با نوزاد به طور غریزی شکل می‌گیرد اما متاسفانه عشق به نوزاد به طور خودکار منجر به برقراری این پیوند نخواهد شد. این پیوند مطمئن از توانایی مادر برای کنترل استرس، رفع نیازهای نوزاد و موفقیت در حفظ آرامش او سرچشمه می‌گیرد.

-  لازم نیست تمام مدت درصدد رفع نیازهای نوزادتان باشید تا بتوانید با او پیوندي مطمئن برقرار کنید. یک سوم همین مدت زمان یا کمی بیشتر برای ایجاد یک رابطه مطمئن کافی است. وقتی نوزادتان را بشناسید و به مرور زمان تجربه کسب کنید، با اطمینان بیشتری سرنخ‌ها و سیگنال‌های ارسالی از سوی او را شناسایی می‌كنيد.

-  بر خلاف باور عام، هر چه بیشتر نسبت به نیازهای نوزادتان واکنش نشان دهید، او در آینده کمتر لوس خواهد شد. پیوند با نوزاد حس اعتماد را به دنبال دارد و کودکانی که پیوندي مطمئن با والدین خود داشته‌اند، مستقل‌تر از سایرین خواهند بود.

- لازم نیست 24 ساعته کنار نوزادتان باشید تا با او ارتباط برقرار کنید. آنچه اهمیت دارد این است که کیفیت مدت زمان بودن در کنار او را افزایش دهید و او را مطمئن کنید که از اهمیت این پیوند و ارتباط آگاهی دارید.

- ارتباط یک جاده دوطرفه است که در آن نوزاد نیز مانند شما سرنخ‌های ارسالی را درک می‌کند.

 

 

پیوند مادر و نوزاد پیش از تولد آغاز می‌شود

در 3 ماهه پایانی حاملگی، نوزاد شروع به دریافت اطلاعات از محیط خارج از رحم مادر می‌کند. شما متوجه حرکات نوزاد می‌شوید و او نیز صدای شما را می‌شنود و استرس‌تان را درک می‌کند. لازم است آرامش خود را حفظ کنید و از سوی اطرافیان حمایت شوید تا از رابطه خود و نوزادتان در آینده بیشترین بهره را ببرید.

فرآیند برقراری پیوند با نوزاد دوجانبه و پویاست. هم شما و هم نوزاد در تبادل سرنخ‌های غیرکلامی شرکت دارید. حتی در چند روز اول زندگی نوزاد، او سرنخ‌ها، تن صدا، حرکات و عواطف شما را درک می‌کند و با گریه کردن، صدا درآوردن، حالات صورت و در نهایت لبخند زدن، خندیدن، اشاره کردن و حتی جیغ کشیدن برای شما سیگنال ارسال مي‌كند.

شما نیز متقابلا او را تماشا می‌کنید، به صدایش گوش می‌دهید و نسبت به نیازهای او برای غذا، گرما و محبت واکنش نشان می‌دهید. پیوند بین شما و نوزادتان از همین ارتباط غیرکلامی حاصل می‌شود.

 

 

چرا پیوند با نوزاد تا این اندازه اهمیت دارد؟

پیوند مطمئن با نوزاد به او می‌آموزد که چگونه به شما اعتماد کند، احساسات خود را منتقل كند و در نهایت به اطرافیان نیز اطمینان داشته باشد. وقتی شما و نوزادتان با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنید، او یاد می‌گیرد که چگونه حس خوب و سالمی نسبت به خود داشته و بخشی از یک رابطه عاشقانه و دلسوزانه باشد.

پیوند مطمئن با نوزاد موجب توسعه حس مسئولیت‌پذیری و ارتباط در مغز او شده و این رابطه را رشد و توسعه دهد. این پیوند، اساس توانایی نوزاد در برقراری ارتباط سالم با دیگران خواهد بود. خصلت‌هایی که شما در دوران بزرگسالی به فراموشی سپرده‌اید مانند دلسوزی، درک، عشق و واکنش به دیگران نخستین چیزهایی هستند که نوزاد می‌آموزد.

زمانی که نوزاد رابطه مطمئنی با شما داشته باشد بهتر می تواند:

-  روابط صمیمی و مثمر ثمر برقرار کند.

-   تعادل عاطفی خود را حفظ كند.

-   اعتماد به نفس و احساس خوبی نسبت به خود داشته باشد.

-    از بودن در کنار دیگران لذت ببرد.

-    از حالت افسردگی و غم و غصه بیرون بیاید.

-   احساسات خود را با دیگران قسمت کند و به دنبال جلب حمایت آن‌ها باشد.

 

 

ارتباط با نوزاد برای شما هم مفید است

طبیعت، مادران را به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده که درست مانند نوزاد از طریق این پیوند عشق را تجربه کنند. لذتی که هنگام برقراری ارتباط نوزاد بدست می‌آورید تاثیر بسزایی در تسکین خستگی ناشی از بی‌خوابی یا استرس‌های مراقبت از او دارد. این پیوند موجب آزادسازی اندورفین در بدن شما و در نتیجه به وجود آمدن انگیزه می‌شود، به شما انرژی می‌دهد و شادتان می‌کند. خلق یک رابطه مطمئن با نوزاد ممکن است نیازمند کمی تلاش و کوشش باشد اما پاداش نهایی برای هر دوی شما فوق‌العاده خواهد بود.

 

 

ارتباط با نوزاد با مراقبت شما از خودتان آغاز می‌شود

نوزادان باید در محیطی آرام و در هوشیاری کامل با شما ارتباط برقرار کنند. شاید کار دشواری باشد اما لازم است مراقب خودتان باشید تا ارتباط بین شما و نوزادتان شکل بگیرد.

-   سعی کنید به اندازه کافی بخوابید: کمبود خواب می‌تواند شما را بد اخلاق٬ خسته و افسرده و زود رنج کند. بعضی از والدین نوبتی شب بیدار می‌مانند یا حداقل یک صبح در هفته تا ظهر می‌خوابند.

-   حمایت اطرافیان را جلب کنید: مخصوصا در روزهای اول پس از تولد نوزاد، تا جایی که می‌توانید از همسر٬ اعضای خانواده و دوستان خود کمک بگیرید.

-   برای تفریح خود برنامه‌ریزی کنید: مراقبت از نوزاد کار طاقت‌فرسایی است و کمی تفریح می‌تواند در نقش شما به عنوان پدر یا مادر تاثیر بسزایی داشته باشد. یک ساعت رفتن به کافی شاپ٬ قدم زدن٬ کلاس یوگا یا هر کاری که خودتان دوست دارید می تواند انرژی شما را تجدید کند.

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, روان شناسی, روان شناسی کودک, نکاتی زیبا در باره اولین ارتباط مادر و نوزاد

چرا در دوره نوجوانی ارتباط با خانواده کم رنگ می‌شود؟

دور شدن نوجوان از خانواده

ورود اینترنت و شبکه‌های ماهواره‌ای به خانه‌ها در سال‌های اخیر سبک زندگی‌ها را تغییر داده است به طوری که برخی نوجوانان تا حدی از فضای سنتی خانواده دور شده‌اند و به انزوا یا به سمت گروه همسالان نا‌شناس کشیده است. هر چه فرزند به دوره نوجوانی نزدیک‌تر می‌شود از خانواده بیشتر کناره‌ می‌گیرد و به سمت گروه همسالان جذب می‌شود.

 در این وضعیت والدین احساس نگرانی می‌کنند به طوری که سعی دارند تا ارتباط فرزند با دوستان خود کم‌رنگ شود، همین اختلاف نظر‌ها موجب بروز پدیده‌ای با عنوان شکاف بین فرزند و والدین می‌شود. «محمد پیروی خامنه»، رفتار‌شناس، در این باره توضیح می‌دهد.

 

* چرا در دوره نوجوانی ارتباط با خانواده کم رنگ می‌شود؟ 

 + ایجاد برخی محدودیت‌های غیرقابل توجیه، محیط خشن، نبود رابطه دوستانه بین والدین و فرزند، ترس از والدین و... از جمله مهم‌ترین دلایل کمرنگ شدن ارتباط میان فرزند و والدین است. کسانی که در سن نوجوانی قرار دارند همسالان خود را عاقل‌تر از والدین خود می‌دانند بر این اساس پاسخ سؤال‌های خود را در گروه دوستان جستجو می‌کنند.

 

 

* عواقب کم‌رنگ شدن رابطه والدین با فرزندان چیست؟ 

 + افسردگی، افزایش روحیه ضد خانواده، پرخاشگری وستیزه‌جویی نتیجه این برخوردهاست؛ هر چه این رابطه با شکاف بیشتری باشد این عکس‌العمل‌ها بیشتر است تا جایی که این موضوع موجب می‌شود تا فرد به سوی گروه همسالان کشیده شوند و در این زمان افراد سودجو از خلأ نبود ارتباط فرزند با والدین استفاده می‌کنند و فرد را به بیراهه می‌کشند. به طوری که در باندهای فساد، قاچاق مواد مخدر، اعتیاد و.. وارد شده و در همین مراکز است که ممکن است رفتارهای پرخطر جنسی نیز از سوی بچه‌ها امتحان می‌شود. البته نباید نقش ارزش‌های دینی را نادیده گرفت زیرا با کم‌رنگ شدن اعتقادهای مذهبی، زمینه بسیاری از فساد‌ها فراهم می‌شود.

 

 

* تعداد فرزندان چه تأثیری در بهبود روابط خانوادگی دارد؟ 

 + متأسفانه در سال‌های اخیر تک فرزندی در کشور رواج یافته در کنار آن اشتغال والدین نیز به دلیل مشکلات مالی جدی و همه‌گیر شده است این اتفاق‌ها به طور ناخودآگاه کودک را مجبور می‌کند برای فرار از تنهایی به سمت گروه‌های همسالان نا‌شناس برود. دهه‌های قبل این خلأ توسط پدر بزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، بچه‌های همسال فامیل و خواهر و برادر پر می‌شد اما امروز این روابط وجود ندارد و در کنار آن ورود اینترنت و شبکه‌های مجازی به داخل خانه‌ها و پر شدن وقت بچه‌ها به استفاده از این وسایل باعث بروز آسیب‌های زیادی شده است، حداقل آسیب این فضا پر کردن تنهایی در فضای مجازی با دوست‌های مجازی است. برخی از بچه‌های امروز خیلی با آدم‌های حقیقی ارتباط خوبی ندارند.

 

 

* وظیفه پدر و مادر‌ها در این میان چیست؟ 

 + پدر و مادر‌ها باید توجه داشته باشند که سن نوجوانی دوره‌ای بحرانی است و باید با فرزندان خود رابطه دوستی برقرار کنند؛ اما عملاً شاهد این اتفاق نیستیم، والدین خسته از روزمرگی‌ها توان صبر در برابر پرخاشگری بچه‌ها را ندارند و اوضاع هر روز بد‌تر می‌شود. والدین باید در شبانه روز ساعاتی را به صحبت کردن با بچه‌ها اختصاص دهند، پای صحبت‌های فرزندان خود بنشینند در این صحبت‌ها بچه‌ها مهارت‌هایی را یاد می‌گیرند که به هیچ عنوان از طرق دیگر به آن دست نمی‌یابند که حس مهم بودن در صدر قرار دارد. والدین بدانند که بیشتر نوجوانان مهارت‌های زندگی را آموزش ندیده‌اند و به راهکارهای مقابله با مشکل آشنایی ندارند بنابراین راه‌های انحراف برای آنان باز است.

 

 پس والدین باید از جایگاه مدیری سختگیر به دوستی مهربان تغییر مسیر دهند تا بتوانند اعتماد فرزندان خود را جلب کنند سپس آموزش و پرورش و رسانه‌ها می‌توانند با آموزش‌های مهارت ارتباط در این زمینه به میدان بیایند. این را نیز در نظر بگیرید که بهتر است پسر با پدر و دختر با مادر خود رابطه خوبی داشته باشد و از هم‌جنس خود مهارت‌های مختلف بیاموزد اما متأسفانه گاهی اوقات پدر‌ها با وجود روحیه پرخاشگری ارتباط کمتری با فرزندان خود به خصوص پسر برقرار می‌کنند که ادامه این روند به صلاح نیست. اگر پدر مادر‌ها می‌دانند که مثلا فرزندشان با دوست نابابی ارتباط دارد نباید خواستار قطع رابطه او شوند.

 بهتر است آنان با یک بزرگ‌تر یا دوست نوجوانی که روی فرزندشان تاثیر می‌گذارد صحبت کنند تا با فرزندشان همراه شود. بهتر است والدین دوست فرزند خود را بشناسند و به این کار وقت کافی اختصاص دهند، به‌طور خلاصه نکته‌ای که در مورد دوستان نوجوان باید مورد توجه قرار دهید این است که نوجوان خودش دوستانش را انتخاب می‌کند و والدین هیچ تاثیری در این انتخاب ندارند. آن‌ها می‌توانند به طور غیرمستقیم بر انتخاب‌های فرزند خود اثر بگذارند پس باید بسیار هوشمند باشند.

ایران نما

فرزند و والدین

برچسب‌ها: ایران گردی, روان شناسی, دوره نوجوانی, ارتباط با خانواده, کمرنگ شدن ارتباط میان

زخمی شدن کودک و کمکهای اولیه

در هنگام زمین خوردن کودکان و زخمی شدن آنها، اولین کاری که باید انجام داد تمیز کردن محیط زخم است.

فرهنگ غنی‌پور فوق تخصص ارتوپدی کودکان گفت: : والدین در مواجهه با ضربه و زخم وارده به اعضای کودک باید در مرحله اول زخم را با آب و صابون ساده یا شامپوی بچه شست وشو دهند.

ایشان ادامه داد: مرحله دوم بی‌حرکت نگهداشتن عضو است و باید هر چه سریعتر کودک را به نزدیکترین مرکز درمانی ارجاع داد.

غنی‌پور در پاسخ به پرسش, کدام یک از زخم‌ها را باید به پزشک ارجاع داد گفت: اهمیت زخم‌های کوچک یا بزرگ به یک اندازه است چرا که عارضه‌ای که به علت زخم ایجاد می‌شود مهمتر از خود زخم و سایز آن است.

فوق تخصص ارتوپدی کودکان گفت: عمق زخم ، وجود شکستگی زیر زخم و صدماتی که به عصب و عروق وارد می‌شود از عوارض ثانویه زمین خوردن کودکان است که الزام معاینه پزشک را ضروری تر می‌سازد.

ایشان تصریح کرد: اگر در عضو صدمه دیده کودک، خونریزی شدید وجود داشت بهتر است در همان لحظه اولیه بالای عضو صدمه دیده با نواری بسته شود.

فوق تخصص ارتوپدی کودکان گفت: استفاده از جوراب و بستن آن در بالای عضو صدمه دیده در مواقع ضروری و اورژانسی می‌تواند از خونریزی فعال جلوگیری کند و تا رسیدن به پزشک مؤثر باشد.

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, پزشکی, پزشکی کودکان, زخمی شدن کودک

نکات مهم در مورد پوشک بچه!

در همين چند مشت پنبه، يك دنيا راز پنهان شده است. كافي است بازش كنيد تا به توانايي مادرانه‌تان شك كنيد يا به‌خاطر اينكه فرزندتان درست و به‌موقع آن را كثيف مي‌كند به موفقيت‌آميز بودن تلاش‌هاي‌تان در مراقبت از او افتخار كنيد. شايد براي كساني كه تجربه شما را پشت سر نگذاشته‌اند، پوشك نوزاد تنها يك عنصر پر از آلودگي و كثيف در خانه باشد كه بايد زودبه‌زود از شرش خلاص شويد. اما براي شما كه از اوضاع مزاجي گرفته تا سلامت سيستم ايمني بدن فرزندتان را با آن كنترل مي‌كنيد، يك پوشك باارزش‌تر از اين حرف‌هاست. اگر تازه به گروه مادرها وارد شده‌ايد يا اينكه قصد مادر شدن داريد،‌ اين مطلب را از دست ندهيد. در اين صفحات قرار است همه آنچه باید در مورد پوشك بچه‌ها بدانيد را با شما در ميان بگذاريم.

چقدر بس است؟

بچه‌ها برای تخلیه روده‌های‌شان از قانون یکسانی پیروی نمی‌کنند. بعضی‌های‌شان بعد از هر وعده مدفوع را تخلیه می‌کنند و بعضی دیگر تنها یک یا دو بار در هفته این رد پا را در پوشک‌شان باقی می‌گذارند. اما آنچه اهمیت دارد، میزان دفعات تخلیه روده‌ها نیست بلکه نرم و طبیعی بودن حالت آن است. نوزادان تازه متولد شده‌ای که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، بعد از هر بار شیر خوردن، یعنی حدود شش تا 10 بار در روز، مدفوع‌شان را تخلیه می‌کنند اما بعد از گذشتن سه تا شش هفته بعد از تولد، سرعت دفع نوزادان کمتر می‌شود.

چه رنگي باشد؟

مدفوع نوزادان در روزهای اول به رنگ سبز بسیار تیره و نزدیک به سیاه است. وقتی نوزاد شما دو تا چهار روزه می‌شود، مدفوعش روشن‌تر و کمتر چسبناک به نظر می‌رسد. این تغییر رنگ به شما می‌گوید که نوزادتان در هضم شیر مادر تواناتر شده است. نوزادانی که شیر مادر می‌خورند، مدفوعی زرد یا تا اندازه‌ای سبز دارند.

چه شكلي باشد؟

مدفوع نوزادهایی که شیر مادر می‌خورند به حالت کرمی روی پوشک دیده می‌شود که بویش هم چندان بد نیست. البته یادتان نرود که حتی نرمی و سفتی مدفوع و شکل و رنگش تا اندازه زیادی بستگی به تغذیه مادر دارد و اگر تغییراتی در پوشک نوزادمشاهده کردید اما علائم دیگری را در رفتار و حالاتش ندیدید، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. مدفوع طبیعی نوزادان نه سفت است و نه خشک. پس اگر بعد از باز کردن پوشکش با مدفوعی سفت و خشک روبه‌رو شدید، بدانید که بسیاری از گریه‌هایش به‌خاطر یبوست است و برای به سامان شدن وضعیتش باید از یک متخصص کمک بگیرید.

جامد يا مايع؟

اسهال نوزادان بسیار آبکی است و به نظر می‌رسد بیشتر از آب تشکیل شده باشد تا مواد جامد. رنگ آن می‌تواند همان زرد یا سبز باشد یا اینکه قهوه‌ای به نظر برسد. این مدفوع مایع گاهی از پوشک نوزاد به بیرون نفوذ می‌کند و گاهی آنقدر در پوشک سر می‌خورد که همه نقاطش را آغشته می‌کند.

چرا شل مي‌شود؟

اسهال می‌تواند نشانه ابتلا به برخی عفونت‌ها یا آلرژی باشد و اگر تنها چند روز ادامه پیدا کند، به از دست رفتن آب مورد نیاز بدن نوزاد ختم می‌شود و جانش را به خطر می‌اندازد. پس اگر حتی سه، چهار بار متوالی در پوشکش چنین نشانه‌ای را مشاهده کردید، فورا با پزشکش تماس بگیرید. البته اگر در اسهال فرزندتان رگه‌های خونی مشاهده کردید هم باید فورا با پزشک تماس بگیرید.

چرا سفت مي‌شود؟

اگر مدفوع نوزاد حسابی سفت است یا شبیه سنگ‌ریزه در پوشکش دیده می‌شود، احتمالا به یبوست مبتلاست. یکی، دو بار دیدن چنین نشانه‌ای در پوشک نباید شما را نگران کند اما اگر تکرار شد یا در آن خون مشاهده کردید، حتما باید با پزشکش تماس بگیرید.

پوشك خوني يعني چه؟

تغییر رنگ مدفوع کودک‌تان به رنگ قرمز روشن، ممکن است به دلایل مختلفی اتفاق افتاده باشد. اما اگر خون قرمز روشن را روی پوشکش مشاهده کردید یا اینکه رگه‌ای از خون را در مدفوع طبیعی‌اش دیدید، فورا پزشک را در جریان بگذارید، چراکه ممکن است به پروتئین شیر حساسیت داشته باشد یا اینکه دچار بواسیر خفیفی شده باشد. اگر هم اسهال همراه با خون قرمز را مشاهده کردید، باز هم موضوع را جدی بگیرید چراکه ممکن است کودک‌تان در خطر مبتلا شدن به یک عفونت باکتریایی قرار گرفته باشد. اگر هم مدفوع کودک‌تان کاملا خونی و مثل ژله توت فرنگی بود، نباید احتمال مبتلا شدن به یک مشکل شدید روده را نادیده بگیرید.

چرا رنگش مي‌پرد؟

مدفوع رنگ پریده و گچی می‌تواند از اختلالات کبدی یا مشکلات دیگر خبر دهد، پس اگر آن را به شکلی تکراری در پوشک فرزندتان دیدید، باز هم پزشکش را در جریان بگذارید.

چه جنسي باشد؟

تصور نکنید استفاده از پوشک‌های پارچه‌ای بهتر از پوشک‌های یکبار مصرف است، چراکه پارچه به اندازه پوشک‌های مدرن امروز نمی‌تواند رطوبت را جذب کند و پوشک خیس و کثیف خیلی زود پای کودک را آزرده کرده و می‌سوزاند. پوشکی بلند و با رویه کتان را برای نوزاد انتخاب کنید تا هم ادرار از پوشکش به بیرون درز نکند و هم به‌خاطر جنسش امکان تبادل هوا به بیرون را داشته باشد. گذشته از این پوشک‌هایی که پنبه‌های‌شان گلوله‌گلوله و جدا از هم به نظر می‌رسند، عطر دارند و چسب‌های‌شان به سختی باز می‌شود را برای فرزندتان انتخاب نکنید.

چطور تعويضش كنيم؟

قبل از تعویض نوزادتان جایی مناسب را برای این کار انتخاب کنید. تخت‌های نوزادی که پایین‌شان میز تعویض دارند، بهترین گزینه برای شما هستند. با کمک این میزها در حالت ایستاده و مسلط به وضعیت کودک می‌توانید تعویض را انجام دهید. قبل از این کار پوشک، کیسه برای انداختن پوشک کثیف، دستمال مربوط و کرم ضدالتهاب و سوختگی پوست را کنار دست‌تان بگذارید تا برای تکمیل روند تعویض پوشک مجبور به رها کردن نوزاد نشوید.

چطور آرامش كنيم؟

هنگام تعویض پوشک، دست‌تان را روی بدن کودک بگذارید و او را نگه دارید. اگر نوزادتان با تکان خوردن‌هایش کار را برای شما سخت می‌کند، می‌توانید از چند اسباب بازی کوچک که می‌تواند آنها را در دست‌هایش بگیرد برای سرگرم کردن او استفاده کنید. شاید خواندن لالایی‌ای که دوست دارد و چند آواز آرامش‌بخش هم در این شرایط بتواند به آرامش کودک‌تان کمک بیشتری کند.

چرا حساس مي‌شود؟

حساسیت نشان دادن به پوشک به معنای لزوم استفاده از پوشک‌های خارجی معروفی که چند برابر پوشک‌های داخلی قیمت دارند نیست. شاید قیمت ارزان برخی پوشک‌ها در بازار توجه شما را جلب کند، اما بسیاری از پوشک‌های ارزان قیمت خیلی زود نم پس می‌دهند و کار شما را برای تعویض و نظافت نوزاد چند برابر می‌کنند. اين روزها بازار مولفيكس و ماي‌بيبي در ايران داغ است و از آنجا كه مولفيكس كارخانه‌اي هم در ايران تاسيس كرده، پوشك‌هايي كه كيفيتی مشابه پوشك‌هاي توليد تركيه‌اش دارند را با قيمتي بسيار كمتر در ايران عرضه مي‌كند.

چرا مي‌سوزد؟

سوختگی پا یکی از عارضه‌های رایج پوشک بستن است. گفتیم که قرار نیست برای هر بار ادرار او را عوض کنید اما بچه‌ها بعد از هر مدفوع باید فورا تعویض شوند اما گذشته از جنس پوشک و مدت تعویض آن؛ اسهال کودک، داشتن یک بیماری عفونی یا مصرف آنتی‌بیوتیک توسط مادر یا کودک می‌تواند زمینه سوختگی را فراهم کند.

چطور سوختگي را درمان كنيم؟

برای درمان سوختگی پای نوزادان پمادهای مختلف از برندهای مختلفی توصیه می‌شود اما یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین پمادهایی که التهاب پای اغلب نوزادها را آرام می‌کند، پماد کالندولاست که به راحتی در اغلب داروخانه‌ها پیدا می‌شود. اگر سوختگی پای کودک‌تان بعد از دو، سه روز خوب نشد یا به تاول و زخم‌های چرکی تغییر شکل داد، فورا پزشکش را در جریان بگذارید.

با شب‌ها چه كنيم؟

حتی اگر کودک‌تان خواب است، قبل از خاموش کردن چراغ‌ها پوشکش را عوض کنید تا بتوانید دو، سه ساعتی با خیال راحت بخوابید و برای چک کردن وضعیت کودک و عوض کردن دوباره‌اش بیدار شوید. برای جلوگیری از پخش شدن بوی بد پوشک، پوشک کثیف را فورا ببندید و در کیسه‌ای در بسته در کیسه زباله بیندازید و هر روز کیسه زباله‌تان را خالی کنید.

چطور پاکش کنیم؟

به آرامی قوزک‌های نوزاد را بگیرید و او را بلند کنید تا بتوانید پشتش را تمیز کنید. نیازی نیست که بعد از هر بار ادرار نوزاد او را با آب و صابون بشویید و می‌توانید این کار را دو، سه دفعه در میان انجام دهید و باقی دفعات از دستمال مرطوب کمک بگیرید. اما مراقب باشید دستمال مرطوبی که استفاده می‌کنید عطردار و حساسیت‌زا نباشد. اگر نوزاد دختر دارید، برای پاک کردنش دستمال را از جلو به عقب بکشید تا آلودگی‌ها از دهانه مقعد به نقاط دیگر نیایند و زمینه مبتلا شدنش به عفونت را فراهم نکنند.

پسرها را چطور پوشك كنيم؟

موقع بستن پوشک نوزاد پسرتان، سر آلت تناسلی‌اش را به سمت پایین قرار دهید تا ادرارش از پوشک بیرون نریزد. در فاصله تعویض هم می‌توانید پارچه‌ای روی آلت تناسلی‌اش بیندازید تا در صورت ناگهانی ادرار کردن، زحمت شما برای نظافت خانه را بیشتر نکند. هنگام تميز‌كردن هم آلت تناسلی نوزادان پسر را با دستمال مرطوب کاملا پاک کنید .

کی خداحافظي كنيم؟

باز کردن پوشک نوزاد برای آموزش دستشویی رفتن به او اولین راهی است که به فکر مادران می‌رسد. اما واقعیت این است که هیچ کودکی تنها به‌خاطر نداشتن پوشک مجبور به استفاده از دستشویی نمی‌شود. اولین پیش‌نیاز برای رسیدن به این مرحله، توانمند شدن مثانه کودک برای کنترل ادرار و خارج کردن آن در زمان مناسب است و داشتن چنین انتظاری از کودک قبل از 30 ماهگی چندان منطقی نیست.

بعد از 30 ماهگی چه کنیم؟

بعد از رسیدن کودک به این سن باید بهترین زمان را برای جدا کردن پوشک از او انتخاب کنید. مراقب باشید کودک‌تان در شروع این آموزش‌ها دچار اسهال یا یبوست نشده باشد. مناسب‌ترین زمان، روزی است که کودک شما بتواند پر بودن مثانه را درک کند. بعد از رسیدن به این روز، وقت آموزش و تشویق است. کودک‌تان باید شیوه استفاده از توالت را یاد بگیرد و برای هر تلاشی که در این مورد می‌کند، تشویق و تحسین شود اما بدیهی است که نباید اجازه دهید استفاده از توالت به درگیری آزاردهنده‌ای میان شما و فرزندتان تبدیل شود. اگر او بعد از طی کردن این مراحل باز هم مقاومت کرد، می‌توانید آرام‌آرام به او القا کنید که بزرگترها به جای استفاده از پوشک سراغ توالت می‌روند اما هرگز برای راضی کردنش از تحقیر و سرزنش کمک نگیرید.

از چه کسی كمك بگيريم؟

اگر کودک‌تان به 30 ماهگی نزدیک شده، بد نیست قبل از باز کردن پوشکش کتاب «آموزش دستشویی رفتن به کودکان»، نوشته مگ زوبیک که در بسیاری از داروخانه‌ها هم قابل تهیه است را بخوانید. اگر مطمئن شدید که کودک‌تان توانایی جسمی و روانی دستشویی رفتن را پیدا کرده و با اینکه چند دقیقه‌ای روی لگن بنشیند مشکلی ندارد، برای آماده‌تر شدنش از عروسک‌ها کمک بگیرید. عروسک‌هایی که ادرار می‌کنند بهترین دوستان و آموزش‌یاران کودک در این روزها خواهند بود.

چرا عقب‌گرد مي‌كنند؟

اگر کودک‌تان روزهای اول همکاری خوبی با شما کرد و بعد از چند روز دوباره ادرارش را روی فرش خانه‌تان ریخت، تعجب نکنید. شاید کودک‌ به چند روز استراحت برای کسب آمادگی کافی نیاز داشته باشد.

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, پزشکی, پزشکی کودکان, نکات مهم در مورد پوشک بچه

چه عواملی موجب بروز تب در نوزادان مى‌شود؟و خطرات تب‌ نوزادان

تب نوزادان

دکتر شهلا صابری، فوق تخصص گوارش کودکان- بسیاری از افراد، تب نوزاد را در هفته‌های اول تولد موضوعی طبیعی تلقی می‌کنند در حالی که هر نوع افزایش یا کاهش درجه بدن نوزاد بسیار مهم است و نباید از کنار آن به راحتی گذشت. متخصصان اطفال بر این باورند دمای بالاتر از 38/3 درجه سانتی‌گراد (بسته به نوع درجه و مکان اندازه‌گیری) در نوزادان به عنوان تب قلمداد می‌شود و  می‌تواند نشانه‌ای از عفونت باشد و چنانچه با بیقراری یا خوب شیر نخوردن و بی حالی نوزاد همراه باشد، از نشانه‌های بسیار خطرناک است. به عبارت دیگر، اگر نوزاد تب دارد، باید در بدنش دنبال عفونت گشت. 

به همین دلیل پزشکان در هر نوع تب ادامه‌داری که نشان دهنده سرماخوردگی نباشد از خون، ادرار، ترشحات بند ناف و ... نوزاد نمونه می‌گیرند و به آزمایشگاه می‌فرستند. البته بستری شدن نوزاد در بیمارستان در این شرایط موضوع بسیار مهمی است چون اگر نوزاد عفونت خونی داشته باشد، در کوتاه‌ترین زمان سلامتش به شدت تهدید می‌شود. در بسیاری از موارد نیز ذات‌الریه علت تب نوزاد است که در این مواقع، نوزاد علاوه بر تب دچار علائم دیگری است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به تنفس‌های صدادار و تند، انقباض عضلات بین دنده‌ای، منقبض شدن عضلات گردنی و خس خس سینه اشاره کرد.

 

چه عواملی موجب بروز تب در نوزادان مى‌شود؟

 

این موضوع مهم را به خاطر داشته باشید که تب به تنهایى یک بیمارى نیست، بلکه معمولاً از علائم یک مشکل اصولى دیگر است. البته تب چندین دلیل مهم دارد و شامل موارد زیر است:

 

عفونت: بیشتر تب‌ها در اثر عفونت یا دیگر بیمارى ها به وجود مى آیند. در واقع تب با یک مکانیسم دفاعى طبیعى، همزمان به بدن در مبارزه با عفونت ها کمک مى کند.

 

لباس زیاد پوشیدن: نوزادان به خصوص آنهایى که تازه متولد شده‌اند، ممکن است در اثر قرار گرفتن در یک محیط گرم یا پوشیدن لباس زیاد به تب دچار شوند چون قادر نیستند دماى بدن خود را تنظیم کنند و با دماى بیرون وفق دهند.

 

اتفاقات طبیعی: نوزادان و کودکان گاهى پس از واکسن زدن به تب خفیفى مبتلا مى‌شوند. دندان درآوردن نیز باعث بروز تب خفیفى در نوزاد مى‌شود ولى چنانچه دماى بدن نوزاد شما به بیش از 3/38 درجه سانتی گراد رسید، دلیل آن دندان درآوردن نیست بلکه باید مشکل دیگرى وجود داشته باشد.

 

خطرات تب‌ نوزادان

 

این تصور بسیار غلطی است که تب در نوزاد طبیعی است چرا که هرگونه افزایش دمای مدت دار در دوران نوزادی (28 روز اول زندگی)‌ یا حتی تا پایان یک‌سال، علامت یک عفونت داخلی است و باید هر چه زودتر درمان‌های آنتی‌بیوتیکی برای وی شروع شود. اصولا دمای قابل اطمینان در نوزاد، دمای داخل مقعد نوزاد است؛ از این رو باید دماسنج‌ را به اندازه نصف بند انگشت داخل مقعد نوزاد کرد تا دمای واقعی بدن او تشخیص داده شود. فراموش نکنید نوزادی که تب می‌کند، ممکن است بی‌قرار و گریان باشد یا آنقدر بی‌حال که نتواند حتی گریه کند. از این رو به محض این که احساس کردید نوزادتان تب دارد، سریع به پزشک اطفال مراجعه کنید.

 

 

تب و شربت استامینوفن

 

اگر نوزادتان دچار تب شد و دسترسی آسان و سریع به پزشک ندارید، برای جلوگیری از بروز مشکل حادتر، به نوزاد براساس وزنش و میزان مورد تجویز که روی شیشه شربت نوشته شده، شربت استامینوفن با سرنگ بخورانید. البته باید خیلی سریع به پزشک مراجعه کنید. یادتان نرود به پزشک بگویید که به نوزاد شربت استامینوفن داده‌اید چرا که شربت، تب نوزاد را به طور کاذب پایین نشان می‌دهد در حالی که نوزاد هنوز تب دارد.

 

آسپیرین و کاهش تب کودک؟!

 

تجویز آسپیرین برای کودک به دلیل داشتن عوارض کبدی بسیار خطرناک و ایجاد نوعی بیماری‌که سندرم ری نام دارد، ممنوع است. به همین دلیل نمی‌توانید از آسپرین برای پایین آوردن تب نوزادتان استفاده کنید.

 

داروهایی مجاز و کاهش تب نوزاد

 

اولین دارویی که باید در برخورد با تب نوزاد به وی بدهید، شربت مزه‌دار استامینوفن است که مقدار مصرف آن طبق کتب دارویی پزشکی 10 تا 15 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن نوزاد در هر روز است که با فواصل هر 4 ساعت یکبار این شربت را باید به کودک بدهید اما هرگز بدون دستور پزشک نباید این دارو را به کودک داد. شیاف استامینوفن هم داروی مناسبی است اما نه به عنوان یک جایگزین برای شربت بلکه باید در کنار شربت استامینوفن و هنگامی که نوزاد تب شدید دارد، استفاده شود. در کودکانی که علاوه بر تب، دچار علائم شدیدتری همچون کاهش سطح هوشیاری، دردهای شکمی و سرفه‌های چرکی هستند، مصرف شیاف می‌تواند بسیار کمک کند.

 

پاشویه کجای ماجرا است؟

 

اگر پزشک اطفال پاشویه را توصیه کرده است حتما این کار را جدی‌تر بگیرید چون اگر کودکتان تب دارد، در کنار درمان دارویی باید حتما پاشویه را نیز  برای وی انجام دهید. ناحیه پیشانی، شکم، سینه‌ها، دست‌ها و پاها نواحی هستند که باید طی پاشویه مدام مرطوب شوند. سعی کنید هر چند دقیقه پارچه‌ها را عوض کنید. دمای آب نیز باید خنک و نه خیلی سرد باشد چون کاهش سریع تب در نوزاد موجب لرز کودک می‌شود و می‌تواند بسیار خطرناک باشد. شاید این پرسش برایتان پیش بیاید که آیا می‌توان در محلول پاشویه الکل هم اضافه کرد؟ هرگز! این کار اشتباهی است چون باعث کاهش سریع دمای نوزاد می‌شود. بنابر این برای پاشویه آن هم به توصیه پزشک معالج تنها از آب استفاده کنید و ماده دیگری به آن اضافه نشود.

 

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, پزشکی, پزشکی کودکان, خطرات تب‌ نوزادان

دوست های خیالی کودکم یک فرصت برای والدین

دکتر پروین ناظمی، روانشناس - کارتون الفی اتکینز را به خاطر دارید؟ الفی اتکینر پسربچه‌ای‌ بود که با پدر کمی سربه هوا و دست و پا چلفتی‌اش در حومه شهر زندگی می‌کرد. در این داستان‌ها الفی با انواع و اقسام موقعیت‌های عادی و روزمره مواجه می‌شد و از تک‌تک رویدادهای عادی زندگی لذت می‌برد. گاهی هم داستان به قلمرو فانتزی نزدیک می‌شد و اینجا بود که شخصیت‌های خیالی و هیولاها وارد داستان می‌شدند.

 

شاید برایتان عجیب باشد اما بیشتر كودكانی كه در سنین حدود 2 یا 3 سال هستند، چند دوست خیالی برای خود دارند كه این دوستی‌ها تا حدود 4 و 5 سالگی هم ادامه می‌یابد و حتی این دوست یا دوست ها اسم هم دارند. البته هر چه سن كودك بیشتر می‌شود، شدت این دوستی‌ها كمتر خواهد شد و به همین دلیل بیشترین و عمیق‌ترین دوستی بچه‌ها با دوستان خیالی را در سنین حدود سه سالگی می‌بینیم. شاید شما هم دیده باشید گاهی بچه‌ها با كسی حرف می‌زنند، بازی می‌كنند، همراه او غذا می‌خورند و اسباب ‌بازی‌هایشان را با هم شریك می‌شوند اما این دوست دیده نمی‌شود، حرف نمی‌زند، حركت نمی‌كند و فقط در ذهن و خیال كودك همراه اوست. هر چند بیشتر والدین نسبت به خیالبافی‌های فرزندشان آگاهند و آن را به‌عنوان بخشی از زندگی او پذیرفته‌اند اما پذیرش یک دوست خیالی و نامرئی کار چندان آسانی نیست؛ به ویژه آنکه فرزندتان با تمام وجود از آن موجود خیالی که گاهی اوقات با اسامی‌ عجیب و غریب نیز نامیده می‌شود، دفاع کرده و دوست دارد که شما نیز او را یکی از افراد خانواده بدانید و باور داشته باشید.

 

نگران نباشید!

 

کودکان از 20ماهگی به بعد توانایی این را دارند که افکار و احساسات خود را به یکی از وسایل یا اسباب‌بازی‌های خود نسبت دهند و پس از این مرحله معمولا دوست خیالی قدم به زندگی فرزند شما خواهد گذاشت. این دوست خیالی گاهی تا سنین دبستان نیز باقی می‌ماند طوری که تقریبا 75درصد بچه‌ها تا سن 7سالگی ارتباط با دوست خیالی را تجربه کرده‌اند. یادتان باشد این مسئله در روند رشد کودک طبیعی است و کودکانی که دارای دوست خیالی هستند معمولا خلاق‌تر هستند و نباید به آنها ثابت کنید که چنین دوستی واقعا وجود ندارد. در این میان برخی از والدین نگران این موضوع هستند که ارتباط بیش ازحد با این دوست خیالی به روابط اجتماعی کودک لطمه بزند و او توانایی برقراری ارتباط با همسن و سالان خود را از دست بدهد اما جای نگرانی نیست. حتی بر اساس برخی بررسی‌ها کودکان تک فرزند یا فرزندان اول خانواده معمولا بیشتر از بقیه بچه‌ها، درگیر ارتباط با دوست خیالی خود هستند و گاهی نیز تا بزرگسالی همراه او زندگی می‌کنند که البته با گسترش روابط اجتماعی و جمع‌های دوستان، حضور دوست خیالی کم‌رنگ‌تر و در بیشتر مواقع محو می‌شود.

 

طرح مشکلات از زبان دوست خیالی

 

از زمانی که کودک توانایی درک و استدلال را پیدا می‌کند، ترجیح می‌دهد تجربیات و آرزوهای خود را از زبان فرد دیگری بیان کند و نکته جالب این است که کودک شما از طرف دوست خیالی‌اش جواب همه پرسش‌های شما را می‌دهد. این موضوع باعث می‌شود که او مشکلاتش را به راحتی بیان کند و شما به فکر راهکارهای حل مساله باشید. حتی اگر نگاهی تیزبینانه به روابط فرزندتان و دوست خیالی‌‌اش داشته باشید، در واقع بازتابی از برخوردها و رفتارهای خود را در آن می‌بینید و اگر حرف یا حرکتی، سبب ناراحتی شما می‌شود، بهتر است به جای تنبیه یا توبیخ کودک به اصلاح آن رفتار در خود بپردازید.

 

وقتی دوست خیالی مخفی می‌شود

 

با بزرگ‌تر شدن کودک و ورود به مرحله پیش دبستانی، کودکان سعی در مخفی کردن دوست یا دوستان خیالیشان دارند به‌خصوص اگر با واکنش‌های منفی یا مسخره‌آمیز شما نیز در این رابطه روبه‌رو شده باشند اما این دوستان همچنان در زندگی فرزندتان حضوری فعال دارند. در این مرحله دقت کنید که حضور این دوست مانعی برای دوستیابی‌های واقعی وی نشود؛ هر چند که در اکثر بچه‌ها این اتفاق نمی‌افتد و به‌راحتی دوستانی پیدا می‌کنند. 

 

با افزایش مسئولیت‌ها و وظایف تحصیلی و گسترش روابط دوستانه، کم‌کم حضور این دوست خیالی کم‌رنگ‌تر می‌شود و تنها هنگام تنهایی‌های کودک به سراغش خواهد آمد. البته گاهی تشدید روابط با این موجود نامرئی به دلیل سرخوردگی و عصبانیت‌های ناشی از حوادث روزمره یا مهم مثلا تولد فرزندی جدید در خانواده، دعواهای مکرر پدر و مادر، جابه‌جایی مدرسه و... است که والدین باید آگاهانه به کنترل و حل این مشکلات بپردازید تا دوباره شرایط به حالت عادی برگردد. پس هرگز کودک را از داشتن دوست خیالی منع نکنید. حتی بدترین کار ممکن این است که او را به خاطر این دوست تنبیه کنید. با این کار، فضای بی‌اعتمادی و ناامنی را در رابطه خود و فرزندتان پایه‌گذاری می‌کنید که اثرات سوء آن را در دوران نوجوانی و البته بزرگسالی خواهید دید. همچنین دوست خیالی کودک را مسخره نکنید و اجازه ندهید که دیگران نیز این کار را انجام دهند. در عین حال به کودکتان نگویید که دیگر بزرگ شده و نباید با دوستان خیالی خود حرف بزند. این مسئله اثرات روحی بدی روی او می‌گذارد. اصلا چرا از طریق فرزندتان با دوست خیالی او ارتباط برقرار نکنید؟ البته لزومی‌ندارد که بیش از حد در بازی غرق شوید. منطقی باشید و هیجانات خود را کنترل کنید. از طرفی در رابطه با این دوست خیالی با فرزند خود صحبت کنید و اگر دوست نداشت حرف زیادی بزند، به او احترام گذاشته و او را تحت فشار قرار ندهید. به حضور این دوست در خانه خوشامد بگویید و سۆالاتی در مورد زندگی او و تعداد خواهر و برادرها و... از فرزندتان بپرسید. این کار باعث می‌شود کودک، شما را نیز در گستره دوستان خود و این مهمانان نامرئی قرار دهد. اگر هم کودکتان کارهای نادرست و اشتباهات خود را به گردن دوستش انداخت، نگران نشده و با او برخورد نکنید. از طریق برخورد با همین دوست خیالی، پیام خود را به فرزندتان برسانید.

 

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, روان شناسی, روان شناسی کودک, بازی های کودکی, دوست های خیالی کودکم

چطور می‌توانیم این عادت زشت بددهنی در کودکان را از سر کودک بیندازیم؟

بددهنی در کودکان

دکتر مسعود اسدی، روانشناس - یکی از نگرانی‌های همیشگی والدین در بیشتر خانواده‌ها بددهنی کودکان (گاهی مواقع نوجوان) است. حتی بسیاری از مواقع بچه‌ها بدون اینکه حرف ناشایستی در خانواده شنیده باشند، بددهنی می‌کنند. راه‌حل چیست؟ چطور می‌توانیم این عادت زشت را از سر کودک بیندازیم؟ در این مقاله این راهکارها را به شما می‌آموزیم.

 

به طور کلی بددهنی در کودک و نوجوان علت‌های مختلفی دارد. در بیشتر مواقع بددهنی بچه‌ها از رفتارهای نابهنجار والدین در مقابل فرزندانشان نشات می‌گیرد. در واقع والدین در به وجود آمدن این عادت زشت نقش عمده‌ای دارند. به عنوان مثال، الفاظ رکیک و زشت در فرهنگ خانواده مرسوم است که در این صورت کودک با تقلید مستقیم عادت به بددهنی می‌کند.

 

فحش به خاطر خنده

 

بعضی از اعضای فامیل مثل دایی و عمو یا دوستان خانوادگی یا حتی خود پدر و مادر به خاطر لحن کودکانه و تقلید الفاظ رکیک توسط او به کودک القا می‌کنند که این کار باعث شادی و خوشحالی جمع می‌شود. پس به مرور به بددهنی عادت می‌کند چون نظر مثبت اطرافیان را می‌گیرد. این رفتار به مرور ملکه ذهن کودک شده و به راحتی نمی‌توان او را از بددهنی نهی کرد. به عبارتی حدود سن 5 تا 6 سالگی، توجه پدر و مادر به زشتی رفتار کودک جلب شده و تازه آن موقع است که والدین به فکر چاره می‌افتند و می‌خواهند فحاشی و ناسزاگویی کودک را ترک دهند.

 

وقتی پای استقلال در میان است

 

گاهی اوقات بچه‌ها زمانی که به سن نوجوانی نزدیک می‌شوند برای تثبیت استقلال خود و نشان دهند که بزرگ شده‌اند در حرف‌هایشان از الفاظ زشت استفاده می‌کنند و به مرور زمان این رفتار به عادت تبدیل خواهد شد.

 

فحش به خاطر جمع دوستانه

 

برخی واقع علت بددهنی بچه‌ها بودن در گروه‌های دوستانه است تا صمیمیت‌شان را به هم نشان دهند. در این شرایط فرزندتان یا به مرور زمان این بددهنی را کنار می‌گذارد (مثلا به دلیل پیدا کردن دوستان مودب و تاثیرپذیری از آنها) یا اینکه تا دوران بزرگسالی به استفاده از الفاظ رکیک عادت می‌کند و این رفتار نادرست به یک امری عادی تبدیل خواهد شد.

 

اهمیت تنبیه‌های به موقع

 

در بعضی مواقع خانواده به طور ناخواسته زمینه‌ای ایجاد می‌کند که در آن کودک یا نوجوان دچار عصبانیت و خشم شدید می‌شود و ناخودآگاه از الفاظ زشت و زننده استفاده می‌کند. در این شرایط هرگز نباید موضوع را نادیده بگیرید و با توجه به سن بچه تنبیهی برای او در نظر گرفته شود که از تنها ماندن در اتاقش تا مدت مشخص تا لغو برخی تفریح‌ها و کم کردن پول توجیبی و ... متغیر است.

 

امان از تربیت‌های نادرست

 

گاهی مواقع بچه‌های ما فکر می‌کنند که صحبت صریح و بی پرده در مورد کارکردهای طبیعی بدن و ادرار و مدفوع خنده‌دار است و نوعی شوخی به حساب می‌آید که البته عکس‌العمل ما می‌تواند تا حدود زیادی او را متوجه اشتباهش کند.

 

راه‌حل‌های پیشنهادی

 

اگر کودک حرف‌های زشت می‌زند و معنی آنها را نیز می‌داند، می‌توانید با او صحبت کنید و برای ترک هر حرف زشت برای او یک تشویق در نظر بگیرید. البته  بچه‌های کوچک‌تر درست مثل کاسکو هر چه را که می‌شنوند، حتی وقتی معنای آن را نمی‌دانند، تکرار می‌کنند. پس اگر فرزندتان کوچک است و معنی کلمه زشتی را که استفاده کرده، نمی‌داند و فقط به تقلید از دیگران آن را گفته است باید به او بفهمانید که آدم‌های مودب و خوب نباید چنین کلماتی را به کار ببرند و کلمه قابل قبولی را جایگزین کنید. در این میان بهتر است از همان لحن و همان میزان صدایی استفاده کنید که او برای بیان کلمه زشت به کار برده است. از طرفی وقتی فرزند خردسال و شیرین زبان شما از کلمه زشتی استفاده می‌کند هرگز به لحن کودکانه او نخندید و همان لحظه با آرامش به او بفهمانید که رفتارش ناشایست است؛ مثلا با یک اخم کوچک یا قهر موقت.

 

حواستان به برنامه‌های تلویزیونی باشد

 

متاسفانه این روزها شبکه‌های ماهواره‌ای و حتی فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیون از الفاظ زشتی در مکالماتشان استفاده می‌کنند. پس شما به عنوان والدین نباید به فرزندتان اجازه دهید به تماشای این برنامه‌ها که مناسب سن او نیست بپردازند؛ حتی اگر به قیمت تماشا نکردن آن برنامه برای خودتان هم باشد.

 

برخورد با کودکی که به بددهنی عادت کرده است

 

اگر استفاده از کلمات زشت و بعضا رکیک برای کودک عادت شده است باید به او بیاموزید که تا مدتی، واژه‌های زشت را در ذهن خود یا زیرلب و آرام بگوید و در صورت استمرار بددهنی، از سازوکارهای بازدارنده و تنبیه‌های گفته شده استفاده کنید. حتی وقتی جوکی بی ادبانه گفته می‌شود، آرامش خود را حفظ کنید به چشمان فرزندتان نگاه کنید و با صدایی جدی بگویید: «نباید به این جوک بی ادبانه بخندیم چون در حد شخصیت ما نیست عزیزم» یا «ما در این خانه در مورد این مسایل شوخی نمی‌کنیم» البته به یاد داشته باشید که احتمالا این جوک‌ها را به دوستانش می‌گوید چرا که همه آنها در مرحله یکسانی از رشد قرار دارند و سخت گیری‌های بیجا اوضاع را بدتر می‌کند.

 

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, روان شناسی, روان شناسی کودک, بددهنی در کودکان

انواع تیک در کودکان و چندین راهکار

تیک در کودکان

«تیک» از آن دست اختلالاتی است که بسیاری از مردم در دوره‌هایی از زندگی آن را تجربه می‌کنند. در بسیاری از افراد تیک‌ها به پلک و یا بخش‌هایی از صورت محدود می‌شود اما در بسیاری دیگر نیز این حرکات ناگهانی و متناوب در سایر اندام‌ها، حتی پاها نیز دیده می‌شود. خوشبختانه در اغلب موارد تیک‌ها موقتی بوده و خطری برای سلامت عمومی بدن به همراه ندارند. با این حال کم نیستند مواردی که اختلالات عصبی به شکل‌گیری تیک‌ها منجر می‌شود. البته همزمان با پیشرفت شاخه‌های مختلف علم پزشکی، تقریبا می‌توان گفت انواع تیک‌ها درمان‌پذیر هستند. همچنین به ایجاد تغییرات در سبک زندگی به عنوان یکی از راهکارهای مؤثر در درمان تیک اشاره می‌شود.

 

اما زمانی که صحبت از تیک در کودکان می‌شود معمولا هر پدر و مادری با وسواس خاصی درباره آن صحبت می‌کند زیرا آنها بیم آن را دارند که با تداوم این وضعیت، تکان‌های ریز و درشت یا کشش‌های ماهیچه‌ای در بخش‌های مختلف بدن کودک به رویه‌ای همیشگی و ماندگار تبدیل شود که این خود می‌تواند زمینه‌ساز بروز برخی ناراحتی‌ها در اجتماعات بزرگ‌تر از خانواده نظیر محیط آموزشی و کار باشد.

 

از دیدگاه علم پزشکی، تیک به حرکات سریع و غیرقابل پیش‌بینی در بخش‌های مختلف بدن از جمله صورت، دست‌ها، گردن و پاها گفته می‌شود. حتی در بسیاری از موارد قسمتی از سیستم حلق و حنجره دچار این اختلال می‌شود تا آنجا که فرد یا حتی کودک برای آرام ساختن خود تغییراتی در صدایش ایجاد می‌کند. با این حال آنچه که در ظاهر دیده می‌شود معمولا بیشتر از سایر موارد در ذهن می‌ماند. تیک‌های صورت که شامل بالاانداختن ابرو و پلک و همچنین باز و بسته کردن گوشه‌های چشم می‌شود و حتی تولید صداهای مبهمی از گلو، همگی از جمله شناخته شده‌ترین انواع تیک به شمار می‌آیند.

از دید بسیاری از کارشناسان علوم رفتاری کودک، تیک در کودکان به دو گروه اصلی تیک حرکتی و صوتی تقسیم می‌شود. در کودکان مختلف تیک‌های گوناگونی بروز می‌کند که معمولا هم موقتی هستند. اما نکته مهم این است که:

 

 واکنش اطرافیان نسبت به کودکی که برای مدتی کوتاه گرفتار چنین شرایطی شده چگونه باید باشد؟

 

در بسیاری از موارد دیده شده که والدین کودک با مشاهده ناگهانی تکان‌های متناوب کودک، از موضع منفی و انتقادی جلو آمده و با طرح چنین سؤال‌ها و خطاب‌های گزنده‌ای نظیر «این دیگر چه حرکاتی است؟» و«تا حالا این مدلش را ندیده بودم، مایه خجالت هستی!» عملا نه تنها اقدامی برای کشف علت بروز این رفتار انجام نمی‌دهند بلکه کودک را هر چه بیشتر در موضع انفعالی قرار می‌دهند!

 

کودکی که متوجه تیک‌هایش شده و به هر دلیل از بیان آن در میان اعضای خانواده احساس شرمساری می‌کند، خود را در چالشی فکری گرفتار می‌بیند و از آنجا که تجربه و دانشی در این زمینه ندارد، معمولا با انتخاب شیوه‌های نادرست به وضعیت وخیم خود دامن می‌زند. از سوی دیگر با مشاهده رفتارهای تند اعضای خانواده و در سطح بعدی دوستان، هر چه بیشتر اعتماد به نفس خود را از دست رفته می‌بیند. چنین کودکی مانند فرد ضعیفی می‌ماند که در آستانه ابتلا به انواع بیماری‌های سخت و مهلک قرار دارد و اگر هرچه زودتر کاری برای حفظ سلامتی او انجام نشود، ابتلایش به انواع بیماری‌های خطرناک دور از ذهن نخواهد بود.

 

در چنین مواقعی وظیفه پدر و مادر به عنوان اعضای باتجربه‌تر خانواده بیش از سایر افراد این است که در ابتدا پله‌ عاطفی مستحکم‌تری با کودک برقرار کرده و در ادامه ضمن درخواست از کودک برای حفظ آرامش، از او بخواهند که درباره اتفاقات و حال و روزش صحبت کند. در این موارد توصیه می‌شود که هرگز در اندیشه تذکر زبانی نباشید. باید تلاش کنید ذهن کودک را به انجام فعالیت‌های مثبتی نظیر نقاشی و انواع بازی‌ها منحرف کنید تا به تدریج ریشه‌های تکان‌های خواسته و ناخواسته بدنش خشکانده شود.

 

برخی از والدین به اشتباه کودک را در برابر آینه‌ای قرار داده و به او می‌گویند که خود را در حال تکان دادن مشاهده کند. درحالی که آنها به اشتباه تصور می‌کنند کودک از این وضعیت متحول شده و تلاش می‌کند تا هرطور شده خود را آرام و درمان کند اما واقعیت چیز دیگری است. کودک با مشاهده خود در آینه خیلی سریع‌تر از آنچه که حتی تصورش را هم می‌کنید دچار سرخوردگی می‌شود.

 

در برخی موارد دیده شده که همزمان با تمرکز زیاد کودک بر روی موضوعاتی خاص، تیک‌ها نیز آغاز می‌شوند. توصیه می‌شود ضمن درک درست و منطقی از توانمندی‌های کودک، هیچ‌گاه کاری نکنید که تحت فشار قرار داشته باشد. افراد بزرگسال برای رهایی از فشارهای درونی و محیطی شیوه‌های مختلفی را آموخته‌اند اما کودک هنوز در ابتدای راه قرار دارد و آشنایی چندانی با تکنیک‌های مورد استفاده بزرگسالان ندارد. به او فرصت دهید تا بر مشکل خود غلبه کند.

 

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, روان شناسی, روان شناسی کودک, انواع تیک در کودکان و چندین راهکار

خجالت کشیدن کودکان و حضور در جمع دوستان

خجالت کشیدن کودکان

 

چگونه می توان خجالتی بودن فرزندان را درمان کرد  و آن ها را علاقه مند به حضور در جمع دوستان و آشنایان کرد و ترس آن ها از جامعه و فرار آن ها از دورهمی ها را رفع کرد والدین چگونه می توانند به فرزندشان در این زمینه کمک کنند؟

این صحنه حتما برای‌تان آشناست؛ کودکی که در احوالپرسی‌های معمول روزانه با دیگران، پشت والدینش پنهان می‌شود و در جواب احوالپرسی آن‌ها ساکت می‌ایستد؛ این قبیل بچه‌ها را به‌اصطلاح «خجالتی» می‌گویند، مشکلی که اغلب کودکان و حتی نوجوانان و بزرگسالان ممکن است با آن روبه‌رو باشند. در اصل این یک ویژگی شخصیتی است که نباید باعث شرمندگی شود چون نیمی از بزرگسالان فکر می‌کنند خجالتی هستند و بیش از نیمی از آن‌ها هم اذعان می‌کنند که در کودکی خجالتی بوده‌اند؛ این مشکلی است که با تشویق و حمایت قابل اصلاح است. خبر خوب این‌که کودکان خجالتی می‌توانند کم‌رویی‌شان را مدیریت کنند. آن‌ها فقط کمی به حمایت نیاز دارند.

 

والدین چه کمکی می‌توانند بکنند

 

حالا که فهمیدید کودک‌تان خجالتی است، بهتر است بدانید که شما به‌عنوان والدین نقش مهمی در رفع این ویژگی در کودک خود دارید. یادتان باشد که هیچ‌کس به اندازه شما فرزندتان را نمی‌شناسد و با علائق او آشنا نیست، بنابراین اصلا نگران نباشید و مطمئن باشید با به‌کار بردن برخی راهکارها می‌توانید این ویژگی را برطرف کنید.

 

به کودک‌تان برچسب خجالتی نزنید

 

«ببخشید، این پسر من خیلی خجالتی است» جمله‌ای است که مادر و پدر یک کودک خجالتی معمولا زمان روبه‌روشدن با دیگران به زبان می‌آورند. غافل از این‌که این کار اشتباه است! گفتن این‌که فرزندتان خجالت می‌کشد یا خجالتی است، به او این پیام را می‌دهد که چیزی غیرطبیعی در وجودش هست و شما از این بابت شرمنده یا نگران هستید. همین موضوع موجب می‌شود تا کودک احساس گناه و تقصیر کند. از احساسات او باخبر شوید و به این نکته توجه کنید که او می‌تواند بر ترس خود غلبه کند. برای مثال به او بگویید: «گاهی اوقات طول می‌کشد که که تو در یک موقعیت جدید بتوانی با بقیه گرم بگیری، تولد علی یادت می‌آید چطور در تمام بازی‌ها دست من را گرفته بودی؟ اما آخر مهمانی کلی با بچه‌های دیگر اخت شدی و از بازی با آن‌ها لذت بردی.»

به کودک خود راهبرد‌های موثر مقابله با کم‌رویی را آموزش دهید

 

به کودک‌تان بیاموزید از دیگر کودکان سوال کند و به جواب‌های‌شان گوش دهد. با او صحبت کنید چطور موقعیتی را که باعث عصبی‌شدن او شده باید مدیریت کند. «اگر در مهمانی عصبی بودی چه کار باید بکنی تا آرام شوی؟ می‌توانی با یکی از بچه‌هایی که در مدرسه می‌شناسی معاشرت کنی، می‌توانی پیشنهاد کنی که تو هم از مهمان‌ها پذیرایی کنی، فکر می‌کنی با دیگر بچه‌ها درباره چه چیزی می‌توانی صحبت کنی؟»

 

مهارت‌های پایه اجتماعی را به کودک بیاموزید

 

باید به کودکان بیاموزید که تماس چشمی برقرار کنند، با دیگران دست بدهند، بخندند و با احترام با بقیه ارتباط داشته باشند. می‌توانید با نقش بازی‌کردن و بازی با عروسک‌ها هم این چیزها را به کودک یاد بدهید. این‌که چطور در زمین بازی با دیگران همبازی شوند و… بچه‌هایی که در پیوستن به گروه‌های مختلف موفق عمل می‌کنند ابتدا مشاهده می‌کنند و سپس راهی برای ملحق‌شدن به گروه پیدا می‌کنند. این بازی‌ها را در خانه با کودک انجام دهید و مهارت‌های اجتماعی را تمرین کنید.

الگوی رفتاری با اعتماد به نفسی باشید

شما به‌عنوان والدین باید بتوانید با غریبه‌ها دوستانه برخورد کنید، به دیگران کمک کنید و برخورد آرام در واکنش‌های اجتماعی را در همه زمینه‌ها مدل‌سازی کنید. یادتان باشد کودک با دیدن آدم‌های اطرافش خیلی چیزها یاد می‌گیرد. اگر شما هنگام برخورد با دیگران احساس راحتی کنید و بتوانید با کلمات ساده ارتباط خوبی برقرار کنید، کودک شما هم این رفتار شما را می‌بیند و یاد می‌گیرد. پس سعی کنید، در برخورد با دیگران در سلام کردن و معرفی خودتان پیش‌قدم باشید و سر صحبت را شما باز کنید.

 

با کم‌رویی فرزند خود همدردی کنید

 

اذعان به آنچه او احساس می‌کند، بدون داوری منفی، به او کمک می‌کند احساس بهتری نسبت به خود داشته باشد. دادن این تصور که چیز بدی در رفتار او وجود دارد باعث می‌شود او حس بدی پیدا کند و در نتیجه خجالتی‌تر شود. همدردی با فرزندتان به او کمک می‌کند که مهارت‌های اجتماعی خود را افزایش دهد و با دیگران ارتباط برقرار کند. به کودک‌تان نشان دهید، احساس او را درک می‌کنید. وقتی در یک جشن تولد وارد یک اتاق پر از کودک می‌شوید به او بگویید: «می‌دانم سخت است وارد جمع بچه‌هایی بشوی که این همه سرو صدا می‌کنند!» این جمله به او کمک می‌کند حس راحتی بیشتری داشته باشد و بتواند رفتار بهتری از خود نشان دهد

 

ایران نما

 

 

سندرم نفروتيك مادرزادي،علايم و درمان

سندرم نفروتيك از نظر باليني با دفع پروتئين از ادرار ، كاهش آلبومين خون، افزايش ليپيدخون مشخص مي شود .

گاهي اوقات با دفع خون از ادرار ، افزايش فشار خون وكاهش سرعت فيلتراسيون گلومرول همراه است . هنگامي كه توام با بيماريهاي گلومرول است ، سندرم نفروتيك اوليه و چنانچه به عنوان بخشي از بيماري عمومي يا درنتيجه علت مشخصي حادث شده باشد ، سندرم نفروتيك ثانويه ناميده مي شود.

سندرم نفروتيك مادرزادي نوع ارثي از سندرم نفرووتيك است كه در دوره شيرخوارگي تظاهر مي كند . دفع پروتئين از ادرار وخيزاز علايم اوليه بوده و غالبا بلافاصله پس از تولد تظاهر مي كند . بيماري نسبت به درمان پاسخ خوبي نمي دهد . ممكن است پيش از 2 سالگي منجر به فوت كودك شود .


شيوع : در جنس مذكر در سنين 2-7 سالگي شروع شده، اوج و شيوع آن 2-3 سالگي مي باشد .

علايم :

پروتئينوري (آلبو مينوري )، كاهش پروتئين خون (هيپوآلبومينمي ) ، افزايش كلسترول خون ، ادم و همچنين تغييرات فشارخون(افزايش يا كاهش يا طبيعي) كاهش GFR و كاهش برون ده ادراري ، گاهي هماچوري و علايم ديگر مثل پف كردن صورت ( بخصوص چشمها)، ورم لبهاي تناسلي يا بيضه ها ، افزايش وزن ، ادرار كدر وكف آلود ، اختلال تنفسي ، اسهال و عفونت .
ادم پيشرونده زماني ايجاد مي شود كه غلظت آلبومين سديم به كمتر از 5/2 gr/dl برسد كه به دو علت رخ مي دهد :
الف : قانون استارلينگ ( دفع پروتئين ، كاهش فشار انكوتيك خون ، جابجايي مايع عروقي به فضاي بين بافتي و ايجاد ادم .)
ب : افزايش ترشح آلدسترون ( كاهش حجم عروقي ، آلدسترون ، جذب مجدد نمك و آب از هر دو كليه) حجم سرم كمتر از حد طبيعي است ( به دليل احتباس در فضاي ميان بافتي )


ارزيابي تشخيصي :

انجام آزمايشاتي از قبيل تجزيه ادرار ، شمارش كامل خون ، ارزيابي الكتروليتهاي سديم ، كلسيم ، فسفر و نيتروژن اوره خون ، كراتينين ، پروتئين توتال ، آلبومين ، گلوبولين ، كلسترول ، تري گليسريد و كمپلمان .
پروتئينوري با دفع ادراري پروتئين كه غالبأ سطح آن به بيش از 2gr در هر متر مربع در 24 ساعت مي رسد، مشخص مي شود .

نتايج Dipstick غالبأ +4 است . وزن مخصوص ادرار ممكن است زياد و مطابقت با غلظت پروتئين داشته باشند .

كلسترول سرم ممكن است به بيش از 220 ميلي گرم در دسي ليتر برسد . سديم سرم معمولا كمتر يعني تقريبا 130 الي 135 ميلي اكي والان در ليتر مي باشد . هموگلوبين و هماتوكريت معمولا طبيعي مي باشد.


درمان :


هدف از مداواي طبي ،كاستن دفع پروتئين است .

براي كاهش ادم : محدودكردن نمك و آب و رژيم غذايي پر پروتئين ، مصرف ديورتيك هاي نگهدارنده پتاسيم (درادم شديد)
براي كاهش دفع پروتئين : پردنيزولون ، در بدو درمان روزانه g/kg 2 ( حداكثر 80 ميلي گرم )براي خاموشي طولاني مدت و كاهش ميزان عود : الكيل كنز ( سيكلوفسفا يد ، كلرابوسيل )با مصرف داروي انتخابي( پردنيزون ) پروتئينوري در هفته اول قطع ميشود (dipstick منفي به مدت 2 روز متوالي مطلوب است) اگر درمان با پردنيزون پاسخ ندهد ، بيوپسي كليه ضرورت پيدا مي كند . عود سندرم نفروتيك معمولا با بيماريهاي سيستم تنفسي فوقاني است .

پرستاري :

كنترل ثبت وگزارش روزانه علايم حياتي ، وزن روزانه ، وضعيت ادم ، جذب و دفع ، مايعات ، اندازه گيريهاي محيط شكم و آسيت ، صداهاي تنفسي ، سطح فعاليت و علايم عفونت .

مراقبتهاي پوستي شامل : تغيير وضعيت براي پيشگيري از شكنندگي پوست ، تميز كردن سطوحي كه به علت ادم مجاور هم قرار گرفته اند ( كيسه بيضه، لبهاي تناسلي ، شكم )، كمپرس گرم پلكهاي متورم ، پيشگيري از قرار گرفتن پوست در معرض سرما يا گرما لباس گشاد و ناخن كوتاه پيشگيري از عفونت ( بخصوص ريوي و پوستي ) تغذيه به مقدار كم و در دفعات زياد استراحت در موارد خستگي و ادم شديد .


آموزش نكات لازم در مصرف استروئيد ها ( پردنيزون ) :


    كنترل و گزارش عوارض ( خونريزي و زخم گوارشي ) – پيشگيري از عفونت – مصرف غذاهاي با كالري كم در استفاده طويل المدت استروئيدها - در صورت استفراغ ناشي از مصرف استروئيدها ، استفاده آنها توأم با غذا يا شير.





    تشويق كودك به بيان نظرات خود درباره تغيير تصوير ذهني .
    تغذيه در كودكان مبتلا به سندرم نفروتيك : مقدار كم در دفعات زياد شامل غذاي پر پروتئين و پركالري در صورت ادم محدود از نظر نمك و آب مي باشد .
    عارضه اصلي در كودك مبتلا به سندرم نفروتيك عفونت است .
    كودك مبتلا به سندرم نفروتيك ميتواند كارهاي روزمره خود را انجام دهد فقط بايد از تماس با عوامل و افراد عفوني پرهيز كند .

 

منبع:ایران باستان

 

آمفالوسل یک عیب مادرزادی

آمفالوسل یک عیب مادرزادی است که احشاء شکمی به مقادیر مختلف، داخل طناب نافی می شوند. همچنانکه جنین در ساک حاملگی رشد می کند، روده ها رشد می کند، و درازتر می شوند و از شکم به داخل طناب نافی می ریزند (برآمدگی پیدا می کند)، این رشد در 10-6 هفته اول بارداری اتفاق می افتد.

بطور معمول روده ها در یازدهمین هفته بارداری به داخل شکم بر می گردند. اگر این اتفاق رخ ندهد، یک آمفالوسل بوجود آمده است. بهرحال بیشتر از نصف همه کودکانی که با آمفالوسل بدنیا می آیند ممکنست عیبهای زمان تولد (مادرزادی) دیگری نیز داشته باشند. تعدادی از این نقصها ممکنست جدی باشند.

آمفالوسل چطور بنظر می رسد؟

آمفالوسل بوسیله یک ساک شفاف از جنس غشائی که از طریق طناب نافی جاگذاری شده است پوشیده می شود. ساک ممکنست تنها یک قسمت (لوپ) کوچکی از روده ها و یا اکثر روده و دیگر ارگانهای شکمی را در بر گیرد. اگر ساک پاره شود محتویات شکمی از طریق ورودی دیواره شکمی حرکت می کنند و شکم کوچکتر از آنست که جایگزینی محتویات شکمی صورت گیرد و بدین ترتیب باعث ایجاد مشکل میشود.

آمفالوسل چگونه درمان می شود؟

اگر ساک آمفالوسل بی عیب باشد، جراحی باید به تاخیر بیفتد تا زمانیکه کودک به خوبی فعالیت کند. در آمفالوسلهای کوچک، برای جلوگیری از عفونت یا آسیب بافت، فوراً باید عیب بر طرف شود و در آمفالوسلهای بزرگتر، ممکنست با کاهش تدریجی به وسیله بزرگ کردن حفره شکم به تناسب محتویات روده ای نیاز داشته باشند. یک کیسه پلاستیکی روی محتویات شکمی گذاشته شده تا روده را احاطه کرده و به کاهش آن کمک کند تا زمانیکه جراحی پایانی امکانپذیر شود.

زمانیکه محتویات شکمی به داخل حفره شکم بوسیله نیروی کشش و قوه جاذیه، برگردانده شد، بخش ورودی با جراحی بسته خواهد شد.

بازگشتن محتویات شکم به داخل حفره شکم، می تواند تا 10 روز طول بکشد. شیرخوار ممکنست زیر دستگاه ونتیلاتور تا زمان برگشتن محتویات به حفره شکم، باشد.

یک راه درمان غیرتهاجمی، استعمال کرم Silvadene برای سفت کردن ساک می باشد. در این موارد، جراحی به مدت 12-6 ماه عقب می افتد تا مادامی که بچه رشد می کند، حفره شکم نیز بزرگتر شده و محتویات جایگزین شود.

اگر آمفالوسل پاره شود، یک اورژانس پزشکی است و جراحی فوراً انجام خواهد شد. عوارض آمفالوسل شامل عفونت، پارگی و انسداد روده است. اگر شما سئوالات بیشتری در رابطه با آمفالوسل دارید می توانید از جراح کودکان بپرسید.

منبع:ایران باستان

 

شش علت سرفه مزمن در کودکان و درمان آن

شنیدن صدای سرفه کودکان برای والدین خوشایند نیست و معمولا باعث اضطراب والدین می‌شود. اگر این سرفه برای مدت زمان طولانی ادامه یابد، این نگرانی بیشتر می شود. به گفته محققان، سرفه طولانی مدت در کودکان می تواند دلایلی مانند آسم و آلرژی داشته باشد.

معمولا به دنبال یک عفونت تنفسی مثل سرماخوردگی ممکن است سرفه تا چند روز ادامه یابد. ولی سرفه‌ای که بیش از 2 یا 3 هفته طول بکشد، حتما باید بررسی شود و دلیل آن مشخص گردد.

اکثر کودکان به دنبال سرماخوردگی ساده، دچار سرفه حاد می‌شوند که این مساله ممکن است طی یک سال چند نوبت تکرار شود.

گاهی کودکانی که قبل از سنین مدرسه در مهدکودک‌ها نگهداری می‌شوند، در سال 8 بار دچار عفونت تنفسی ساده می‌شوند و به دنبال آن نیز کمتر از یک هفته سرفه‌شان ادامه می‌یابد.

اما اگر سرفه‌ کودک بیش از 2 تا 3 هفته ادامه یابد، یعنی مزمن شود، باید علت آن حتما بررسی شود.

علل سرفه مزمن در کودکان

1- یکی از علل شایع سرفه مزمن در کودکان، بیماری آسم است. بیماری آسم، با توجه به التهابی که در راه‌های هوایی کودک ایجاد می کند، باعث سرفه مزمن می‌شود که این مساله با عفونت تنفسی ویروسی (مثل سرماخوردگی) تشدید خواهد شد. این نوع سرفه در خواب و بیداری وجود دارد و معمولا شب ها، موقع فعالیت و در هوای سرد تشدید می‌شود.

2- از علل دیگر سرفه مزمن کودکان، درگیری سینوس‌ها (سینوزیت) است که گاهی سرفه مزمن می‌تواند تنها علامت عفونت سینوس ها باشد.
در کودکان مصرف خودسرانه داروهای ضد سرفه توصیه نمی‌شود، چون این امر می‌تواند برای کودک بسیار خطرناک باشد


3- رینیت آلرژیک (حساسیت تنفسی) یا آلرژی‌های فصلی یا تب یونجه که معمولا در بهار و تابستان و پاییز دیده می‌شود نیز می‌تواند باعث سرفه مزمن شود.
4- از علل دیگر سرفه مزمن برگشت محتویات معده به گلو است که بیماری ریفلاکس (ترش کردن غذا) نام دارد و نیاز به درمان پزشکی دارد.

5- عفونت‌های سیستم تنفسی فوقانی و تحتانی نیز هر کدام به نوعی باعث سرفه مزمن می‌شوند.

6- تماس با دود سیگار و آلاینده‌های محیطی مثل دود‌ حاصل از سوختن چوب و مواد سوختی نیز از علل دیگر سرفه مزمن در کودکان هستند.

درمان سرفه کودکان

اگر سرفه کودک به دنبال عفونت تنفسی مثل سرماخوردگی ایجاد شده باشد، معمولا نیاز به مداخله پزشکی و مصرف دارو ندارد و طی یک یا دو هفته بهبود می‌یابد.

در موارد سرفه مزمن که معمولا بیماری دیگری باعث این مساله می‌شود، باید کودک ویزیت شده و بیماری زمینه‌ای تشخیص داده و درمان شود تا سرفه برطرف گردد.

در کودکان مصرف خودسرانه داروهای ضد سرفه توصیه نمی‌شود، چون این امر می‌تواند برای کودک بسیار خطرناک باشد.

نکته مهم اینکه به هر حال سرفه یک مکانیسم محافظتی در کودک است و با رفع موکوس، مواد محرک و عوامل عفونی از سیستم تنفسی باعث محافظت کودک می‌شود. بنابراین از بین بردن مکانیسم سرفه به وسیله داروهای ضدسرفه در کودکان به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود.

یک مطالعه در مورد سرفه مزمن کودکان

طی یک مطالعه 40 کودک - با سن متوسط 9 سال- با مشکل سرفه مزمن (سرفه آنها بیش از 8 هفته طول کشیده است) مورد بررسی قرار گرفتند.
هیچ کدام از این کودکان در معرض دخانیات نبوده یا تولد زودرس نداشتند (این دو فاکتور نقش موثری در سرفه دارد).
محققان این مطالعه، به این نتیجه رسیدند که آلرژی، رفلاکس معده و آسم در 90 درصد موارد، از دلایل اصلی سرفه مزمن در کودکان هستند.
این یافته می تواند کمک موثری در رابطه با درمان سرفه مزمن کودکان باشد.


daneshju.ir
منبع:ایران باستان

 

سردردهای کودکان همراه با توصیه‌های لازم به پدر و مادرها

● مگه بچه‌ها هم سردرد می‌گیرند؟

این اولین سئوالی است که بلا‌فاصله بعد از خواندن این تیتر در ذهن پدر و مادرها ایجاد می‌شود. بزرگترها معمولا‌ سردرد بچه‌ها را یا ندیده می‌گیرند یا به تومورهای مغزی و علل بدخیم دیگر نسبت می‌دهند.
اما با سردرد بچه‌ها واقعا چطور باید برخورد کرد؟ به طور کلی، در بیشتر موارد، سردردهای بچه‌ها ناشی از علت‌های ساده هستند، مثلا در اثر شب دیر به رختخواب رفتن و یا بازی کردن به مدت طولانی زیر آفتاب و یا ضربه به سر ایجاد می‌شوند. اما گاهی هم ممکن است طولانی بوده و با علایم دیگر همراهی داشته باشند. سردرد می‌تواند در اثر عوامل بسیار متعددی ایجاد شود و خفیف و کوتاه مدت و یا شدید باشد.
نکته‌ای که درباره سردرد در بچه‌ها بسیار اهمیت دارد این است که بتوانیم تشخیص دهیم که این سردردها چه زمانی کم‌اهمیت و گذرا هستند و چه زمانی نیاز به توجه بیشتری دارند.

● چه عواملی باعث سردرد در بچه‌ها می‌شود؟

بچه‌ها هم درست مثل بزرگ‌ترها دچار سردرد می‌شوند و تا حدی می‌توان گفت که سردرد ماهیت ارثی هم دارد. یعنی اگر شما و همسرتان هر چند وقت یک‌بار دچار سردرد می‌شوید، فرزند شما هم ممکن است سردرد بگیرد. عوامل بسیار مختلفی می‌توانند باعث ایجاد سردرد شوند مثلا بعضی افراد نسبت به خوابشان بسیار حساس هستند و اگر کمی، کمتر از معمول بخوابند و یا ناگهان از خواب بپرند، دچار سردرد می‌شوند. بعضی بچه‌ها هم هستند که اگر تشنه بمانند و یا ضربه کوچکی به سرشان بخورد و یا بیش از حد جلوی تلویزیون یا کامپیوتر بنشینند، سردرد می‌گیرند. گاهی هم برخی از عفونت‌ها مثل سرماخوردگی، عفونت‌های گوش یا سینوس‌ها و یا عفونت‌های ادراری، می‌تواند باعث ایجاد سردرد در بچه‌ها شود.
به طور کلی در حدود ۹۰ درصد از سردردهای بچه‌ها ناشی از علت مهمی نیستند و نیاز به پیگیری ندارند، ولی در ۱۰ درصد موارد ناشی از عفونت‌ها یا سایر بیماری‌ها هستند و باید به دنبال علت آنها بود.

● انواع سردردهای کودکان

بچه‌ها اغلب به دو نوع سردرد مبتلا می‌شوند:
۱) سردردهای تنشی
۲) میگرن
▪ سردردهای تنشی
یکی از سردردهای نسبتا شایع در کودکان هستند که اغلب در اثر خستگی عضلات سر و گردن ایجاد می‌شوند و بچه اغلب از یک درد فشارنده و مبهم در قسمت جلو، بالا و اطراف سر شکایت دارد. یک تفاوت عمده که بین سردردهای تنشی و میگرن در بچه‌ها وجود دارد این است که سردردهای میگرنی در بیشتر موارد همراه با سایر علایم مثل تهوع، استفراغ هستند و خستگی و فعالیت بدنی می‌تواند باعث تشدید آنها شود، در حالی که سردردهای تنشی این‌طور نیستند.

▪ میگرن در بچه‌ها

در حدود ۵ درصد بچه‌های دبستانی و تا ۱۰ درصد از نوجوان، مبتلا به میگرن هستند. میگرن هم چیزی نیست جز سردردهای تکرار شونده. در این سردردها اغلب یک عامل محرک مثل خستگی، فعالیت بیش از حد بدنی، کمبود خواب، استرس و یا حتی خوردن برخی مواد غذایی وجود دارد به طوری که هر فردی نسبت به یکی از این عوامل حساس است و وقتی در آن شرایط قرار می‌گیرد دچار سردرد می‌شود. خاصیتی که سردرد میگرنی را از سایر سردردها جدا می‌کند این است که این سردرد اغلب یک‌طرفه بوده و کودک در سر خود احساس ضربانی می‌کند. علا‌وه بر این برخی علایم مثل سرگیجه، دل‌درد، تهوع و استفراغ، دیدن جرقه‌های نورانی و یا حساسیت به نور و بو هم ممکن است وجود داشته باشند.
در اغلب موارد، میگرن چیزی در حدود نیم تا ۶ ساعت ممکن است طول بکشد ولی گاهی دوره آن طولانی شده و تا ۲ روز هم ادامه می‌یابد. البته میگرن در بچه‌ها همیشه هم به این شدت نیست و تمام علایم فوق را ندارد بلکه کودک ممکن است، فقط احساس کسالت کند و سروصدا، نور ویا بو باعث بدتر شدن حالش شوند. در این حالت اگر کودک را مجبور کنیم که به فعالیت‌هایش ادامه دهد، و مثلا حتما تکالیفش را انجام دهد و مدرسه برود، ممکن است تهوع و استفراغ برای او ایجاد شود و در مرحله بعد در صورت عدم استراحت، سردرد یک‌طرفه ضربان‌دار شروع خواهد شد.
متاسفانه در بچه‌های خیلی کوچک، چون قادر به توصیف ناراحتی‌شان نیستند.
میگرن هم تشخیص داده نمی‌شود ولی گاهی بی‌قراری، ناآرامی و رنگ‌پریدگی قابل توجه آنها می‌تواند کمک کننده باشد. برخی از بچه‌ها هم دچار یک سرگیجه گذرای ناگهانی می‌شوند که باعث استرس کودک شده و تعادل او را به هم زده و گاهی در راه رفتن او هم اختلال ایجاد می‌کند، که این علامت اغلب تا سن ۵ سالگی از بین می‌رود. بعد از این زمان ممکن است کودک با تهوع‌های دوره‌ای دچار میگرن شود که این تهوع‌ها حتی ممکن است با سردرد هم دنبال نشوند و وقتی کودک به سنین نوجوانی می‌رسد، بهبود پیدا می‌کند و کم‌کم سردرد کودک از دوره نوجوانی به بعد الگوی میگرن توصیف شده را پیدا می‌کند که شبیه میگرن بزرگسالی است.

● با سردرد بچه‌ها چه کنیم؟

وقتی کودک شما با فواصل طولانی و گاهی اوقات دچار سردرد می‌شود، نباید خیلی نگران باشید و مطمئن باشید که با استراحت کردن برطرف خواهد شد. ولی اگر کودک به طور ناگهانی مبتلا به سردرد شدیدی می‌شود که با استراحت بهبود نمی‌یابد و یا دفعات تکرار این سردردها بیشتر از ۱بار در ماه است، بهتر است که حتما به پزشک مراجعه کنید.
علاوه بر این در صورتی‌‌که هر یک از موارد ذیل را در کودکتان دیدید هم نباید سردرد را پشت گوش بیندازید:
▪ سردردی که هنگام بیدار شدن از خواب کودک را گرفتار می‌کند.
▪ سردردهایی که با تشنج همراه می‌شوند.
▪ در صورتی‌که همراه سردرد کاهش سطح هوشیاری هم در کودک وجود داشته باشد.
▪ سردرد به همراه تب بالا.
▪ سردرد به همراه تغییر در بینایی.
▪ سردرد شدید متعاقب ضربه به سر.
▪ سردرد شدیدی که باعث ‌شود کودک از خواب بیدار شود

دکتر پریسا شبانی

منبع:ایران باستان

 

دیستروفی عضلانی(muscular dystrophy)ضعیف شدن ماهیچه های بدن

دیستروفی عضلانی یک بیماری عضلانی است که در آن ماهیچه های بدن خیلی ضعیف می شوند و دلیلش هم ناتوانی بدن برای ساختن پروتئین است.

دیستروفی عضلانی(muscular dystrophy) ، یک بیماری مادرزادی و ژنتیکی است که در آن ماهیچه‌های بدن، به تدریج ضعیف و ضعیف‌تر می‌شوند و از کار می‌افتند.

عضلات بدن انسان به انواع مختلفی از پروتئین‌ها احتیاج دارند تا سالم بمانند. وقتی کلمه‌ی پروتئین به گوشِ ما می‌خورد، احتمالاً اولین چیزی که به ذهن می‌رسد اسم چند تا غذا است، زیرا غذاهایی مانند گوشت و لوبیا پروتئین دارند. اما ما درباره نوع دیگری از پروتئین ها حرف می‌زنیم، پروتئینی که خود بدن می‌سازد و این مسئولیت ژن‌ها است که به بدن بگویند چگونه این پروتئین‌ها را بسازد.


در کسانی که بیماری دیستروفی عضلانی دارند، این ژن‌ها اطلاعات اشتباه به بدن می‌دهند و یا بعضی از اطلاعات خیلی مهم را نادیده می‌گیرند. این‌طوری می‌شود که بدن نمی‌تواند این پروتئین‌ها را درست و حسابی بسازد. بدون این پروتئین‌ها، ماهیچه‌های بدن آسیب‌پذیر شده و روزبه‌روز ضعیف‌تر می‌شوند.
وقتی که این اتفاق می‌افتد، بدن شخصی که به بیماری دیستروفی عضلانی مبتلا شده برای انجام کارهایش با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شود.

انواع دیستروفی عضلانی کدامند؟
این بیماری بیشتر از 30 نوع مختلف دارد.
در بعضی از انواع آن، مشکلات وقتی شروع می‌شوند که شخص، خیلی جوان است. در انواع دیگر، نشانه‌های بیماری دیرتر خودشان را نشان می‌دهند و بعضی وقت‌ها ممکن است حتی تا وقتی که شخص به بزرگسالی و میانسالی می‌رسد، نشانه‌های بیماری شروع نشوند.

ما در این‌جا درباره دو نوع آن صحبت می‌کنیم: دیستروفی نوع دوشن (Duchenne) و نوع بکِر (Becker).
معمولاً فقط پسرها این دو نوع دیستروفی عضلانی را می‌گیرند و دخترها در موارد خیلی خیلی کمی پیش می‌آید که به این دو نوع مبتلا شوند.

بیشتر بچه‌هایی که این بیماری را دارند، به نوع "دوشن" مبتلا هستند. آن‌ها وقتی که خیلی کوچک هستند، مانند بقیه‌ بچه‌ها به نظر می‌رسند و کارهایشان هم مثل بچه‌های سالم و طبیعی است. اما وقتی که بین سنین 2 تا 6 سالگی هستند، عضلات دست‌ها، پاها و لگن آن‌ها شروع به ضعیف‌ شدن می‌کند.
اولین علامت این ضعف عضلانی ممکن است این باشد که کودک در دویدن یا بالا و پایین رفتن از پله‌ها مشکل داشته باشد. پسری که دیستروفی عضلانی از نوع دوشن دارد، هم به سختی راه می‌رود و هم به سختی از راه رفتن باز می‌ایستد. او همچنین در غذا خوردن و نفس کشیدن هم مشکل خواهد داشت و قلب او هم که یک ماهیچه‌ است، ممکن است ضعیف شده و نتواند کارش را به درستی انجام دهد.

دیستروفی نوع بکِر خیلی شبیه نوع دوشن است، با این تفاوت که ممکن است تا زمانی که کودک به سن نوجوانی یا حتی بزرگسالی نرسیده است، خودش را نشان ندهد. در این نوع، زمان زیادی طول می‌کشد تا عضلات شروع به ضعیف شدن کنند.

چگونه یک بچه، دیستروفی عضلانی می‌گیرد؟

دیستروفی عضلانی مُسری نیست، یعنی از شخصی به شخص دیگر سرایت نمی‌کند. این بیماری به خاطر مشکلی که در ژن‌های بدن شخص به وجود می‌آید، اتفاق می‌افتد. ژن‌ها‌ از بدن پدر و مادر به بدن فرزندانشان منتقل می‌شوند و تمام اطلاعات مربوط به ویژگی‌های شخصی را در خود دارند. در واقع این ژن‌ها هستند که رنگ چشم، رنگ مو، قد و شکل ظاهری تو را مشخص می‌کنند. حتی بعضی از بیماری‌های خاص از هم طریق ژن‌ها منتقل می‌شوند.

دیستروفی عضلانی، چه احساسی در بدن بیمار ایجاد می‌کند؟

وقتی که بیمار هنوز کودک است، احتمالاً فرق زیادی با بچه‌های دیگر ندارد. اما به مرور زمان برای راه رفتن، به عصا یا صندلی چرخ‌دار احتیاج پیدا می‌کند.

خیلی سخت است که آدم بخواهد تصور کند بیماری دیستروفی عضلانی چه احساسی در بدن ایجاد می‌کند. آیا می‌توانید تجسم کنید زندگی‌اتان چگونه می‌شود، اگر نتوانید به راحتی از روی صندلی بلند شوید، ورزش کنید و یا حتی راه بروید؟ ضعفی که آدم‌های مبتلا به این بیماری در عضلاتشان احساس می‌کنند، با ضعفی که بعد از دویدن یا شنا کردن در بدن ایجاد می‌شود، فرق دارد.

اگر شما دیستروفی عضلانی نداشته باشید، ضعفی که بعد از دویدن و ورزش کردن طولانی در عضلاتت احساس می‌کنید، بعد از مدت کوتاهی از بین می‌رود. اما برای کودکانی که به این بیماری مبتلا هستند، ضعف عضلات همیشگی است. آن‌ها از لحظه‌ای که از خواب برمی‌خیزند تا شب که دوباره به خواب بروند، در عضلاتشان احساس ضعف می‌کنند.

پزشک چه کار می‌کند؟
وقتی که مشکلات و ضعف عضلانی کودکان مبتلا به دیستروفی شروع می‌شود، آن‌ها پیش پزشک می‌روند. پزشک آزمایش‌های مختلفی انجام می‌دهد تا معلوم شود که آیا کودک دچار دیستروفی شده است یا نه. او عضلات کودک را معاینه می‌کند و آزمایش خون هم انجام می‌دهد.

بعضی وقت‌ها پزشک با یک آزمایش خون ساده می‌فهمد که کودک کدام نوع دیستروفی را دارد. همچنین پزشک ممکن است نمونه‌ی کوچکی از ماهیچه‌ی کودک بگیرد و آن را زیر میکروسکوپ نگاه کند تا بفهمد که آیا کودک دیستروفی عضلانی دارد یا نه.

آزمایش‌های دیگری روی عصب‌های ماهیچه‌ی کودک انجام می‌شود و به این ترتیب پزشک مطمئن می‌شود که دلیل ضعف عضلانی کودک، بیماری دیستروفی عضلانی است یا چیز دیگر.

کمک به کودکانی که دیستروفی عضلانی دارند

کودکان مبتلا به دیستروفی عضلانی می‌توانند کارهایی برای تقویت ماهیچه‌هایشان انجام دهند. تمرین‌های مشخصی وجود دارد که عضلات بدن این کودکان را تا حد امکان قوی‌تر می‌کند. همچنین کمربند‌های خاصی وجود دارند که باعث می‌شوند تاندون‌ها، انعطاف‌پذیری بیشتری پیدا کنند.

تاندون‌ها مانند نوارهای لاستیکی قدرتمندی هستند که ماهیچه‌ها را متصل به استخوان‌ها نگه می‌دارند. اگر تاندون حالت کششی خود را از دست بدهند و سفت شوند، ماهیچه‌ها نمی‌توانند خوب کار کنند. اما کمربند جلوی سفت شدن بیش از حد تاندون‌ها را می‌گیرد.

همچنین بچه‌های مبتلا به دیستروفی عضلانی می‌توانند تمرینات تنفسی انجام دهند و یا با نواختن یک ساز بادی ریه‌هایشان را مدام از هوا پر و خالی کنند. این کار به آن‌ها کمک می‌کند که از مبتلا شدن به ذات‌الریه (عفونت ریه‌ها) پیشگیری کنند.

بعضی از بچه‌های مبتلا به دیستروفی عضلانی، داروهایی برای قوی‌تر شدن عضلاتشان مصرف می‌کنند. داروهای استروئیدی می‌‌توانند سرعت ضعیف شدن عضلات را کمتر کنند. اثر جانبی استروئیدها آن است که ممکن است باعث افزایش وزن کودک شود.

دانشمندان زیادی در حال تلاش و مطالعه هستند تا بتوانند به کودکان مبتلا به دیستروفی عضلانی کمک کنند. بعضی از این دانشمندان سعی می‌کنند ژن‌ها را ترمیم کنند تا به شکل صحیح پروتئین بسازند. بعضی دیگر سعی می‌کنند مواد شیمیایی بسازند که مانند این پروتئین‌ها در بدن عمل کنند. آن‌ها امیدوارند که این روش به عضلات بدن کودکان مبتلا به دیستروفی کمک کند تا بتوانند کار خود را بهتر انجام دهند.

زندگی با دیستروفی عضلانی

بچه‌هایی که دیستروفی عضلانی دارند، ممکن است از عصا، صندلی چرخ‌دار و واکر برای کمک به راه رفتنشان استفاده کنند، اما مطمئناً آن‌ها دلشان می‌خواهد مثل بچه‌های عادی زندگی کنند.

این بچه‌ها دوست دارند درس بخوانند، بازی کنند و تلویزیون ببینند. با این که کودکان مبتلا به دیستروفی نسبت به بچه‌های دیگر به توجه و مراقبت بیشتری احتیاج دارند، اما باید مواظب باشید که مثل دیگران با آن‌ها رفتار کنید. اگر کودکی را می‌شناسید که دیستروفی عضلانی دارد، سعی کنید با او دوست شوید و در کارهایی که برایش مشکل است، کمکش کنید. اما حواستات باشد که به او ترحم نکنید. شاید بهترین کار این باشد که سعی کنید در فعالیت‌های ساده او را شرکت دهید و نگذارید که احساس تنهایی کند.

منبع:ایران باستان

 

ریفلاکس مری به معده در نوزادان،علائم و درمان

  تعریف :

    در این اختلال محتویات معده در حین و یا بعد از خوردن شیر وارد مری می شود.در انتهای مری که به معده متصل می شود یک حلقه ماهیچه ای وجود دارد که هنگام ورود شیر بلعیده از مری به معده و یا خروج هوای بلعیده شده از معده باز می شود،در نوزادان به علت عدم تکامل این حلقه ماهیچه ای ، هنگام خروج هوای بلعیده شده از معده، محتویات معده وارد مری شده و منجر به استفراغ در نوزاد می شود.

    علائم :

 ریفلاکس در نوزادان سالم امری شایع می باشد.نیمی از نوزادان در طی 3 ماهه اول تولد ریفلاکس را تجربه کرده و علائم طی 24-12 ماهگی از بین می رود.
    اما در این بین تعداد کمی از نوزادان با ریفلاکس شدید مواجهه می شوند.علائم این اختلال شامل :آبریزش از دهان، استفراغ، سرفه، تحریک پذیری، تغذیه ی کم، وجود خون در مدفوع .

    درمان :

    درمان ریفلاکس بسته به علائم و سن نوزاد می باشد.گاهی نوزاد نیاز به درمان ندارد چرا که ریفلاکس خود به خود برطرف می شود.

    اقدامات غیر دارویی در نوزادان مبتلا شامل :

    تغذیه نوزادان با فورمولایی که غلظت بالا دارد
    تغذیه با حجم کم اما با دفعات بیشتر
    نیمه نشسته نگه داشتن نوزاد حین تغذیه
    اگر شک به حساسیت غذایی باشد،در صورت که نوزاد با شیر مادر تغذیه می شود به مادر رژیم غذایی مناسب توصیه می شود ودر صورت تغذیه با شیر خشک اقدام به تعویض شیر خشک می شود.
    در صورتی که ریفلاکس منجر به علائمی از قبیل :رشد ضعیف نوزاد، تحریک پذیری نوزاد و امتناع وی از تغذیه و مشکلات تنفسی شود، نیاز به اقدامات پزشکی می باشد.
    در صورت بروز علائم زیر در نوزاد پزشک را در جریان بگذارید :استفراغ های حجیم و یا جهنده به ویژه در نوزادان با سن کمتر از 2 ماه.
    استفراغ سبز و یا زرد رنگ و یا استفراغی که قهوه ای رنگ بوده و یا حاوی خون باشد.
    سختی تنفس بعد از استفراغ
    امتناع از تغذیه که منجر به عدم وزن گیری شود.
    گریه زیاد و تحریک پذیری
    (انجمن گوارش اطفال امریکا 2006) 

منبع:ایران باستان

 

استرابیسم یا انحراف چشم در کودکان

استرابیسم یا انحراف چشم مشکلی چشمی است که در آن چشم‌ها وضع ناهمگونی نسبت به یکدیگر داشته و نگاه آنها به جهات مختلف است. این ناهمگونی ممکن است واضح بوده یا آن که فقط بعضی اوقات به دلیل کم‌خوابی، خستگی و گرسنگی ایجاد شود. به بیان دیگر وقتی هم راستایی دو چشم در جهت یک هدف به هم بخورد، انحراف چشم بوجود می‌آید.

البته در بسیاری موارد، استرابیسم جنبه ژنتیکی یا ارثی دارد، اما در موارد دیگر به نقص‌های مادرزادی ساختمان چشم، عصب بینایی و شبکیه باز می‌گردد.


ولی نکته بسیار مهم در همه این موارد، درمان زودهنگام انحراف چشم برای باز گرداندن دید دوچشمی (دید سه‌بعدی که از طریق آن شخص قادر به دیدن عمق تصاویر اطراف خود است) به کودک است.

دکتر رضا عرفانیان، متخصص چشم و جراح استرابیسم می‌گوید:
انحراف چشم در کودکانی که زمینه ژنتیکی این بیماری را دارند چهار تا پنج برابر بیشتر از دیگر کودکان دیده می‌شود؛ اما نکته مهم در درمان این بیماری تشخیص زود هنگام آن است، چراکه استرابیسم اگر زود تشخیص و درمان نشود نه تنها در کودکان به تنبلی چشم منجر می‌شود؛ بلکه به تدریج امکان بازیابی دید دوچشمی در کودک را غیرممکن می‌کند.

چرا چشم‌ها منحرف می‌شود؟

بیماری انحراف چشم یا‌‌ استرابیسم به دلایل مختلفی بوجود می‌آید که بیشترین دلیل آن مادرزادی بوده و در سنین کودکی دیده می‌شود، اما این مسأله به آن مفهوم نیست که چشم پدر یا مادر کودک باید حتما انحراف داشته باشد، بلکه ژن این بیماری ممکن است از نسل‌های قبل‌تر نیز به کودک منتقل شود.



دکتر عرفانیان با اشاره به این‌که بیماری‌های مغزی، ضربه و تصادف نیز می‌تواند به انحراف چشم منجر ‌شود، می‌گوید: البته نقص مادرزادی ساختمان چشم، عصب بینایی، ضایعات شبکیه و آب مروارید مادرزادی نیز می‌تواند منجر به کاهش شدید بینایی و در ادامه انحراف چشم کودک شود.

با این حال شیوع انحراف چشم در جوامع مختلف 5 ‌تا‌ 11 درصد افراد جامعه را درگیر می‌کند.

انحراف چشم بین سه ماهگی تا پنج سالگی بروز پیدا می‌کند، اما شایع‌ترین سن بروز آن بین دو تا سه سالگی است که می‌تواند دائمی یا گه‌گاه دیده شود، اما در هر صورت تشخیص و درمان سریع آن مانع از بروز تنبلی چشم در کودکان و مهم‌تر از آن از دست رفتن امکان بازیابی دید دو چشمی (دید عمقی) از سوی کودک می‌شود.


اول اصلاح بینایی و انحراف چشم با عینک، سپس جراحی
بنابر تاکید متخصصان چشم، نوع درمان در استرابیسم مادرزادی با استرابیسم اکتسابی متفاوت است. انحراف چشم می‌تواند به سمت داخل، خارج یا عمودی باشد که این موارد هم در درمان موثر است.


همچنین در مواردی انحراف چشم ممکن است بلافاصله بعد از تولد مشاهده شود، اما معمولا در سن بالا‌تر از دو سالگی ایجاد می‌شود که بیشتر به دلیل عیوب انکساری چشم است. کودکانی که دچار دوربینی چشم هستند، بیشتر در معرض استرابیسم قرار دارند که با اصلاح عیوب انکساری از طریق عینک، انحراف‌شان درمان می‌شود.


به گفته دکتر عرفانیان، مهم‌ترین اقدام درمانی در انحراف چشم، فراهم آوردن شرایط دید دو چشمی برای کودک است؛ چرا که با تاخیر در درمان انحراف چشم و بزرگ شدن کودک، قابلیت بازیابی دید دوچشمی توسط مغز کمتر می‌شود.

این متخصص اضافه می‌کند: اگر کودک قابلیت دید عمقی یا سه‌بعدی را از دست بدهد، در آینده با محدودیت‌های اجتماعی و شغلی مواجه خواهد شد؛ یعنی قادر به انجام مشاغلی مانند رانندگی، خلبانی و پزشکی نخواهد بود.

البته نداشتن دید عمقی همیشه با انحراف چشم همراه نیست، بلکه تنبلی چشم نیز می‌تواند مانع از وجود دید سه‌بعدی در کودک شود.

درمان تنبلی چشم چه همراه با انحراف باشد، چه نباشد، طول درمان بیشتری می‌طلبد. حال اگر درمان‌های طبی انجام شود، اما انحراف باقی بماند، از جراحی استفاده می‌شود.



دقت به چشمان کودک از شش ماهگی بسیاری از متخصصان چشم معتقدند اگر انحراف چشم بین شش تا 9 ماهگی مشاهده شود، می‌تواند تحت عمل جراحی قرار گیرد، چون مغز به چشم صاف عادت می‌کند و می‌تواند دید سه‌بعدی را احیا کند.

دکتر عرفانیان تاکید می‌کند: تمرکز دید کودک از حدود شش ماهگی کامل می‌شود، پس توصیه می‌شود کودکانی که از نظر بینایی در سلامت نیز به سر می‌برند، طی شش ماهگی تا یک سالگی تحت معاینه چشم قرار گیرند و معاینه‌های بعدی‌شان نیز بین سه تا سه‌ونیم سالگی و همین طور پیش از ورود به دبستان صورت بگیرد.

بی‌شک هر زمان که والدین متوجه انحراف چشم کودک خود شوند، باید برای درمان آن و در نقطه شروع به رفع عیوب انکساری چشم‌ها از طریق عینک یا بستن چشم اقدام کنند.

این متخصص چشم اضافه می‌کند: برخی انواع انحراف چشم در کودک با آموزش روش‌های حرکتی چشم به والدین و کودک و فراهم شدن امکان کنترل انحراف چشم برای کودک قابل درمان است، البته درمان انحراف چشم‌بسته به نوع، میزان و سن کودک متفاوت است و والدین نباید انتظار درمان‌های مشترک و کوتاه مدت را برای فرزندان‌شان داشته باشند.



نکته مهم در مورد جراحی انحراف چشم آن است که نتایج این نوع عمل جراحی هیچ‌گاه صددرصد قابل پیش‌بینی نیست و در هر جراحی احتمال تکرار عمل برای رسیدن به اصلاح کامل‌تر وجود دارد.

والدین نباید فراموش کنند که امکان مشاهده انحراف کاذب در کودکان که پل بینی‌شان پهن‌تر است، وجود دارد؛ اما هیچ نگرانی از بابت این نوع انحراف‌ها که بسادگی توسط متخصص قابل تشخیص است، وجود ندارد.


منبع:ایران باستان

 

آنفلوآنزای خوکی«H1N1» را جدی بگیریم

آنفلوآنزای خوکی

آنفلوآنزای خوکی بیماری تنفّسی خوک‌ها است که از ویروس آنفلوآنزای نوع «A» نشأت می‌گیرد.

ویروس آنفلوآنزای خوکی (SIV) به بیماری آنفلوآنزایی اشاره دارد که توسط اورتومیکسوویروس‌هایی ایجاد می‌شود که در میان خوک‌ها بوم‌گیرهستند.

آنفلوآنزای خوکی یک بیماری ویروسی است که معمولاً خوک را مبتلا می‌کند امّا هرساله مواردی از ابتلای انسان به این بیماری، به ویژه از راه تماس با این جانور، گزارش می‌شود.

این بیماری در انسان از طریق تماس با فرد مبتلا نیز سرایت می‌کند و نشانه‌های معمول آن تب، سرگیجه، خشکی مفصل‌ها، حالت تهوع و در موارد پیشرفته، بیهوشی و مرگ است.

موارد انسانی آنفلوآنزای خوکی ابتدا بیشتر در افرادی رخ می‌داد که در فاصلهٔ نه چندان دوری در نزدیکی خوک‌ها به‌سر می‌برند اما الان ویروس از انسانی به انسان دیگر منتقل می شود.

همه‌گیری

بیماری آنفلوآنزای خوکی از نوع اچ۱ان۱ است که قبلاً هم وجود داشته و شناخته شده‌است و همه‌گیری جهانی آنفلوآنزا در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ نیز به علت شیوع همین نوع آنفلوآنزا بوده‌است. با این وجود بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که تغییراتی در ساختار این ویروس در آنفلوآنزای خوکی به وجود آمده‌است. به همین علت از ۵ آوریل ۲۰۰۹ موارد مرگ و میر ناشی از این بیماری در مکزیک و آمریکا روی داد.



نوع جدید آنفلوآنزا که در سال ۲۰۰۹ در مکزیک و آمریکا کشف شد ترکیبی از ویروس‌های آنفلوآنزای خوکی، انسانی و حاد پرندگان است.

پیش از شیوع آنفلوآنزای خوکی در مکزیک در سال ۲۰۰۹، مواردی از ابتلای گسترده دامی و انسانی به این بیماری در آمریکا در سال ۱۹۷۶ و در فیلیپین در سال ۲۰۰۷ گزارش شده بود.

علائم آنفلوآنزای خوکی در میان انسان‌ها به آنفلوآنزای انسانی یعنی تب، سرفه، گلودرد، سردرد، احساس سرما و خستگی شباهت دارد. برخی از افراد نیز پس از مبتلا شدن به این بیماری دچار اسهال و استفراغ می‌شوند.

بر اساس اعلام اداره سلامت ایالات متحده (CDC)، دو داروی تامیفلو و رلنزا که داروهای رایج برای مقابله با آنفلوآنزا هستند، برای مقابله با تمام گونه‌های کنونی آنفلوآنزای خوکی نیز مؤثرند.

شیوع آنفلوآنزای خوکی ۲۰۰۹

آنفلوآنزای خوکی در مناطق مختلف جهان در حال پیشروی است. سازمان‌های بین‌المللی بهداشت با اعلام مرحله ۵ وضعیت هشدار اعلام کردند که شیوع جهانی آنفلوآنزای خوکی امری حتمی خواهد بود. این اولین بار بود که سازمان بهداشت جهانی وضعیت هشدار خود را به مرحله ۵ ارتقا می‌داد که یک مرحله مانده تا وضعیت قرمز است و نشان دهنده اینکه اپیدمی جهانی این بیماری حتمی است ( در یکی دو ماه اخیر-آذر،دی و بهمن 91- این بیماری در ایران نیز به شدت گسترش پیدا کرده و افراد بسیاری را مبتلا نموده است)

ویروس

ویروس عامل آنفلوآنزای خوکی ویروس «H1N1» است.

ویروس جدید همه‌گیرشده در سال ۲۰۰۹ میلادی، یکی از انواع H1N1 است. N و H مخفف واژه‌های «نورامینیداز» و «هماگلوتینین»و نام دو پروتئین غشاء سلولی ویروس هستند. در مجموع ۱۶ گونه از «هماگلوتینین» و ۹ زیرمجموعه از «نورامینیداز» وجود دارند که می‌توانند ترکیب‌های مختلفی با هم تشکیل دهند. گونه‌های «A H1N1» ویروس آنفلوآنزا برای نخستین بار در سال ۱۹۳۰ میلادی قرنطینه شدند.

علائم

علائم آنفلوآنزای خوکی در میان انسان‌ها به آنفلوآنزای انسانی شباهت دارد. این علائم شامل تب، سرفه، گلودرد، سردرد، احساس سرما و خستگی می باشد.

برخی از افراد نیز پس از مبتلا شدن به این بیماری دچار اسهال و استفراغ می‌شوند. به علت این شباهت ها پزشکان قادر به تشخیص قطعی آنفلوآنزای خوکی نیستند، و تشخیص قطعی آن فقط با انجام تست لابراتواری ممکن است.

۴ علامت اصلی تب بالای ۳۸ درجه، سردرد، گلودرد و سینه درد و سرفه از علائم اصلی این بیماری هستند که اگر کسی ۲ تا ۳ علامت ذکر شده را داشته باشد مشکوک به بیماری آنفلوآنزای نوع A است. اسهال، استفراغ، تهوع، کوفتگی عضلات، عطسه و آبریزش بینی از علائم فردی این بیماری است که چنانچه با ۲ تا ۳ علامت اصلی همراه باشد فرد مشکوک به این بیماری است.

پیشگیری

آنفلوآنزای خوکی از راه سرفه، عطسه و تماس با اشیای آلوده به ویروس و تماس دهان و بینی یا چشم خود منتقل می‌شود. ویروس از راه فراورده‌های خوراکی و خوردن گوشت خوک منتقل نمی‌شود. آنفلوآنزای خوکی بیشترین سرایت‌پذیری را در ۵ روز اول بیماری دارد که در بچگی این دورهٔ انتقال تا ۱۰ روز هم می‌تواند طول بکشد. تشخیص بیماری با نمونه‌گیری در این ۵ روز میسر است.



پیشگیری از ابتلا

«پیشگیری از ابتلا» با رعایت دستورات پیشگیری از آنفلوآنزا میسر است. این موارد عبارتند از:

    دستان خود را به طور مرتب با آب و صابون و یا محلولهای ضدعفونی حاوی الکل بشویید، مخصوصا زمانی که عطسه یا سرفه می‌کنید و یا وقتی که از بیرون به خانه باز می‌گردید.
    ضدعفونی سطوح داخلی خانه با محلولهای حاوی کلر در کاهش احتمال انتقال بیماری موثر است.
    از تماس نزدیک با خوک‌ها و یا انسان‌هایی که آلوده هستند بپرهیزید.
    فاصله گرفتن از اجتماعات عمومی در محیط هایی که احتمال می رود ویروس در آنجا شایع باشد نیز توصیه می شود.این اقدام با توجه به درصد و میزان شیوع این بیماری در شهر و کشور مربوطه می باشد.
    از دست زدن و تماس با اشیا و سطوحی که ممکن است آلوده باشند، مخصوصاً در اماکن عمومی به شدت بپرهیزید (مانند بوسیدن ضریح‌های اماکن مذهبی، دست زدن به میزهای کافی شاپ‌ها و رستوران‌ها، دستگیره درب وسائل حمل و نقل عمومی، نرده‌ها و …).
    از دست زدن به دهان، بینی و چشمان خود بپرهیزید.
    در صورتی که خود مشکوک به ابتلا به آنفلوآنزا هستید، حتماً هنگام عطسه و سرفه جلوی دهان و بینی خود را بگیرید. اگر دستمال به همراه ندارید، هنگام عطسه یا سرفه قسمت داخلی آرنج خود را در برابر دهان و بینی بگیرید تا دستانتان آلوده نشوند.
    هر فردی که دچار علایم شبه‌آنفلوآنزا شامل تب ناگهانی، سرفه و دردهای عضلانی شد باید از رفتن به سرکار و استفاده از وسایل حمل‌ونقل عمومی پرهیز کرده و سریعاً به پزشک مراجعه کند.
    از فرد مبتلا به آنفلوآنزا باید حدود ۱ تا ۲ متر فاصله گرفت.

توصیه‌های لازم



    در صورتی که خود مشکوک به آنفلوآنزای خوکی هستید هنگام عطسه و سرفه جلوی دهان و بینی خود را با دستمال بگیرید و اگر دستمال همراه ندارید جلوی دهان و بینی خود را با آستین پیراهن خود بپوشانید و سریعاً به نزدیکترین مرکز بهداشتی درمانی و یا بیمارستان مراجعه کنید.
    اگر با کسی در تماس هستید که سرما خورده است از دست دادن، در آغوش گرفتن و روبوسی با وی خودداری نمایید.
    ویروس آنفلوآنزا در محیط اطراف و اماکن عمومی وجود دارد و تماس با سطوحی مانند دستگیره اتوبوس و تاکسی، صفحه کلید کامپیوتر و ... به راحتی شما را آلوده می کند. اگر دستان خود را به دستگیره درب یا اتوبوس و یا اشیای احتمالاً آلوده زده اید آن را هرگز به دهان، بینی یا چشم خود نزنید.

پیشگیری از عفونت

برای «پیشگیری از عفونت» با ویروس آنفلوآنزای A هر یک از داروهای اوسلتامیویر یا زانامیویر توصیه شده است. دوره درمان پروفیلاکسی دارویی تا ۱۰ روز پس از یک تماس مشخص با مورد قطعی دورهٔ آنفلوآنزای خوکی توصیه می‌شود.



افراد پرخطر در معرض این بیماری و حتی در معرض مرگ

افراد بالای ۶۵ سال، بچه‌های زیر ۵ سال، زنان حامله به علت اینکه در ۳ ماهه دوم و سوم حاملگی سیستم ایمنی ضعیفی دارند، افراد دچار نقص سیستم ایمنی و افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند آسم، دیابت و بیماری‌های قلبی و عروقی از جملهٔ این افراد هستند که چنانچه با علائم اصلی و فردی همراه باشند باید سریعاً به پزشک مراجعه کنند.

درمان

در بسیاری از موارد این آنفلوآنزا هم مانند سایر انواع آنفلوآنزا ممکن است بهبود خودبخود داشته باشد. با وجود این استفاده از داروهای ضدویروس هم شدت بیماری را کم می‌کند و هم از بروز عوارض بعدی بیماری جلوگیری می‌کند.



چهار داروی آنتی ویروس آمانتدین، ریمانتدین و اوسلتامیویر (Tamiflu) و زانامیویر (Relenza) برای درمان آنفلونزای خوکی در آمریکا دارای مجوز می‌باشند. در مورد آنفلونزای خوکی که درسال ۲۰۰۹ در مکزیک شیوع پیداکرد، دونوع اوسلتامیویر (oseltamivir) و زانامیویر (zanamivir) توسط «مرکز درمان و پیشگیری از بیماری‌ها» در آمریکا توصیه شده است، چرا که ویروس جدید در مقابل آمانتادین و ریمانتادین مقاوم گزارش شده است.

منبع:ایران باستان

 

راهنمای پدر و مادر برای درمان و مراقبت از اطفال مبتلا به اوتیسم

پدر و مادر هایی که کودک مبتلا به اوتیسم (در خود ماندگی) دارند می توانند اقدامات بسیاری در جهت غلبه بر چالش ها انجام دهند. اما پیش از آن باید اطمینان حاصل کرد که خود والدین نیز حمایت کافی دارند. برای نگهداری از یک کودک مبتلا به اوتیسم مراقبت از خود (والدین) کاری خودخواهانه نیست بلکه کاملا ضروری می باشد. تقویت بنیه روحی و عاطفی شما را قادر می سازد تا نیازهای کودک مبتلا به اوتیسم خود را تامین کنید. توصیه های زیر زندگی با چنین فرزندی را برای شما آسان تر می کند:

راهنمای پدر و مادر برای درمان و مراقبت از اطفال مبتلا به اوتیسم

اگر اخیراً فهمیده اید که کودک تان به درجه ای از اوتیسم مبتلا شده است، حتما نیاز به کسب اطلاعات و راهنمایی از مراجع معتبر دارید تا بدانید چه اتفاقاتی قرار است رخ بدهند.
چیزی که مسلم است این است که همه ی پدر و مادر ها دوست دارند فرزندی سالم و شاداب داشته باشند، و هیچکدام نمی توانند براحتی بیمار بودن فرزندشان را بپذیرند و اوتیزم در کودک آنها برای والدین نگران کننده و وحشت آور خواهد بود. والدین کودک مبتلا به اتیسم معمولاً نمی دانند چگونه باید به فرزند خود کمک کنند و با وجود توصیه های فراوان در این زمینه دچار سردرگمی می شوند. یا اگر بشنوند که اوتیسم لاعلاج و مادام العمر است ممکن است احساس پوچی و بیهودگی کنند.
البته درست است که اوتیزم (Autism) چیزی نیست که فرد بتواند براحتی با آن کنار بیاید، ولی راه های درمان زیادی وجود دارند که به طفل مبتلا به اوتیسم کمک می کند تا مهارت های جدید را یاد بگیرد و بسیاری از چالش های بدِ تکاملی را پشت سر بگذارد. با یک برنامه درمانی درست و عشق به کار و حمایت والدین، کودک اوتیستی هم می تواند بیاموزد، رشد کند و موفق باشد.


انتظار نشانه های بیشتر بیماری را نکشید
شروع سریع درمان بهترین کاری است که والدین کودک اوتیستیک یا کودکی که به تأخیر تکاملی مبتلا است می توانند انجام دهند. به محض اینکه حدس زدید اوضاع خوب پیش نمی رود کمک بخواهید. منتظر نشانه ها و علائم بیشتر نباشید و درمان را به تاخیر نیندازید یا منتظر از بین رفتن بیماری ننشینید. هر چه زودتر اقدام کنید، احتمال پیروزی درمان بالاتر خواهد رفت. انجام مداخلات اولیه از موثرترین راه ها برای تسریع روند تکاملی طفل و کاهش نشانه های اوتیسم می باشد.

توصیه های مهم به والدین کودک اوتیستی

درباره اوتیسم اطلاعات کسب کنید. هرچه بیشتر بدانید می توانید بهتر برای کودک تان تصمیم گیری داشته باشید.
در مراقبت از فرزند خود مهارت کسب کنید. بدانید چه چیز هایی برای کود تان بد است و چه چیز هایی خوب است و او از چه چیزهایی استقبال می کند. عوامل ایجاد استرس را بشناسید؟ یاد بگیرید چگونه او را شاد کنید.
کودکتان را همان گونه که هست بپذیرید. هیچگاه او را با بچه های مردم مقایسه نکنید! او را صرفا بپذیرید. به نداشته های کودک خود فکر نکنید. موفقیت های او را ارج بنهید.
خسته نشوید. زود نتیجه گیری نکنید و پشتکار داشته باشید. پیش بینی های دوره درمانی اوتیسم 100% نیستند و هیچکس نمی داند چه خواهد شد. فرزند شما هم خواهد توانست رشد کند، زندگی کند و توانایی هایش را کامل کند.

تامین امنیت کودک اوتیستیک

پدر و مادر موارد زیر را در راه درمان کودک اوتیستی باید رعایت کنند:

    هماهنگ باشند.
    از برنامه درمانی پیروی کنند.
    به رفتار های خوب پاداش دهند.
    منزل را به محیطی امن تبدیل کنند.




استفاده از راه های ارتباطی غیر کلامی
ارتباط برقرار کردن با کودک مبتلا به اُتیسم سخت است. اما برای نزدیک شدن به کودک نیاز به صحبت کردن نیست. می توانید با نگاه کردن با او ارتباط برقرار کنید. نحوه لمس کردن کودک، تن صدای شما و زبان بدن تان با او ارتباط برقرار می نماید.

    بدنبال نشانه های غیر کلامی بگردید.
    نیاز پنهان شده در پشت بد خلقی ها را بشناسید.
    زمانی را به تفریح و بازی اختصاص دهید.
    به حساسیت های حسی کودک توجه نمایید.




فراهم آوردن یک طرح درمانی شخصی
یک راه مشخص برای همه ی کودکان اوتیستیک وجود ندارد. با استفاده از راهنمایی های پزشکان و دیگر والدین یک طرح درمانی مناسب کودک خود برگزینید که متناسب با خلق و خوی کودک شما باشد. از خود بپرسید:

    نقاط ضعف و نقاط قوت فرزندم کدام است؟
    چه رفتار هایی از او مساله ساز اند؟
    فرزندم چه مهارت های مهمی را بلد نیست؟
    چگونه کودک من بهتر یاد می گیرد؟ با شنیدن، دیدن یا عملی؟!
    چگونه کودکم خوشحال می شود؟ چگونه می توان فعالیت های تفریحی را به مراحل درمانی تبدیل کرد؟!




یک طرح درمانی مناسب برای بیماری اوتیسم باید دارای شرایط زیر باشد:

    بر اساس علاقه های کودک تهیه شود.
    یک برنامه ی قابل پیش بینی را ارائه دهد.
    وظایف هر کسی را به صورت ساده و گام به گام، آموزش دهد.
    فعالانه توجه کودک شما را به سوی فعالیت های منظم و سازمان یافته جلب نماید.
    به طور منظم سبب تقویت رفتاری شود.
    والدین را نیز در گیر کند.




انتخاب درمان مناسب
وقتی به مرحله درمان بیماری اوتیسم می رسید، با انواع روش ها و راه های درمانی گوناگون و احتمالاً گیج کننده رو به رو می شوید. برخی از درمان ها تمرکز شان بر کاهش دادن رفتارهای مخرب و آموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی است. برخی دیگر با مسائل تلفیقی حسی، مهارت های حرکتی، موارد عاطفی و حساسیت های غذایی کار می کنند.
از آنجایی که انتخاب های متعددی وجود دارند، بهترین کار برای والدین این است که ابتدا به بررسی روش های درمانی مختلف بپردازند، سپس با متخصصان درمان اوتیسم مشورت کنند و سوالات خود را مطرح کنند. اما نباید فقط خود را به یک روش درمانی محدود کنند. اهداف برنامه ی درمان اوتیسم باید همه ی علائم و نیاز های فرزند شما را در بر بگیرد. پس لازم هست که یک درمان ترکیبی (مجموعه ای از چندین روش درمانی) را به کار ببندید.
روش های درمانی رایج در بر گیرنده ی رفتار درمانی، گفتار درمانی، فیزیوتراپی، کار درمانی، بازی درمانی و تغذیه درمانی هستند.

منبع:ایران باستان

 

تشنج کودکان و علائم آن

● علایم تشنج چیست؟

وقتی کودکی تشنج میکند ممکن است شما هریک ازاین علایم راببینید:

۱) کودک دچار اختلال هوشیاری شودیعنی اطرافیان رانشناسد متوجه زمان ومکان نباشد،به صدازدن شماپاسخ ندهد یا بیهوش روی زمین بیفتد.

۲) حرکاتی غیر ارادی در اعضای بدن کودک ظاهر شود این حرکات ممکن است قسمتی از بدن یاتمام اعضا را درگیرکند.ممکن است کودک به شدت دست وپابزند،روی زمین بیفتد،سروچشمهای کودک به یک طرف بچرخد یا اینکه فقط یک دست یا یک پای کودک دچار حرکات تکان دهنده شدید شودواین حالت چند ثانیه تا چنددقیقه طول بکشد معمولا این حملات کمتر از ۱۰دقیقه طول میکشد.

۳) ممکن است کودک درزمان حمله کنترل ادرار خود را از دست بدهد.

۴) گاهی کودک به صورت ناگهانی رفتاری غیر عادی نشان میدهد مثلاً بدون آنکه متوجه اطراف باشد،شروع به دویدن میکند.

۵) ممکن است کودک برای چند لحظه به نقطه ای خیره شده ودر این مدت متوجه اطراف نباشد.

● آیاهر کودکی یک بار تشنج کند،تا آخر عمر دچار حملا ت تشنج خواهد شد ؟

در سنین۶ماه تا۵سالگی مغز کودکان به افزایش درجه حرارت بدن حساس است در نتیجه۳-۴در صد کودکان در این سنین با تب های شدید(بیش از۳۸درجه)دچار تشنج میشوند. اکثریت این کودکان بعد از سن۵سالگی دچار تشنج نمیشوند.شایعترین سن برای تشنج ناشی از تب۱۸-۱۴ماهگی است وزمان آن ازچندثانیه تا۱۰دقیقه طول میکشد وبندرت تشنج ناشی ازتب بیش از یکبار اتفاق میافتد.

● علت تشنج همراه باتب چیست؟

بیشترمواقع تشنج همراه با تب دراثر عفونتهای ویروسی دستگاه تنفس فوقانی یاعفونت حاد گوش میانی ایجاد میشود.گاهی ممکن است علت تشنج یا تب مننژیت باشد.
● آیا تشنج درنوزادان شایع است؟
ازهر۱۰۰۰نوزاد تقریبأ ۲ نوزاد دچار تشنج درماه اول زندگی میشوند.

● تشنج در نوزادان چه علایمی دارد؟

تشنج در نوزادان علایم متفاوتی دارد، مثلاً ممکن است به صورت حرکات شدید اندام ها،پرش های عضلانی تکراری،لرزش پلک ها،سفت شدن اندام ها،حرکات شبیه مکیدن یاجویدن در دهان،گریه غیرطبیعی یاحرکات غیرطبیعی چشمها دیده شود.دربعضی نوزادان تنهاعلامت تشنج توقف تنفس به مدت بیش از ۲۰ ثانیه و کبود شدن نوزاد است .

● علت تشنج در نوزادان چیست ؟

۱) کمبود اکسیژن رسانی به مغز
۲) کاهش قند خون
۳) کاهش کلسیم خون
۴) عفونت ها
۵) اختلالات دستگاه عصبی
۶) اعتیاد مادر به مواد مخدر و چند علت نادر دیگر
لازم به ذکر است کودکان قبل از سن ۶ ماهگی که شامل نوزادان نیز می شوند به علت تب بالا دچار تشنج نمی شوند.

● اگر کودک شما مبتلا به حملات تشنج در زمان تب می شود به این نکات دقت فرمائید :

۱) هرگاه کودک شما به علت سرماخوردگی یا هر عفونت دیگری دچار تب شدید شد حتماً با استفاده منظم از داروی ضد تب ( استامینوفن ) و پا شویه با آب ولرم تب کودک را کاهش دهید .
۲) هیچگاه برای کاهش تب کودک از آسپرین یا آمپول های تب بر استفاده نکنید .
۳) کودک رابرای بررسی علت تب نزد پزشک ببرید .
۴) در صورتی که پزشک احتمال مننژیت را در کودکی بدهد کشیدن مایع نخاع کودک جهت آزمایش و تشخیص بیماری ضروری است . در این زمینه با پزشک همکاری کنید .
۵) اگر کودک شما سابقه تب و تشنج دارد با نظر پزشک در زمان تب شدید علاوه بر استامینوفن و پاشویه کردن کودک از داروی ضد تشنج به مقداری که پزشک دستور داده استفاده کنید تا از تشنج کودک پیشگیری شود .
۶) ممکن است بعد از تشنج کودک پزشک دستور دهد تا کودک شما به مدت طولانی ( حدود ۲ سال ) از داروهای ضد تشنج استفاده کند .
حتماً این داروها را طبق دستور در زمان مناسب مصرف کنید و از کم کردن یا قطع کردن خود سرانه داروها بپرهیزید .

● اگر کودک شما مبتلا به حملات تشنج بدون تب ( صرع ) است به این نکات دقت فرمائید :

۱) کودک شما تا زمانی که پزشک دستور دهد باید داروی ضد تشنج مصرف کند .
۲) هیچ گاه دارو را خود سرانه قطع نکنید یا مقدار آن را کاهش ندهید .
۳) کودکان مبتلا به حملات تشنج بدون تب ( صرع ) باید همواره مراقبت شوند بدون آنکه فعالیت جسمی آنهامحدود شود . در زمان انجام کارهای حساس مثل شنا یا استحمام حتما” از نزدیک مراقب کودکتان باشید . اگرکودکتان تمایل به بالا رفتن از بلندیها ، درخت یا وسایل بازی دارد نزد کودکتان بمانید .
۴) در صورتی که کودکتان دچار حمله تشنج شد او را به پهلو بخوابانید جسم سفتی ( چوبی یا چرمی یا پارچه ای ) بین دندانهای کودک بگذارید تا زبانش در اثر قفل شدن دندانها آسیب نبیند . اطراف کودک را خلوت کنید و لباسهای تنگ یا زیور آلات را از گردن او باز کنید تا راحتتر نفس بکشد .در زمان تشنج هیچ ماده خوراکی یا آب را وارد دهان کودک نکنید و سریعاً او را به بیمارستان برسانید .
۵) کودکان مستعد تشنج ممکن است با یک تب خفیف ، فشار روحی ، خستگی یا مصرف بعضی داروها ( مثل تئوفیلین ) دچار تشنج شوند حتماً کودکتان را از این نظر محافظت کنید .

منبع:ایران باستان

 

چه میشود که یک کودک سرطان میگیرد؟

نويسنده: دكتر عظيم مهرور*


تمام سلول‌‌هاي بدن ما به‌طور منظم و بر اساس قاعده خاصي در حال رشد هستند. گاهي اوقات برخي از سلول‌ها از مسير رشد طبيعي خود خارج مي‌شوند و به طور غيرمنظم و سريع‌تر از حالت طبيعي رشد مي‌كنند. اين امر سبب به هم خوردن نظم طبيعي بدن مي‌شود. به اين به هم‌ريختگي سرطان مي‌گويند. انواع مختلف سرطان، علايم، راه‌هاي درمان و عوارض مختلفي دارند كه به نوع سلول و عضو درگير در بدن بستگي دارد. متاسفانه سرطان فقط بزرگسالان را درگير نمي‌كند بلكه كودكان را هم به كام خود مي‌كشد. سالانه 3 تا 4 كودك از هر صد هزار كودك در جهان به انواع سرطان‌ها مبتلا مي‌شوند كه در اين ميان سرطان‌هاي لوسمي، لنفوم و مغز شايع‌ترين آنها هستند. تب مكرر، عفونت‌هاي پي‌درپي و كم‌خوني از علايمي هستند كه پزشك را به فكر بررسي از نظر بروز سرطان مي‌اندازد. خوشبختانه در حال حاضر براي اغلب سرطان‌هاي كودكان به خصوص لوسمي، درمان وجود دارد و 70 درصد از كودكان مبتلا درمان مي‌شوند. به همين بهانه در گفت‌وگويي با دكتر عظيم مهرور، فوق‌تخصص بيماري‌هاي خون و سرطان‌شناسي كودكان به بررسي انواع سرطان در كودكان پرداخته‌ ایم.

آقاي دكتر! آيا ميزان شيوع سرطان اطفال در ايران مشخص است؟

نه! متاسفانه آمار دقيقي در ايران نداريم ولي اميدواريم از سال‌هاي آينده اين آمار ثبت و نام هر كودك سرطاني با مشخصات كامل در آمار ثبت سرطان اطفال قيد شود. اما الان نمي‌توانيم بگوييم شيوع سرطان در ايران چه ميزان است. ولي اگر بر مبناي آمار خارج از کشورحساب كنيم، چيزي حدود 3 تا 4 كودك در هر صد هزار كودك در جهان به بيماري سرطان مبتلا مي‌شوند. اين آمار در كشوري صادق است كه از نظر بهداشتي سطح كاملا خوبي دارد. البته طي 20 تا 30 سال اخير شيوع سرطان كودكان در كشور ما بيشتر شناسايي شده است. به عبارتي با پيشرفت در زمينه بيماري‌هاي عفوني، بيماري‌هاي واگيردار و واكسيناسيون كشوري، برخي از بيماري‌هايي كه سبب فوت كودكان مي‌شدند كنترل شده‌اند و تشخيص سرطان با توجه به رشد رشته فوق‌تخصصي خون و سرطان اطفال دقيق‌تر و سريع‌تر انجام مي‌شود.
قديمي‌ها هميشه مي‌گويند: «قديم‌ها اين چيزها نبود. كسي چه مي‌دونست سرطان چيه. الان اين مريضي افتاده تو مردم و...»

 آيا واقعا شيوع سرطان‌ نسبت به گذشته بيشتر شده است؟

نه! شيوع سرطان بيشتر نشده است ولي بيماري‌هاي عفوني زيادي كه امكان داشت كودكان را از بين ببرد، كنترل شده و سلامت سني و جسمي افزايش پيدا كرده و اين افزايش سلامت سني بروز سرطان‌هايي را كه طبق آمار 3 تا 4 نفر در هر صدهزار كودك بوده است را با تشخيص به موقع پيدا كرده است. به عبارتي پيشرفت تكنولوژي پزشكي، افزايش آگاهي‌هاي علمي و افزايش فرهنگ و بهداشت جامعه سبب شده است كه تعداد سرطان‌هاي تشخيص داده شده نسبت به سال‌هاي قبل بيشتر شود. به عنوان نمونه سال‌هاي قبل سرطان تشخيص داده نمي‌شد اما به دليل عوارض بيماري سرطان مانند عفونت، كودك سرطاني از بين مي‌رفت در حالي كه در سابقه وي هيچ تشخيصي از سرطان وجود نداشت اما در حال حاضر تشخيص سرطان به موقع انجام مي‌شود و همه فكر مي‌كنند ميزان شيوع آن افزايش يافته است.

شايع‌ترين سرطان‌ها در بين كودكان در كشور ما كدام‌ها هستند؟

شايع‌ترين بدخيمي در طب اطفال لوسمي يا سرطان خون است كه خوشبختانه نزديك به 80 درصد اين بيماري قابل‌درمان است. البته مشروط بر اينکه علايم باليني، تشخيص به موقع، درمان بجا و به موقع و بسياري از عوامل موثر در درمان مانند كنترل پرستاري، وجود دارو و... همه با هم مهيا باشند.

اين آمار مربوط به كشور ما است يا كشورهاي پيشرفته؟

پروتكل درماني ما به روز و مطابق با كشورهاي پيشرفته دنياست. از نظر پيشرفت‌هاي علمي، روش‌هاي درماني و نوع داروها هم هيچ فاصله‌اي با آنها نداريم. از نظر مطالعات، روش‌هاي تحقيقي، كنگره‌هاي علمي و... نيز كاملا به روز هستيم. بنابراين تفاوت زيادي بين روش‌هاي درماني ما و آنها و نتايج حاصل از آن وجود ندارد.

چه عواملي باعث ايجاد سرطان در كودكان مي‌شود؟

به طور كلي دو عامل بسيار مهم عوامل محيطي و فاكتورهاي ژنتيكي در بروز سرطان نقش دارند؛ در طب بالغان، فاكتورها و عوامل محيطي نقش بسيار مهم و بارزتري در ايجاد سرطان‌ها دارند اما از نظر طب كودكان، علاوه بر عوامل محيطي در ايجاد سرطان‌ها زمينه ژنتيكي كودك نيز نقش مهمي دارد. بالطبع عوامل خطرساز و زيانبار بايد براي همه افراد محدود شود. به عنوان نمونه عواملي همچون دود سيگار، اشعه‌هاي زيانبار و يونيزان و پرتوهاي بسيار قوي، مواد شيميايي، موادغذايي صنعتي و... نقش مهمي در ايجاد سرطان‌ها دارند و اين عوامل در افرادي مضرتر هستند كه سابقه ژنتيكي و خانوادگي سرطان در خانواده آنها وجود دارد. البته منظورم از خانواده، خانواده نسبي است و ژن مي‌تواند از ده‌ها سال پيش به فردي در حال حاضر برسد. به عبارتي فاكتورهايي در بدن افراد وجود دارد كه مانع رشد سلو‌ل‌هاي سرطاني مي‌شود و اين فاكتورها بنابه دلايلي در بعضي از افراد ضعيف هستند وجود ندارند. حال برخي از عوامل ژنتيكي در كنترل رشد اين سلول‌ نقش دارند. اين عوامل ژنتيكي ممكن است ظرف چند روز خودشان را نشان ندهند يا از نظر ژنتيكي اشكال داشته باشند. بنابراين همه افراد چه آنها كه سابقه ژنتيكي ابتلا به سرطان را دارند و چه آنها كه ندارند بايد از فاكتورهاي خطرساز محيطي و آسيب‌رسان دوري كنند. زيرا تاثير اين عوامل در افرادي كه زمينه ابتلا به سرطان را دارند، بسيار بيشتر خواهد بود.

يعني كودكان از نظر ابتلا به سرطان مستعدتر از بزرگسالان هستند؟

نه! هيچ تفاوتي بين كودكان و بزرگسالان از نظر ابتلا به سرطان وجود ندارد. همان‌طور كه گفتم عوامل محيطي و نقش ژنتيكي دو عامل بسيار مهم در ايجاد سرطان هستند. عوامل ژنتيكي در ايجاد سرطان در بين كودكان نقش بسيار بارزتري را ايفا مي‌كنند و عوامل محيطي نيز به عنوان رشددهنده آن عمل مي‌كنند. آنچه كه در اين بين خيلي مهم است، تشخيص زودرس بيماري است. به همين دليل به والدين و خانواده‌ها توصيه مي‌كنم به محض اينكه به علامتي در كودك مشكوك شدند هر چه سريع‌تر او را نزد ‌پزشك ببرند تا بررسي‌هاي لازم در خصوص وي انجام شود..

منظورتان چه علايمي است؟

ما در طب اطفال سرطان را به دو شاخه تقسيم مي‌كنيم يكي سرطان‌هايي كه در خون به وجود مي‌آيند و از اين طريق به همه جاي بدن منتشر مي‌شوند. هر چه سرطان خون زودتر تشخيص داده شود عوارضش حين درمان و پس از آن كمتر خواهد شد. يعني هم روند درمان به خوبي انجام مي‌شود هم پاسخ به درمان و علايم كمتر مي‌شود. دوم سرطان‌هايي هستند كه از ارگان‌ خاصي مانند عضلات، استخوان، چشم، مغز، كليه، دستگاه گوارش و... منشا مي‌گيرند. اين سرطان‌ها يك عضو را درگير مي‌كنند. در اين حالت سرطان در ابتدا خودش را با برخي علايم باليني خاص نشان مي‌دهد. به عبارتي كودك دچار عوارضي مي‌شود كه خانواده‌ها بايد نسبت به آنها بسيار حساس باشند. اولين عارضه‌ها معمولا عبارتند از: سردرد، تهوع و استفراغ، اختلال بينايي، عدم تعادل كه تومورهاي مغزي ناميده مي‌شوند و... به عنوان نمونه اگر سرطان در استخوان‌ وجود داشته باشد خودش را با تب، تورم محل ابتلا، محدوديت در حركت، شكستگي در ناحيه ابتلا و... نشان مي‌دهد. يا علايم سرطان در ناحيه چشم، خودش را فقط و فقط با يك برق‌زدگي در تاريكي مانند برق‌زدن چشم گربه يا اختلال در بينايي، برافروختگي چشم، پرخوني ملتحمه و... مشخص شوند.
اينها علايمي هستند كه والدين بايد نسبت به آنها هوشيار باشند. به عبارتي والدين بايد هر علامت باليني را كه به صورت غيرطبيعي در كودك سالمي كه به طور طبيعي در حال رشد است ديده مي‌شود جدي بگيرند. مثلا اگر ديديد يك سرماخوردگي ساده كه در عرض 3، 4 روز بهبود پيدا مي‌كند 2 هفته طول كشيد، بايد او را نزد پزشك ببريد تا مورد معاينه قرار گيرد. اگر ديديد كودكي كه كاملا سالم بوده ولي چند روزي است از سردردهاي صبحگاهي، سرگيجه و استفراغ‌هاي صبحگاهي، بي‌اشتهايي و... شكايت مي‌كند آن را جدي بگيريد و كودك را به پزشك متخصص ببريد و پيگير باشيد. البته اين علايم در بسياري از بيماري‌ها مشترك است. اين مربوط به زماني است كه بيماري خاصي وجود ندارد، علايم ادامه‌دار است و به درمان‌هاي مرسوم پاسخ نمي‌دهد آن‌وقت همين علايم ساده در تشخيص و درمان سرطان بسيار مهم‌ هستند.

در بيماري‌هاي سرطان معمولا از چه روش‌هاي درماني استفاده مي‌شود؟

ما در درمان سرطان 3 روش درماني جراحي، پرتودرماني (راديوتراپي) راديوتراپي يا درمان با اشعه و شيمي درماني داريم كه بسته به درجه سرطان و محل آن متفاوت است. گاهي اوقات از هر كدام از اين روش‌ها به تنهايي، گاهي از 2 روش و گاهي نيز از هر 3 روش استفاده مي‌كنيم. اين مساله بستگي به آن دارد كه سرطان در چه مرحله‌اي تشخيص داده شده است. وقتي سرطاني در كودك تشخيص داده مي‌شود، شوك حاصل از تشخيص همه افراد خانواده را درگير مي‌كند. به همين دليل درمان سرطان تحت‌نظر يك تيم پزشكي انجام مي‌شود كه در آن تيم يك روان‌پزشك، روان‌شناس، مددكار اجتماعي، فيزيوتراپيست، جراح و راديوتراپيست و... حضور دارند. به عبارتي مجموعه‌اي از عوامل با هماهنگي هم به كودك و خانواده‌اش كمك مي‌كنند.

آيا مي‌توان كودكان مبتلا به سرطان را در آغوش گرفت؟

كودكان مبتلا به سرطان از نظر سيستم ايمني بسيار ضعيف هستند بنابراين اگر فردي آنها را در آغوش بگيرد يا ببوسد به راحتي ويروس‌ها و باكتري‌هايي را كه با خود دارد به كودك منتقل مي‌كند. اين است كه ما ملاقات اين قبيل كودكان را محدود مي‌كنيم و به ملاقات‌كنندگان و خانواده‌ها هم توصيه مي‌كنيم از بوسيدن كودكان سرطاني جدا خودداري كنند.
پي نوشت ها :


*فوق‌تخصص بيماري‌هاي خون و سرطان‌شناسي كودكان
منبع:ایران باستان

 

رژیم غذایی برای کودکان مبتلا به اسهال

برخی از والدین بنابر یک سنت قدیمی هنگام ابتلای فرزندشان به اسهال رژیم غذایی وی را محدود می کنند به این صورت که شیر ویا کلیه غذاهای مورد علاقه کودک را از برنامه غذائیش حذف می کنند.

 این روش هرچند ممکن است به نظر برخی معقول باشد، امروزه روشی قدیمی و به قولی خارج از رده محسوب می شود. امروز متخصصان براین باورند که کودکان در زمان ابتلا به اسهال باید رژیم غذایی عادی روزانه خود را ادامه دهند. براساس راهنمای آکادمی متخصصین کودکان آمریکا، اغلب کودکان باید در زمان ابتلا به اسهال رژیم غذایی روزانه خود شامل شیر را ادامه دهند. مرکز کنترل بیماری ها (CDC) نیز توصیه می کند کودکان در زمان ابتلا به اسهال غذاهای جامد یا نیمه جامد مصرف نمایند.

ماست های پروبیوتیک حاوی لاکتوباسیل نیز ممکن است در زمان ابتلا به اسهال برای کودک مفید باشند.

 

غذاهایی که باید از آنها اجتناب کرد

اینطور نیست که تمامی کودکان در زمان ابتلا به اسهال تمایل به خوردن غذاهای همیشگی داشته باشند. از طرفی در برخی شرایط نیز دادن برخی غذاها ممکن است سبب تشدید اسهال در کودک شوند. از این لحاظ به نظر می رسد خودداری از دادن غذایهای زیر در حین ابتلای کودک به اسهال بسیار مفید باشد:

    نوشیدنی های گازدار
    آبمیوه و مایعاتی که حاوی مقادیر زیادی شکر هستند
    دسرهای حاوی ژله

اما مصرف شیر در کودک مبتلابه اسهال را باید داد و نباید آن را قطع کرد، مگر اینکه سبب استفراغ، نفخ، درد شکم یا تشدید اسهال شود که در این صورت نیز باید به پزشک متخصص کودکان مراجعه نمائید تا در مورد لزوم یا عدم لزوم تغییر موقت رژیم غذایی تصمیم بگیرد.

رژیم BRAT

از سال ها قبل توصیه هایی مبنی بر استفاده از رژیم BRAT در کودکان وجود داشته است و هنوز هم بنابراین توصیه قدیمی بسیاری از والدین از این رژیم در زمان ابتلای فرزندشان به اسهال استفاده می کنند، اما باید به یاد داشته باشیم که استفاده از این رژیم معمولا ضرورتی ندارد.

اما رژیم BRAT چیست؟

این رژیم شامل مواد زیر می باشد:

    موز (Bananas)
    برنج (Rice)
    پورت سیب (Applesauce)
    نان تست (Toast)

اما آیا این رژیم کمکی به درمان اسهال می کند؟ باتوجه به اینکه موز و برنج که در این رژیم وجود دارند عوامل یبوست زا محسوب می شوند، ممکن است در درمان اسهال نیز مؤثر باشند، اما باید توجه داشته باشید که اگر می خواهید آنها را به علت این خواص یبوست زایشان به کودک مبتلا به اسهالتان بدهید، باید حتما آنها را به غذای روزانه کودک اضافه نمایئد نه اینکه رژیم غذایی کودک را محدود به آنها نمائید.

باورهای نادرست پیرامون درمان اسهال

علاوه بر محدود کردن رژیم غذایی کودک، مطلب نادرست دیگری که بسیاری نیز آن را باور دارند این است که ORS یا دیگر محلول های الکترولیتی سبب درمان اسهال می شوند. ORS درمانی برای هیچ یک از انواع اسهال نمی باشد، بلکه تنها سبب جلوگیری از کم آب شدن بدن می شود (که این خود بسیار مهم است).

پس، در بیشتر موارد، وقتی کودک شما به اسهال ناشی از یک عفونت ویروسی ساده مبتلا شده است، شما باید رژیم غذایی معمولی وی را ادامه دهید و وقتی مقدار اسهال زیاد و آبکی است ORS نیز به کودک بدهید. اگر کودک استفراغ زیادی دارد در این حالت ORSرا با مقادیر کم مثلا یک قاشق مربا خوری یا غذا خوردی هر 5 تا 10 دقیقه شروع کنید، به مرور که استفراغ کودک کمتر شد مقادیر  ORSتجویزی را زیاد نمائید و هنگامی که استفراغ کم شد و کودک تحمل پیدا کردرژیم غذایی عادی را برایش شروع نمائید.

این نکته را به یاد داشته باشید که معمولا نباید برای بیش از 12 ساعت به کودک فقط ORS داد (منظور استفاده صرف از ORS و عدم تغذیه با سایر غذاها یا شیر است) مگر اینکه این توصیه پزشک متخصص کودکان فرزندتان باشد.


منبع:ایران باستان
نوشته شده توسط دکتر سیدیاسر قرشی  

 

کروپ (خروسک) چیست؟علائم و نشانه ها

کروپ (لارنگوتراکئوبرونشیت حاد) یک بیماری شایع دستگاه تنفسی در کودکان است که توسط ویروس های مختلفی به ویژه پاراانفلوانزا، RSV و گاه آنفلوانزا ایجاد میشود. این بیماری اغلب در شیرخواران ویا نوپایان بین سنین 6 ماه تا 3 سال رخ می دهد و بروز آن بعد از سن 6 سالگی نادر است. بیشتر موارد ابتلا به این بیماری در فصل پائیز و اوایل زمستان دیده می شود. همچنین پسرها اندکی بیشتر از دخترها به این بیماری مبتلا می شوند.

شایعترین علل ابتلا به کروپ عفونت های ویروسی هستند. این ویروس ها با ایجاد التهاب و تورم در حنجره و نای سبب بروز علائم بیماری می شوند. البته توجه به این نکته ضروری است که ابتلا به این عفونت های ویروسی بسیار شایع است و در بیشتر موارد سبب بروز علائم کروپ نمی شوند.

ابن ویروس ها ابتدا بینی و گلو را درگیر می کنند و سپس به حنجره و نای گسترش می یابند. با پیشرفت بیماری نای متورم می شود و فضای لازم جهت ورود هوا به ریه ها بسیار باریک می شود. اگر همزمان با این عفونت های ویروسی، عفونت های میکروبی نیز ایجاد شوند شدت بیماری بسیار بیشتر خواهد شد و نحوه درمان این عفونت های میکروبی نیز با انواع ویروسی اساساً متفاوت است.



علائم و نشانه ها

کروپ معمولا بیماری خفیفی است و کمتر از یک هفته طول می کشد، هرچند علائم ممکن است بقدری شدید شوند که تهدیدکننده زندگی بیمار نیز باشند. علائم معمولا کم کم پیشرفت می کنند و با تحریک و گرفتگی و سپس آبریزش بینی شروع می شوند. طی 12 تا 48 ساعت پیشرفت کرده و منجر به سختی در نفس کشیدن و سرفه های تیپیک این بیماری که به "barking cough" معروفند منجر می شوند. علت این نام گذاری این است که سرفه ها صدایی شبیه به پارس کردن دارند. همچنین حین تنفس صدایی شبیه شیهه اسب نیز ممکن است در بیماران شنیده شود (hoarseness). الگوی علائم بیماری کروپ بسیار مشخص است. بیماری معمولا در شب تشدید می شود و در طول روز بهبود می یابد. در شب های بعدی باز شدت بیماری نسبت به روز بیشتر می شود هرچند معمولا علائم از شب اول خفیف تر هستند.

اکثر مبتلایان به کروپ تب دارند که ممکن است از خفیف (در حد 38 درجه) تا بسیار شدید (40.5 درجه) متغیر باشد. علائم دیگری همچون لکه های کوچک قرمز روی بدن (rash)، قرمزی چشم ها (conjunctivitis) و یا تورم غدد لنفاوی نیز ممکن است بسته به نوع ویروس ایجاد کننده بیماری دیده شوند.

با باریک شدن مجاری تنفسی، تنفس صدا دار می شود (که به آن استریدور می گویند) و با پیشرفت بیماری تنفس تندتر هم می شود و کودک بی قرار و مضطرب می شود. این بیقراری خود می تواند سبب افزایش تنگی مجاری تنفسی شود که این امر نیز خود باعث تشدید بیقراری می شود و این سیکل معیوب ادامه می یابد و در موارد شدید ممکن است کودک حتی قادر به نفس کشیدن خودبخودی نباشد.

با محدود شدن رسیدن اکسیژن به ریه ها ممکن است سطح اکسیژن خود کاهش یابد (هیپوکسی) و پوست رنگی آبی تیره پیدا کند (سیانوز). سیانوز معمولا ابتدا در نوک انگشتان، لاله گوش، نوک بینی، لب ها و زبان دیده می شود.

مسری بودن

کروپ توسط ویروس هایی ایجاد می شود که به راحتی ازطریق سرفه، عطسه و ترشحات تنفسی منتشر می شوند. کودکان مبتلا به کروپ حداقل تا سه روز بعد از شروع بیماری یا تا زمان قطع تب قابلیت انتقال بیماری به سایرین را دارند.

شدت کروپ

شدت کروپ می تواند از بسیار خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد که این امر بستگی به میزان هوایی دارد که وارد ریه می شود. قطر مجاری تنفسی (که در شیرخواران به صورت طبیعی کوچکتر است) و میزان تنگی مجاری تنفسی  ناشی از التهاب عوامل اصلی تعیین کننده شدت بیماری هستند. همچنین شدت بیماری ممکن است با بیقراری کودک به میزان قابل توجهی افزایش یابد.

 کروپ خفیف:

کودک مبتلابه کروپ خفیف معمولا هوشیار است. سیانوز و همچنین توکشیده شدن عضلات تنفسی بین دنده ای حین تنفس ندارد. سرفه پارسی شکل معمولا وجود دارد اما استریدور (تنفس صدادار) در حالت استراحت وجود ندارد هرچند ممکن است در زمان سرفه یا گریه کردن کودک ایجاد شود. شدت بیماری در موارد خفیف ممکن است به صورت متناوب و بخصوص در طول شب افزایش یابد.

 

 کروپ متوسط: 

در این حالت کودک معمولا در حالت استراحت نیز تنفس صدادار و تو کشیده شدن عضلات بین دنده ای در حین تنفس را دارد. کودک ممکن است کمی گیج یا بیقرار باشد و درجات متوسطی از سختی در نفس کشیدن نیز داشته باشد.

 

  کروپ شدید: 

کودک مبتلا به کروپ شدید در حالت استراحت استریدور (تنفس صدادار) و رتراکسیون (توکشیده شدن عضلات تنفسی بین دنده ای) دارد. رتراکسیون شدید است و توکشیده شدن استخوان جناغ نیز علاوه بر عضلات وجود دارد. کودک معمولا مضطرب، بیقرار و خسته است. سیانوز (آبی تیره شدن رنگ پوست) شایع است که ابتداً ممکن است تنها در زمان حرکت یا گریه کردن باشد اما با پیشرفت بیماری حتی در زمان استراحت نیز وجود خواهد داشت.

تشخیص کروپ

تشخیص کروپ غالباً براساس علائم و نشانه های بالینی است که شامل سرفه پارسی شکل و تنفس صدا دار است. این تشخیص بویژه در طی فصل های پائیز و زمستان مطرح می شود. رادیوگرافی قفسه سینه و تست های آزمایشگاه به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند.

درمان کروپ

نوع درمان کروپ بستگی به شدت علائم و نشانه های بیمار و وجود عوامل خطر تشدید بیماری دارد. کودکانی که بیماری خفیفی دارند و عوامل خطر بیماری شدید را ندارند به راحتی در منزل درمان می شوند در حالیکه کودکان با بیماری متوسط تا شدید وبا عوامل خطر تشدید بیماری باید در بخش های اورژانس بیمارستان مورد درمان قرار گیرند.

بیشتر موارد کروپ خفیف در منزل قابل درمان هستند. این درمان شامل استفاده از هوای مرطوب است که بهترین حالت آن استفاده از بخورد سرد است. در صورت عدم دسترسی به بخور سرد باید کودک را داخل حمام برد و ضمن بستن در حمام، شیر آب گرم را باز کرد تا بخار در حمام پخش شود. در این حالت نباید کودک را به هیچ وجه تنها گذاشت. با پر شدن حمام از بخار حال کودک به تدریج رو به بهبودی می رود. در این حین میتوان یک کتاب یا اسباب بازی مورد علاقه کوچک را نیز نزد او قرار داد تا آرامش بیشتری پیدا کند.

سایر کارهایی که میتوان در منزل برای بهبود کروپ انجام داد عبارتند از:

- باز گذاشتن پنجره در طول شب تا کودک از هوای خنک استنشاق کند. (بسیاری از والدین عنوان می کنند که کودکشان در راه انتقال به بیمارستان بسیار بهبود یافته است که این ناشی از تأثیر تنفس در هوای سرد در راه انتقال به بیمارستان است)

- پائین آوردن تب با داروهایی همچون استامینوفن یا ایبوپروفن.

- با دادن مایعات می توان میزان موکوس و سرفه را کاهش داد. آب گرم، آب سیب و لیموناد معمولا برای بچه های بالای شش ماه قابل استفاده هستند.

- از سیگار گشیدن داخل منزل باید جداً جلوگیری شود. دود سیگار سبب تشدید علائم بیماری می شود.

- سر کودک باید بالا نگه داشته شود. شیرخواران را می توان در صندلی های شیرخوار مخصوص اتوموبیل قرار داد. همچنین می توان برای کودکان از یک بالش اضافه استفاده کرد. دقت داشته باشید که استفاده از بالش برای کودکان زیر 12 ماه ممنوع است.

- والدین در طول شب حتما در اتاق کودک بخوابند تا درصورت بروز علائم سریعا در دسترس باشند.

درصورت شدید بودن علائم بیماری شامل سختی در تنفس، سرفه های شدید همراه با سرازیر شدن آب از دهان کودک، گیجی و ... کودک سریعا باید به نزد پزشک آورده شود.

در مراکز درمانی نیز معمولا از بخور سرد جهت بهبود حال بیمار استفاده می شود. درمان دارویی معمولا شامل استفاده از یک دوز گلوکوکورتیکوئید می باشد. بیشترین دارو گلوکوکورتیکوئید مورد استفاده در درمان کروپ کودکان دگزامتازون است که به میزان 0.6 میلی گرم به ازای هر کبوگرم از وزن بدن تجویز می شود. دگزامتازون را می توان از طریق شربت خوراکی یا به شکل وریدی یا عضلانی جهت بیمار استفاده نمود. دگزامتازون دارویی مناسب و طولانی اثر جهت درمان کروپ است و سبب کاهش تورم مجاری هوایی و حنجره می شود. شروع اثر دگزامتازون طی حداکثر 6 ساعت پس از تجویز است. استفاده از دگزامتازون سبب کاهش نیاز به ویزیت مجدد، زمان بستری در اورژانس و همچنین دوز سایر داروها می شود.

در موارد متوسط تا شدید می توان از اپی نفرین (آدرنالین) نیز جهت بهبود بیمار استفاده کرد. فرم دارویی اپی نفرین برای درمان کروپ اپی نفرین راسمیک است که به صورت استنشاقی می باشد. اپی نفرین نیز تورم مجاری هوایی را کاهش می دهد و مدت زمان اثر آن بسیار زودتر از دگزامتازون است. اما طول اثر آن بسیار کوتاه است (دو ساعت یا کمتر) و در موارد شدید ممکن است هر 20-15 دقیقه نیاز به تکرار دوز آن وجود داشته باشد.

استفاده از درمان های دیگر از جمله آنتی بیوتیک ها، داروهای ضدسرفه و ضداحتقان و آرام بخش ها به طور معمول برای کودکان مبتلا به کروپ توصیه نمی شود. آنتی بیوتیک ها اثری بر ویروس ها که عامل اصلی ایجاد کروپ هستند ندارند. داروهای ضد سرفه و ضد احتقان نیز اثر ثابت شده ای در این بیماران ندارند و آرامبخش ها نیز ممکن است علائم کاهش میزان اکسیژن خون و سختی تنفس را بپوشانند و لذا سبب تأخیر در شروع درمان موارد شدید شوند.

پیشگیری از کروپ

متأسفانه، راهی برای جلوگیری از ابتلا به کروپ وجود ندارد. اما می توان با رعایت اصول ساده بهداشتی میزان انتقال ویروس را به حداقل رساند. برخی از این روش ها عبارتند از:

- شستن مکرر دست ها با آب و صابون. دست ها باید با صابون معمولی یا ضدباکتری حدود 15 تا 30 ثانیه شسته شوند. دقت لازم جهت شستشوی زیر ناخن‌ها، لای انگشتان و مچ دست باید صورت گیرد.

- استفاده از محلول های الکلی شستشوی دست هنگامی که امکان شستشو با آب و صابون فراهم نباشد جایگزین خوبی برای شستشو با آب و صابون می باشد.

- از تماس نزدیک با بالغین و کودکانی که به عفونت های مجاری تنفسی فوقانی مبتلا هستند از جمله سرماخوردگی باید جلوگیری شود. این کار هرچند ممکن است مشکل به نظر برسد اما امری بسیار مؤثر در جلوگیری از انتقال ویروس های تنفسی می باشد.

- واکسیناسیون سالانه برعلیه آنفلوانزا در کودکان بزرگتر از شش ماه توصیه می شود.

چه هنگامی باید به پزشک یا اورژانس مراجعه کرد؟

هر زمانی که علائم و نشانه های تشدید کروپ مشاهده شوند والدین باید سریعا کودک را به یک مرکز درمانی منتقل نمایند. این علائم عبارتند از:

    سختی در تنفس
    رنگ پریدگی یا آبی تیره شدن پوست
    حملات شدید سرفه
    آبریزش شدید از دهان (drooling) یا سختی بلع
    عدم توانایی در صحبت کردن یا گریه، ناشی از سختی تنفس
    صدای سوت مانند حین تنفس یا تنفس صدادار (همراه با یک صدای تیز) حین نشستن یا استراحت.
    جمع شدن یا تو کشیده شدن عضلات بین دنده ها یا بالای جناغ هنگام تنفس.
    طول کشیدن تب بیش از سه روز.
    علائم کروپ خفیف که بیش از 7 روز ادامه داشته باشد.
    هرگونه نگرانی درمورد وضعیت کودک.

منبع:ایران باستان

نوشته شده توسط دکتر سیدیاسر قرشی 

 

علل ریزش مو در کودکان و راه‌های درمانـی و انواع بیماریها

شاید باور نکنید که ریزش مو  کودکان را هم درگیر می‌کند. برخلاف برخی انواع ریزش مو در بزرگسالان که با استرس و تنش در ارتباط است، ریزش مو در کودکان بیشتر به وضعیت جسمی کودک مربوط است که باید به موقع تشخیص داده شده و درمان شود. واقعیت این است که ریزش موی روزانه در بزرگسالان در مورد کودکان صدق نمی‌کند و آنها از سنین کمی بزرگ‌تر شروع به ریــزش موی روزانه می‌کننــد البته والدین باید توجه داشته باشند که برخـی از نوزادان با موهای بسیار کم و سری صاف و براق به دنیا می‌آیند.

بنابراین چنین وضعیتی نباید باعث نگرانی آنها شود زیرا قرار نیست این نوزادان در آینده طاس شوند. دکتر حلاجی، متخصص پوست و مو درباره انواع علل ریزش مو در کودکان و راه‌های درمانـی آن توضیح می‌دهد.

ریزش مو در اثر عفونت قارچی

عفونت قارچی یا تینه کپیتیس، بیماری قارچی است که با عفونت سطح پوست سر، ابرو و مژه‌ها همراه است. کودکان مبتلا به بیماری عفونت قارچی معمولا ریزش موهای تکراری یا موهای خرد شده در بالای سطح سر را دارند. قسمت‌ها و تکه‌های بدون مو معمولا گرد یا بیضی و اغلب نامنظم هستند. گاهی اوقات دیده می‌شود که موها دقیقا روی پوست خرد می‌شوند و به شکل نقاط سیاهی روی پوست سر به نظر می‌آیند.

تشخیص

تشخیص بیماری ریزش مو در اثر عفونت قارچی در درجه اول براساس ظاهر پوست سر است. این بیماری کودکان زیر سن بلوغ را بیشتر درگیر می‌کند و براساس نوع قارچ درجه التهاب، عفونت و پوسته‌ریزی متفاوت خواهد بود. اگر پزشک به این نوع ریزش مو در کودک مشکوک شود، آزمایش‌های میکروسکوپی تجویز می‌کند تا به تشخیص خود مطمئن شود.

درمان

بیماری عفونت قارچی با یک داروی ضد قارچ به مدت هشت هفته به علاوه شامپوی مخصوص قابل درمان است. این شامپو دو تا سه بار در هفته باید استفاده شود. این بیماری متاسفانه مسری است، بنابراین کودک بدون درمان نمی‌تواند به مدرسه یا مهدکودک وارد شود. اگر کودک به مدرسه می‌رود و البته تحت درمان دارویی قرار دارد، نیازی به ممانعت از ورود او به مدرسه نیست.

 

ریزش مو در اثر سندرم آناژن

 عارضه ی سندرم آناژن از حدود 6 ماهگی تا 6 سالگی ممکن است کودک را درگیر کند. سندرم آناژن در کودکان با موهای طلایی و روشن بیشتر دیده می‌شود. اتفاقی که در این سندرم می‌افتد این است که والدین ابراز می‌کنند موهای فرزندشان خیلی راحت و بدون درد به شکل دسته‌ای کنده می‌شود. البته پوست سر در این عارضه طبیعی است.

تشخیص

به نظر می‌رسد مو‌ها در این اختلال در قسمت پشت سر و در ناحیه نزدیک گردن رشد نکرده‌اند و بیشتر باعث ریزش موی منطقه‌ای می‌شوند. بنابراین ممکن است با بیماری‌هایی مانند ریزش موی سکه‌ای و تریکوتیلومانیا اشتباه شود.

درمان

درمان  سندرم آناژن تنها توسط پزشک متخصص و استفاده از داروهای مخصوص انجام می‌شود. اما به طور کلی نگران‌کننده نیست و درمان کامل اتفاق می‌افتد.

ریزش مو در اثر استرس

ریزش مو در این کودکان به صورت تکه تکه و موهای شکسته شده با طول‌های متفاوت است. این حالت ممکن است به دلیل این باشد که کودک در معرض استرس‌های زیادی قرار دارد. استرس‌هایی مانند طلاق والدین، از دست دادن والدین یا پدر بزرگ و مادربزرگ، به دنیا آمدن خواهر و برادر دیگر و... .

 

تشخیص

در اغلب موارد گرفتن شرح حال کامل از بیمار و بررسی مسائل و مشکلات می‌تواند پزشک را به تشخیص قطعی برساند. البته در راه تشخیص باید والدین نیز نقش داشته باشند و شرایطی را کودک در آن قرار دارد، خوب شرح دهند.

درمان

اگر متوجه این نوع ریزش مو در کودک خود شدید، سعی نکنید او را سرزنش کنید، زیرا سرزنش سودمند نیست، بلکه علت دقیق استرس کودک را تشخیص داده و نسبت به رفع آن اقدام کنید.

ریزش مو در اثر اختلال  وسواسی جبری

از حدود 12-10 سالگی ممکن است کودک به طور ناخودآگاه اقدام به کندن موهای خود کند. مناطق ریزش نامنظم با حدود مشخص همراه با شکستگی یا ساییدگی تنه مو و خراشیدگی پوست سر است. اختلال وسواسی جبری در این کودکان يكي از علل اين عارضه است كه با تعدیل رفتار و مشاوره روانپزشکی بهبود مي‌‌یابد. ضایعات تکه‌ای و به صورت موهای خرد شده در اندازه‌هاي مختلف در سطح آن است. برخی کودکان مبتلا به تریکوتیلوماینا، دچار تریکوفاژی نیز مي‌‌شوند، که عبارت است از کندن موها و سپس خوردن آنها که پس از مدتی گلوله‌‌هاي مو در معده این کودکان انباشته می‌شود. چنانچه این آسیب‌ها طولانی نباشد، با درمان، موها قابل برگشت خواهد بود.

تشخیص

پیش آگهی این نوع ریزش مو در کودکان خوب است. چون در اغلب موارد کودک تحت یک استرس روحی_ روانی استیا مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی مثل وسواس، افسردگی و... است.

درمان

اولين قدم در درمان اين نوع ريزش مو، مراجعه به روانپزشك يا مشاور و درمان استرس كودك است.

 

ریزش مو در اثر اختلالات هورمونی

كودكاني كه از اختلال عملکرد تيروئيد رنج مي‌برند، اغلب به ريزش مو دچار مي‌شوند. وقتي كه غده تيروئيد کودک پرکار یا کم کار است، سوخت‌وساز بدن نامنظم مي‌شود.

 تشخیص

با يك آزمايش خون ساده مي‌توان اختلال عملکرد تيروئيد را تشخيص داد. توجه داشته باشيد كه به‌طور كلي موهاي نوزادان پس از تولد دچار ريزش مي‌شود و موهاي جديدي جايگزين آن مي‌شود و اين امر كاملا طبيعي است. بيش از حد شانه زدن يا شستن موها نيز موجب شكستگي و تضعيف ريشه موها مي‌شود.

درمان

هرگاه كودك شما دچار ريزش مو شد وحشت نكنيد چرا كه در اكثر موارد اين شرايط موقتي خواهد بود و پس از مدت كوتاهي برطرف مي‌شود. فقط كافي است پيگير باشيد و البته اصول اوليه بهداشت را به كودكان خود بياموزيد.

ریزش مو در اثر آلوپسی

بروز ناگهانی تکه‌های گرد و بیضی طاسی روی سر به نام آلوپسی معروف است. این تکه‌ها کاملا صاف و بدون مو و بدون التهاب و پوسته هستند. بیماری  آلوپسی  معمولا ظرف یک شب یا حداکثر چند روز ظاهر می‌شود. در آلوپسی سیستم ایمنی بدن به فولیکول مو حمله می‌کند.

تشخیص

حدود پنج درصد از کودکان مبتلا به آلوپسی‌آره‌تا فرم پیشرفته‌تری از بیماری را نشان می‌دهند که شامل از دست رفتن همه مووهای سر است. برای تشخیص این بیماری آزمایش خاصی وجود ندارد و متخصصان پوست اغلب این بیماری را با رد سایر علل طاسی و بررسی‌ تکه‌های طاسی از نزدیک تشخیص می‌دهند. البته آزمایش کشیدن موها در اطراف ضایعه کمک‌کننده است.

اگر موها به راحتی کنده شود، نشان می‌دهد ضایعه فعال بوده و باید منتظر ادامه طاسی بود اما به طور کلی درمان مشخصی برای این بیماری وجود ندارد. هرچند از برخی داروها برای رویش مجدد مو استفاده می‌شود اما این داروها از ایجاد ضایعات جدید جلوگیری نمی‌کند.

درمان

اگر ریزش مو در حد یکی دو تکه کوچک باشد و تکه‌ها به هم متصل نشده و ناحیه وسیعی را در برنگرفته باشند، به راحتی قابل درمان است اما در صورتی که این ریزش منتشر شده باشد و موهای ابرو و مژه و بدن را نیز درگیر کرده باشد، درمان به سختی انجام می‌شود اما به طور کلی با درمان مناسب درصد بالایی از بیماران تمامی موهای از دست رفته خود را ظرف مدت یک سال باز‌می‌یابند. البته در برخی بیماران این بازگشت زودتر اتفاق می‌افتد. این کودکان باید فقط و فقط تحت نظر متخصص پوست درمان شوند.

منبع:ایران باستان

 

تشنج چیست؟چگونه از تکرار تشنج پیشگیری کنیم؟

 تشنج چیست؟

تشنج، تغییر ناگهانی فعالیت حرکتی در فرد است كه ناشی از اختلال در فعالیت الکتریکی مغز بوده و در کودکان نیز شایع است. یکی از شایع‌ترین انواع تشنج در کودکان، تشنج ناشی از تب است که البته معمولا سرنوشت خوبی دارد، اما گاهی نیز به علت یک بیماری خطرناک مانند مننژیت (التهاب و عفونت پرده‌های مغزی) ایجاد می‌شود.

تشنج ناشی از تب معمولا در کودکان 1 تا 5 سال رخ می‌دهد، هر چند گاهی این نوع تشنج قبل از یک سالگی یا بعد از پنج سالگی هم دیده می‌شود. در برخی خانواده‌ها تشنج بسیار شایع‌تر بوده که به علت زمینه ژنتیکی است.

تشنج ناشی از تب معمولا با افزایش سریع درجه حرارت بدن رخ می‌دهد. البته گاهی نیز کودک در ابتدا دچار تشنج شده و پس از آن والدین متوجه وجود تب در کودک خود می‌شوند.

بعضی از والدین هیچ پیش اطلاعی درباره تشنج ندارند و حتی در صورت بروز علائم آن، متوجه نمی‌شوند. بنابراین به طور خلاصه به بعضی از علائم آن اشاره می‌شود.

 

چه علایمی نشان دهنده بروز تشنج در کودک است؟

باتوجه به نوع تشنج، ممکن است کودک دچار اختلال هوشیاری شود یا اطرافیان را نشناسد

 

به صدا زدن پاسخ ندهد یا بیهوش روی زمین بیفتد.

 

گاهی حرکات غیرارادی در اعضای بدن کودک ظاهر می شود که این حرکت ها ممکن است قسمتی از بدن یا تمام اعضا را درگیر کند.

 

ممکن است کودک به شدت دست و پا بزند، روی زمین بیفتد، سر و چشم هایش به یک طرف بچرخد یا اینکه فقط یک دست یا یک پای او دچار حرکات تکان دهنده شدید شود و این حالت چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.معمولا این حمله ها کمتر از ۵ دقیقه طول می کشد.

 

گاهی کودک در زمان حمله کنترل ادرار خود را از دست می دهد.

 ممکن است کودک برای چند لحظه به نقطه ای خیره شود و در این مدت متوجه اطراف نباشد. البته بیشتر کودکان دچار تب و تشنج ساده می شوند. والدین اظهار می کنند که از خانه تا رسیدن به سرکوچه این تشنج تمام می شود.

هنگام تشنج کودک چه کنیم؟

هنگامی که کودک دچار تشنج می‌شود، به هیچ وجه استرس نداشته باشید.

آرامش خود را حفظ کرده و كنار کودک خود بمانید.

کودک را به یک طرف بخوابانید تا در صورتی که استفراغ کرد، مواد استفراغی باعث خفگی او نشود و لباس‌های او را آزاد کنید.

در صورتی که قبلا پزشک برای کودک‌تان دارویی به منظور استفاده در هنگام تشنج (البته فقط به صورت مقعدی) تجویز كرده، آن را با آرامش به کار ببرید.

نیازی نیست دندان‌های کودک را از هم باز کنید، فقط مطمئن شوید زبان کودک تحت فشار نباشد.

بعضی از والدین هنگام تشنج کودک به خصوص در همراه بودن با تب سعی می‌کنند او را پاشویه کنند و یا زیر آب سرد بگیرند. به یاد داشته باشید هیچ کدام از این روش‌ها موثر نیستند.

بعد از توقف تشنج اگر کودک‌تان تب داشته باشد، می‌توانید از شیاف استامینوفن استفاده کنید.

از آنجا که تشنج ناشی از تب گاهی ناشی از علل مهم و خطرناک است و همچنین به دلیل این‌که بعضی از علل تشنج‌های بدون تب مثل کمبود قند و کلسیم نیاز به درمان اختصاصی دارد، بلافاصله پس از بروز تشنج به اورژانس زنگ بزنید و یا کودک را سریعا به نزدیک‌ترین بیمارستان برسانید.

 اگر کودکی یک بار تشنج کند، والدین باید نگران حمله های تشنجی بعد و حتی تا آخر عمر در او باشند؟

معمولا تشنج عود نمی کند و قابل پیشگویی و پیشگیری هم نیست. در سنین پایین، مغز کودکان به افزایش درجه حرارت بدن حساس است، اما بیشتر آنها بعد از سن پنج سالگی، دچار تشنج نمی شوند.

تشنج ناشی از تب، معمولا با مشکلات بعدی همراه نیست و روی مهارت های یادگیری و هوش کودک تاثیرگذار نخواهد بود.

بچه هایی که تشنج می کنند معمولا به دارو نیاز ندارند اما در کودکانی که زیر یک سال، (۴ تا ۱۲ ماهه) اولین ابتلا را داشته اند، سابقه خانوادگی تب و تشنج و صرع در آنها وجود دارد یا بیش از ۲ بار و هر بار بیش از ۱۵ دقیقه این تشنج طول کشیده باشد، بیشتر باید مراقب باشند. از طرفی احتمال تشنج در پسرها بیشتر است.

چه شیوه های درمانی ای برای این مشکل وجود دارد؟

معمولا برای کودکانی که برای اولین بار دچار تشنج می شوند، درمانی انجام نمی شود. تصمیم گیری درمانی در موارد خاصی که ذکر شد و البته همراه با معاینه دقیق و شرح حال و انجام اقدام های تشخیصی از جمله آزمایش مایع مغزی نخاعی، سی تی اسکن و ام .آر .آی و براساس تصمیم گیری پزشک است و معمولا با داروهای خاصی انجام می شود. نکته مهم در درمان این بیماری، ادامه روند درمان و توجه به توصیه های پزشک و پیگیری منظم است.

 

چگونه از تکرار تشنج پیشگیری کنیم؟

پس از ترخیص از بیمارستان اگر دارویی برای کودک‌تان تجویز شده است، به منظور پیشگیری از تکرار تشنج آن را همیشه و به موقع به کودک تان بدهید. فراموش نکنید داروی کودک را در مهمانی یا مسافرت به همراه داشته باشید.

اگر کودک‌تان دچار تشنج همراه با تب بوده، در سایر موارد تب (به هر علتی) درمان اولیه شما باید کاهش تب با استفاده از تب‌برهایی مانند استامینوفن و یا در صورت نیاز بروفن باشد.

همچنین استفاده از پاشویه با آب ولرم (بدون الکل یا نمک) نیز مفید است.

فراموش نکنید در مواقع تب یا تشنج در مورد استفاده از داروهای خاص مانند دیازپام به صورت خوراکی یا مقعدی قبل از ترخیص، از پزشک کودک‌تان یک دستورالعمل بگیرید و مطمئن شوید روش استفاده از آن را به خوبی فرا گرفته‌اید.

 نکته ای در مورد مصرف داروهای تشنج

برخی والدین با توصیه های افراد غیرکارشناس، داروهای کودک را قبل از اتمام دوره های درمانی قطع می کنند در حالی که کودک باید تا زمانی که پزشک تجویز کرده، داروی ضدتشنج مصرف کند. هرگز نباید سرخود مقدار داروها را کاهش یا افزایش داد. طول درمان دارویی معمولا از شروع تا ۲ سال بعد از آخرین تشنج و براساس معاینه های پزشکی است. باید در دادن داروها مخصوصا شربت ها دقت کرد. شربت های ساختنی باید با میزان توصیه شده آب، رقیق و قبل از مصرف کاملا تکان داده شوند تا غلظت دارو یکنواخت شود. باید توجه داشت که شربت ها رسوب می کنند و اگر خوب هم زده نشوند، قسمت های پایین غلظت بیشتری دارند و مسمومیت دارویی ایجاد می کنند. همچنین باید توجه داشت که تغییر میزان برخی داروها با اندازه گیری سطح خونی آنهاست بنابراین معاینه های دوره ای کودک بسیار مهم است.

تشنج ناشی از تب

تشنج‌های ناشی از تب شایع‌ترین اختلال تشنجی دوران کودکی هستند که معمولا روند خوبی در آینده دارند، اما ممکن است نشانه‌ای از بیماری‌های عفونی (سپسیس و مننژیت) باشند.

بنابراین هر کودک مبتلا به تشنج را که به نزد پزشک می‌آورند، حتما باید علت تب مشخص شود.

سن شروع این تشنج‌ها نه ماهگی تا پنج سالگی (بخصوص 14 تا 18 ماهگی) است و سه درصد کودکان دچار تشنج شیرخوار هستند.

زمینه ژنتیک در تشنج ناشی از تب بسیار پررنگ است. پس در گرفتن شرح حال باید به سابقه خانوادگی توجه ویژه‌ای داشت.

تشنج‌ها معمولا در تب 39 درجه سانتی‌گراد یا بالاتر اتفاق می‌افتد و میزان عود تشنج ناشی از تب 30 تا 50 درصد است.

کودکان دارای تب پایین‌تر از 39 درجه، دارای سابقه خانوادگی و کودکانی که در سن زیر 12 ماهگی دچار تشنج می‌شوند، در آینده بیشتر در معرض خطر عود تشنج ناشی از تب یا ابتلا به صرع هستند.

 
منبع:ایران باستان

 

مناره مسجد نظامیه باقی مانده سر در مسجدی به نام مسجد “نظامیه”

بنای تاریخی مناره مسجد نظامیه در شهرستان ابر کوه قرار دارد. این مناره که در سال ۷۱۸ هـ. ق ساخته شد، باقی مانده سر در مسجدی به نام مسجد “نظامیه” است. این بنا شامل دو مناره آجری مرتفع است که روی سردری بلند قرار گرفته اند. تمام قسمت شرقی سر در، زمانی از کاشی پوشیده شده بود. سرتا سر بدنه مناره ها از کاشی فیروزه ای رنگ پوشیده و با کلمات “الله اکبر” به خط کوفی بنایی به صورت پیچ تزیین شده است. مناره سمت راست از راستای قایم منحرف و رانش یافته است.








برگرفته از سایت ایران نما

 

رباط حاجی ابوالقاسم رشتی عقدا به شکل و ترتیب کاروانسراهای شاه عباسی

رباط حاجی ابوالقاسم رشتی عقدا - این رباط یا کاروانسرای بزرگ و خوش طرح که در عهد قاجار از آجر در وسط شهر بنا شده از آثاری است که به شکل و ترتیب کاروانسراهای شاه عباسی مشخص شده است. واقف و بانی آن حاج ابوالقاسم رشتی ذکر شده است که از تجار مشهور عصر خود بوده و به جز یزد در بلاد دیگر هم شهرت دارد. این کاروانسرا با آب انباری که در برابرش ساخته شده مجموعه ی زیبایی را تشکیل می دهد که بدون شک کار معمارانی است که از دسته ی کاروان سراهای نوع زواره الهام گرفته اند. البته طرح کلی بنا از نوع کلی کاروانسراهای عهد صفوی است. کاروانسرا و آب رشتی عقدا در شهرستان اردکان و در مدخل ورودی آبادی "عقدا" قرار دارند. "حاجی ابوالقاسم تاجر رشتی" از تجار یزدی و بانی آثار متعدد (حدود سال 1255 هـ. ق) این کاروانسرا را در سال 1262 هـ. ق بنا کرد. بنای این کاروانسرا از آجر و دارای بادگیری دو طبقه است. در هر بدنه این بنا، هفت صفه به قرینه ساخته شده که صفه میانی بزرگ تر و شاه نشین آن محسوب می شود. صفه های دیگر هر یک به اتاقی راه دارد و در پشت اتاق ها، راهروهای اصطبل قرار گرفته است. در چهار گوشه بنا، چهار مدخل به قرینه ساخته شده است. رو به روی کاروانسرا در آن طرف جاده، آب انبار قرار دارد که ساختمان آن آجری است و بر سر در ورودی آن، دو صفه جهت استراحت عابرین ساخته شده است. بادگیر آجری زیبا ودو طبقه این رباط از شاخصه های برجسته معماری این اثر است .این رباط به شماره 2298 به تاریخ 09/01/1387در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

موزه زیلوی میبد،یكی از كهنترین دستبافته های ایرانی

زیلو : زیلو یكی از كهنترین دستبافته های ایرانی است كه بعنوان فرش و زیرانداز جهت مصارف خانگی و در اماكن عمومی بویژه مساجد ، مدارس و زیارتگاهها مورد استفاده همگان قرار می گرفته است . تارو پود زیلوها از نخ و الیاف پنبه ای وبافت آن در عین سادگی اولیه نسبتاً پیشرفته و از فنون ویژه ای برخوردار است . بر خلاف انواع دیگر فرش كه بیشتر در محیطهای عشایری و سردسیر رواج یافته ، بهره برداری از زیلو بیشتر در مناطق شهری و روستایی و بویژه در نواحی گرم و خشك مرسوم بوده است . به گواهی گزارشهای تاریخی بافت زیلو از دیرباز در شهرهای فارس ، خراسان و آذربایجان و نواحی پیرامون كویر رواج داشته و در منطقه یزد بیشترین و بهترین زیلوها را در میبد می بافته اند و از این منطقه به اقصی نقاط كشور و حتی خارج از كشور می فرستاده اند .



 موزه زیلوی میبد : این موزه شامل جمعی از زیلوهای قدیمی گردآوری شده از مساجد میبد می باشد . قدیمی ترین زیلوی مشاهده شده در این موزه به سال 808 هجری قمری باز می گردد . موزه زیلوی میبد هم اكنون در سول (سالن) شرقی كاروانسرای میبد واقع شده و به طور رایگان مورد استفاده همگانی است . ایجاد موزه زیلو در میبد بعنوان اولین و تنهاترین موزه زیلو در ایران و جهان توانسته این هنرصنعت را به ایرانیان و جهانیان معرفی نماید صنعت زیلو نه یک صنعت مربوط به میبد و یا کشور، بلکه صنعتی ملی است و شهرستان میبد به عنوان آخرین پایگاه این صنعت تاریخی می باشد گرچه از سابقه زیلو بافی در میبد مدرك مستندی موجود نیست، اما بقایایی از قدیمی ترین زیلوی بافت میبد در مسجد جامع این شهر وجود دارد كه تاریخ 808 قمری را نشان می دهد.



 همچنین زیلو قدیمی ترین صنایع دستی میبد محسوب می شود كه تا چند سال پیش صدها خانوار از محل آن امرار معاش می كردند. زیلو هرچند به ظاهر یك فرش نخی ساده است، اما بررسی فنون و تكنیك بافت آن نشان می دهدكه غنای فرهنگی و فكر و اندیشه باورشده ای در پس هر تار و پود آن نهفته است تعداد زیلوهای 500 ساله که از مساجد مختلف جمع آوری شده بسیار فروان است به طوری که رسیدگی و حفاظت بیشتری را می طلبد صنعت زیلو از قدیمترین محصولات دست بافته ای است كه همراه دیگر دستبافته های نخی مثل كرباس و پلاس در مسجد حضور داشته است. تشابه زیلو با شئونات مادی و معنوی زندگی مردم میبد اعم از نوع مسكن، معیشت و اعتقادات و باورها، گویای این نكته است كه میبدی ها در شیوه بافت آن دخل و تصرفاتی نموده اند و نقش های زیادی را برآن افزوده اند .



 زیلو در نقش و بافت شباهت زیادی به حصیر، اولین دستبافته بشر دارد و مثل حصیر یكی از موارد استفاده آن در مساجد و اماكن متبركه است. بنابرین می توان احتمال داد كه زیلو بافی با مرحله تكمیل حصیر بافی است و یا بافندگان از این صنعت الهام گرفته اند. این درحالی است که اكثر مردم از تفاوت گلیم و زیلو بی خبر هستند، درواقع این دو دستبافته از نظر مواد خام مصرفی و از لحاظ نوع بافت با هم فرق دارند. زیلو با زندگی جامعه كشاورزی و روستایی سازگاری دارد، زیرا تار و پود آن از پنبه است و گلیم با معیشت دامداری و شیوه تولید عشایر متناسب است. مصالح گلیم بیشتر از پشم است و مناسب برای مناطق سردسیر و مصالح زیلو از نخ پنبه ای و مناسب برای مناطق گرمسیر است.

برگرفته از سایت ایران نما

 

قلعه باقر آباد حصار کشی شده توسط مردم به علت هرج ومرج سال ۱۲۹۸

 

قلعه باقر آباد به دستور عبدالرحیم خان فرزند محمد تقی خان بافقی ساخته شده این قلعه در سه مرحله بنا گردیده است ابتدا برج شمالی که محل زندگی عشکر می باشد. و قسمت برج جنوبی ده سال بعد ساخته شد و در سال ۱۲۹۸ هجری شمسی به علت هرج ومرج در کشور مردم روستا دور قلعه را حصار کشیدند این قلعه با مصالح خشتو گل ساخته شده است.



برج شمالی قلعه با ارتفاع ۸ متر دارای دو طبقه ۳ سنگ انداز و ۱۰ جایگاه تیرانداز می باشد برج دو م قلعه که در قسمت جنوبی قلعه قرار دارد ب صورن هشت ضلعی با ارتفاع ۱۱ متر در دو طبقه دارای ۱۶ روزن تیرانداز و ۴ سنک انداز می باشد قلعه دارای ۴۵ اتاق با اندازه های متفاوتی می باشد سه راهور در دورن قلعه وجود دارد که راهروی اول برج جنوبی را به برج شمالی متصل می کند و دو راهرو ی دیگر در دوطرف راهروی اول قراردارد و دسترسی به اتاق های قلعه را برای ما مکان پذیر می سازد.

 

 برگرفته از سایت ایران نما

 

ارگ عبدالرضا خان بافقی مربوط به دوره قاجار

قلعه اي است بزرگ  به سه برج به ارتفاع 12 متر كه از مصالح خشت وگل ساخته شده است و قدمت آن به اوايل دوره قاچاريه ميرسد متاسفانه قسمت هاي زيادي از ديوارهاي قلعه بر اثر گذشت زمان تخريب گردديه و تنها سه برج ان باقي مانده است برج ها داراي 3 طبقه و 36 پله و سطح مقطع طبقه اول به شكل دايره و طبقه دوم به شكل 6 ضعلي مي باشد

ارگ عبدالرضا خان داراي ديوارهاي با ارتفاع 7 متر و ضخامت 5/1 متر بوده كه قسمتي از اين ديوارها هنوز باقي مانده است عبدالرضا خان فرزند محمدتقي خان بافقي حاكم يزد اين ارگ را فضاي بسيار وسيعي از محله قلعه تا نزيك به امامزاده عبدالله در برميگيرد را جهت پايگاهي براي  محافظت خود با پادشاهان ساخته است

برگرفته از سایت ایران نما

 

وحشي بافقي، فصل جدايي ناپذير ادبيات شيرين فارسي

فصل بهار به ويژه ماه هاي فروردين و ارديبهشت، فصل گردشگري استان يزد و شهرستان بافق است از اين رو خانه وحشي بافقي به عنوان گنجينه اي از تاريخ و ادبيات، در انتظار گردشگران بهاري بافق است.

 کمال‌الدین محمد وحشی بافقی، شاعر پرشور و نغزگفتار ایرانی قرن دهم هجری که قصیده، غزل، مثنوی و ترکیب‌بندهای او مشهور و دلنشین است در سال ۹۳۶ هجری قمری در بافق یزد زاده شد.

اين شاعر پرآوازه، يكي از شاعران بي بديل است و برخي غزل هاي او، فصل جدايي ناپذير ادبيات شيرين فارسي شده است.

اما كمتر كسي از زندگينامه، محل تولد، محل زندگي اين شاعر پرآوازه مطلع است و اين در حالي است كه وحشي در بافق صاحب خانه و كاشانه اي زيباست و مقبره او نيز در همين شهر بنا شده است.

 خانه وحشی بافقی با مساحت 120 متربع  از مصالح خشت و گل در هفت اتاق به صورت چهار فصل بنا شده و دارای  ایوانی بزرگ  است که جلوه ای خاص و باشکوه به این بنا داده است.  



رئیس میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بافق در گفتگو با خبرنگار مهر در بافق با اشاره به برخی از ویژگی های منحصر به فرد خانه وحشی بافقی گفت: خانه وحشی بافقی که از معماری خاصی برخوردار است و اين ويژگي و زيبايي در معماري خانه وحشي بافقي، گردشگران بسياري را به اين خانه تاريخي جذب مي كند.

عباس قدیریان افزود: در ضلع شرقي خانه نيز زيرزميني قرار دارد كه در گذشته جوي آبي از آن مي گذشت و به عنوان خنك جا در فصل بسيار گرم تابستان استفاده مي كردند.

 فاطمه فخر، راهنمای این بنای تاریخی نیز در مورد خانه وحشي بافقي گفت: اين خانه قديمي و ابزار و ظروفي كه در آن وجود دارد، بسياري از مردم را به سمت خانه وحشي بافقي جذب مي كند.

وي افزود: نوع معماري، حياط دلنشين، جذابيت شخصيت وحشي بافقي و ... همه و همه از مواردي است كه گردشگران از سراسر كشور را به اين نقطه فرا ميخواند.

این بنای تاریخی که منسوب به وحشی بافقی است  جنب مسجد جامع کبیر بافق قرار دارد و به شماره 14038 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید است.


برگرفته از سایت ایران نما

 

شن های روان صادق اباد یزد و همایش کویر نوردی

یکی از جالب ترین جاذبه های توریستی بافق تپه های شن های روان که با وسعت بیش از 1500 هکتار و ارتفاع بیش از 50 متر در فاصله 17 کیلومتری بافق در حاشیه روستای صادق اباد قرار دارد. محلی ها این منطقه رو به اسم « ریگ صادق آباد » می شناسند .



البته تا چند سال پیش این جاذبه توریستی خیلی شناخته شده نبود ولی دو سه سالی که بیشتر بهش اهمیت داده شده و تلاش هایی هم برای شناسوندن این منطقه صورت گرفته است . این منطقه پتانسیل بالایی در جذب توریست و گردشگر دارد ولی هنوز امکانات کاملی برای این کار فراهم نشده . البته به تازگی اهالی روستای صادق آباد یک کمپینگ تفریحی تاسیس کردند که در ایام تعطیل خدماتی رو مثل پیست شتر سواری – موتور سواری – کویر نوردی – پرواز با چتر پاراسل – والیبال ساحلی – حمام افتاب – زمین بدمینتون و میزبانی از اردو های دانش آموزی – برگزاری اردو های خانوادگی و ریگ نوردی رو ارائه میدهد .



یکی از برنامه های بسیار جالبی که در این منطقه اجراشد همایش کویر نوردی بود . این همایش در دی ماه سال 86 با حظور هیات هایی از چند استان کشور اجرا شد . تعداد زیادی از افراد علاقه مند به کویر نوردی در این همایش شرکت کردند و چند روزی رو در بافق میهمان مردم خونگرم کویر بودند .


برگرفته از سایت ایران نما

 

امام زاده عبدالله بافق یزد

مزاری با بنایی مفصل و عالی در بافق وجود دارد که بسیار مورد احترام و زیارت مردم محل و اهالی یزد و کرمان است. سبک بنا، گنبد و کاشی کاری و تزئینات داخلی این زیارتگاه از آثار تاریخی و دیدنی پهنه میان یزد و کرمان به شمار می رود .






برگرفته از سایت ایران نما

 

مسجد فهرج یزد قدیمی ترین مسجد ایران با کمترین پیرایه‌

روستای فهرج که این مسجد در آن واقع شده است، در 25 کیلومتری جنوب شرقی یزد و کنار راه اصلی یزد-بافق قرار دارد. 

این بنا قدیمی‌ترین مسجدی است که در ایران و شاید در دنیا با کمترین پیرایه‌ای دست نخورده باقی مانده است.

مسجد جامع فهرج از بناهای قدیمی و کم‌نظیر فرهنگ و تمدن اسلامی است که بنا به روایاتی متعلق به نیمه اول قرن اول هجری است. این بنا قدیمی‌ترین مسجدی است که در ایران و شاید در دنیا با کمترین پیرایه‌ای دست نخورده باقی مانده است.



روستای فهرج که این مسجد در آن واقع شده است، در 25 کیلومتری جنوب شرقی یزد و کنار راه اصلی یزد-بافق قرار دارد. از آثار تاریخی این روستا علاوه بر بافت تاریخی به یک قلعه باستانی،‌ آب انبار قدیمی، مجموعه شهدا و مسجد جامع می‌توان اشاره کرد.
وجود شبستانی رو به قبله با هشت ستون، مناره گلی نه چندان بلند که راه پلکان بام مسجد از از داخل این مناره به بام و سپس به بالای مناره منتهی می‌شود.




برگرفته از سایت ایران نما

 

باغ دولت آباد یزد و بازی رنگها

باغ دولت آباد از باغ‌های قدیمی شهر یزد در کشور ایران است.بنای این مجموعه به سال ۱۱۶۰ توسط محمدتقی خان بافقی که به خان بزرگ معروف بوده ساخته شده و در حدود ۲۶۰ سال قدمت داشته و محل اقامت حاکم وقت و معاصر با شاهرخ میرزا و کریم خان زند بوده‌است. این بنا که میبایست در اختیار نوادگان محمد تقی خان (بزرگ خاندان رحیمی)باشد، توسط میراث فرهنگی تملک شد و در حال حاضر زیر نظر محمد علی معزالدینی (داماد نماینده ولی فقیه) اداره می‌شود.(شجره نامه در کتاب جامع جعفری به چاپ رسیده‌است)

 

این مجموعه یادگاری است از دوره‌های افشاریه و زندیه که شامل عمارت سردر، ساختمان هشتی و بادگیر، عمارت بهشت آئین و تالار آینه، عمارت تهرانی، آب انبار دو دهانه و باغ ناصر است. فضای سبز باغ درختان میوه مانند انگور و سرو و کاج داشته و همچنین گل‌های محمدی و سرخ نیز در باغ دیده می‌شوند.



در اصلی این مجموعه در خیابان شهید رجایی قرار گرفته‌است و در دیگری که در بلوار دولت آباد قرار دارد ورودی نداشته و تقریباً در دست مرمت و بازسازی است. به همین علت تردد از در اصلی انجام می‌گیرد. هنگام ورود از یک هشتی نسبتاً بزرگ عبور می‌کنیم که محل ارائه و فروش صنایع دستی از قبیل سفال است. فضای داخلی باغ تقریباً سبز است و تا حدودی باغ فین کاشان را در ذهن بیننده تداعی می‌کند. با این تفاوت که باغ فین کاشان معمورتر جلوه می‌کند در حالی که باغ ناصر به رغم اینکه حتماً متولی دارد به نظر می‌رسد که از آبیاری خوبی برخوردار نیست و خشک دیده می‌شود.

 

روشنایی باغ در شب توسط لامپ‌هایی که در داخل فانوس گذاشته شده و به فواصل معین در اطراف قرار گرفته‌اند تامین می‌شود که منظره زیبایی را نیز ایجاد می‌کند. درهای ساختمان اصلی از چوب و به صورت کنده کاری دیده می‌شود و در داخل بنا اتاق‌های متعددی قرار دارد که در اکثر این اتاق‌ها حوضی قرار گرفته و درهای یکی از اتاق‌ها که رو به حیاط و باغ باز می‌شود، با شیشه‌های رنگارنگ با طرح‌های زیبا مزین شده که در هنگام وجود خورشید و پرآب بودن حوض منظره زیبایی از نقاط رنگی منعکس شده را بر روی حوض مرمرین به نمایش می‌گذارد. در یکی دیگر اتاق‌ها بادگیر معروف دولت آباد قرار دارد که با ارتفاع زمین ۳۳ متر از زمین بلندترین بادگیر از نوع خود بوده و به خوبی کولر می‌تواند خنکی ساختمان را تامین کند.

برگرفته از سایت ایران نما

 

حمام خان معروف به گرمخانه نور و تغيير آن کاربري به چاپخانه سنتي

حمام خان معروف به گرمخانه نور حمامی است بنا شده توسط محمد تقی خان بافقی حاکم یزد به سال ۱۲۱۲( ه.ق) درمیدان خان و در کنار مجموعه خان یزد واقع می‌باشد .

این حمام در زمینی به مساحت ۱۱۷۰ متر مربع و با زیر بنای ۹۰۰ متر مریع بنا گردیده که شامل بخشهای مختلفی از جمله گاوروتون، شاه نشین، خزینه می‌باشد. امروزه از این بنا به عنوان چایخانه و رستوران سنتی استفاده می‌گردد.

اين بنا در مجاورت ميدان خان و بازارچه کاشيگري واقع گرديده و توسط محمدتقي خان – سر سلسله خاندان مشهور به خوانين يزد که در سال 1161 ه. ق به حکمراني يزد رسيد – ساخته شده است. حمام خان (گرمابه نور) داراي سه مسير دسترس است که آن را به ميدان خان ، بازارچه کاشيگري و بافت مسکوني مجاور مرتبط مي سازد. بناي حمام مشتمل بر ورودي ها ، سربينه ، گرمخانه و فضاهاي مرتبط با آنها و همچنين استخري در کنار گرمخانه مي باشد. فضاي سربينه از نظر مساحت و تزيينات از ساير فضاها مشخص تر بوده و در اطراف آن سکوهاي نشيمن و رخت کن و جاي نهادن کفش تعبيه شده است. اين فضا با پوشش طاق و گنبد مسقف شده و روشنايي آن از طريق نورگير زيباي تعبيه شده در گنبد تامين مي شود. سطوح داخلي سربينه در اصل با نقاشي هايي مزين بوده که امروزه تنها بخشي از آن تزيينات برجاي مانده است. حمام خان يزد در دوره اخير تعمير و بازسازي شده و با تغيير کاربري به چاپخانه سنتي تبديل يافته و جديداً نيز به ثبت تاريخي رسيده است.




















برگرفته از سایت ایران نما

 

مسجد شاه ولی تفت،بین شیوه آذری و اصفهانی

این مسجد درجنب خانقاه مزبور ساخته شده است و جامع مفیدی بنای اولیه‌ی آن‌را به‌خانش بیگم همشیره‌ی شاه طهماسب که همسر یکی از نواده‌های شاه نعمت‌الله بوده است نسبت می‌دهد (مستوفی بافقی : 60 ) بنا به قول ایرج افشار قدیم ترین تاریخی که حدود بنای مسجد را نشان می‌دهد سنگ محراب آن است که مربوط به سال 873 هجری است (افشار : 1/412) وحال آنکه خانش بیگم در 999 هجری فوت کرده است . بنابراین احتمال اینکه تاریخ بنای این مسجد مربوط به قبل از زمان وی باشد صحیح تراست آیتی بنای این مسجد را به شاه ابوالولی فرزند شاه ابوالمهدی منسوب می‌داند وی معاصر شاه عباس بوده وچندی حکومت یزد داشته است .



مسجد شاه ولی (مسجد امام) مربوط به سدهٔ ۸ ه. ق. است و در تفت، محله بازار واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۳ اسفند ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این مسجد کمی پیش از زمان جهانشاه قره قویونلو ساخته شده‌است. همانند مسجد کبود تبریز در بین دو شیوهٔ آذری و اصفهانی ساخته شده. گنبد آن دو پوسته پیوسته‌است و روی کاربندی نهاده شده و زمینهٔ چهار گوشهٔ آن بی هیچ چین و شکنجی چنبره و گرد شده است. درگاه‌ها و روزن‌های آن بسیار خوش اندام و زیباست. برخی آرایه‌های آن فروریخته و گج اندود شده است.

برگرفته از سایت ایران نما

 

مجموعه حجت آباد وزیر یزد

مجموعه حجت آباد وزیر در سی کیلومتری شمال غربی شهر یزد، در تقاطع جاده های تهران- یزد و یزد- . طبس قرار دارد.
مجموعه حجت آباد وزیر شامل باغ، عمارت، حمام، آب انبار، ساباط و کاروانسرااست و بانی آن “میرزا محمد مستوفی”- حاکم یزد در اواخر سلطنت است و بانی آن “میرزا محمد مستوفی”- حاکم یزد در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه- بود. این مجموعه در مسیر قنات قدیمی به نام “حجت آباد” قرار داشت. آب آن به حوض دورن محوطه عمارت ختم می شد و از آن برای آبیاری باغ استفاده می کردند.



حمام مجموعه حجت آباد وزیر دارای دو صحن هشت ضلعی با نور گیرهای سقفی است. عمارت مجموعه، مجاورضلع غربی باغ، حدود صد و سی سال قدمت دارد. این عمارت مستطیل شکل با مساحت هزار و چهار صد متر مربع، در سه طبقه ساخته شده است. عمده مصالح ساختمانی آن خشت گل و آجر است. بنا در جبهه غربی به دیوارباغ متصل و سه جبهه دیگر آن باز است. نمای اصلی عمارت، ضلع شرقی آن است و ورودی اصلی در میانه این ضلع قرار دارد. نبا دارای هشت ورودی فرعی نیز است.
تزیینات حجت آباد وزیر این با طرح های حصیری و خفته راسته اشاره کرد.



حجت آباد روستایی با حدود ۳۰ خانوار جمعیت است که در شمال رضوانشهر (اشکذر) واقع شده و چسبیده به این شهر است و اکثریت ساکنان آن رضوانشهری هستند بطوریکه زمینهای کشاورزی آن توسط کشاورزان رضوانشهری کشت میشود.
در پایین حجت آباد آنطرف جاده سنتو یک مجموعه بزرگ تاریخی قرار دارد که تا چند سال قبل کسی به جز اهالی رضوانشهر حتی از وجود آن هم خبر نداشت . این مجموعه شامل : باغ ، عمارت ، حمام ، آب انبار ، ساباط و کاروانسرا است .
باغ وزیر حجت آباد رضوانشهر در زمان قاجار و توسط میرزا محمد مستوفی که حاکم یزد در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه بود بنا شده . این مجموعه در مسیر قنات حجت آباد قرار داشت که آب آن به حوض عمارت ختم می شد و از آن برای آبیاری زمینهای کشاورزی استفاده می کردند همچنین این محل به عنوان تفرجگاه مردم به حساب می آمد و در ایام سیزده بدر نوروز آنجا خیلی شلوغ بود و در یک روز از سال یعنی روز نیمه شعبان عده ای ظهر در آنجا غذا طبخ نموده و به مردم غذا می دادند این مجموعه نزدیک به ده هزارمتر بدون احتساب زمین های اطراف آن وسعت دارد.



ساختمان اصلی مجموعه باغ وزیر در سه طبقه به مساحت ۱۴۰۰ متر به سبک زیبایی بنا شده و شامل سرسرا ، ایوان ، راهروهای چهارگانه ، گنبدی ، هشتی ، اطاقها و پیش بخاری است که همگی با آجر تزیین شده که حدود ۱۳۰ سال قدمت دارد از تزئینات مجموعه باغ وزیر می توان به ترکیب آجرنماها در رنگهای سبز ، کرم و قرمز با طرح های حصیری و خفته راسته اشاره کرد .
بازارچه با دکانهای آهنگری و علافی و آب انباری که در کنار آن قرار داشت پاسخگوی نیاز کاروانها بخصوص مسافران تشنه بود 

کاروانسرای وزیر حجت آباد قرارگاه و وعده گاه کاروانهای متعددی بود که از کویر می گذشتند آنان در این مکان به استراحت می پرداختند و تجار و بازرگانان با مبادله کالاهای خود با دیگر کاروانیان به راه خود ادامه می دادند . زائرانی که از آبادی ها و روستاهای اطراف قصد عزیمت به مشهد را داشتند از این محل به عنوان وعده گاه خود استفاده می کردند تا پس از چند روز به شکل کاروانی بزرگ به سوی مشهد حرکت کنند .
کالسکه خانه یک مکان اختصاصی برای برای اسب و کالسکه های وزیر و همراهانش بود که در گوشه ای از این باغ باصفا به چشم می خورد .



چاپارخانه از دیگر قسمتهای این مجتمع خدماتی بین راهی سه قرن پیش است که چاپار های خسته را پذیرایی می کرد.
حمام کوره پز خانه از دیگر قسمتهای این مکان تاریخی است که به تازگی از زیر شنهای روان خارج شده . ساختمان حمام به نوبه خود دیدنی و شامل رختکن مدور ، دو صحن ۸ ضلعی با نورگیرهای سقفی ، خزینه و تون می باشد .
در داخل ساختمان اصلی باغ عمارت یک حوض خانه بزرگ قرار داشت که دارای سقفهای بلند بود و در پایین آن یک حوض به ابعاد ۵ متر در ۴ متر و به عمق ۲متر وجود داشت که اینجا مظهر قنات حجت آباد رضوانشهر بود و در داخل آب حوض و دنباله قنات ماهی های قزل آلای فراوانی وجود داشت و مردم در روزهای تابستان برای شنا به آنجا می رفتند .متأسفانه امروزه در طرح بازسازی مجموعه این حوض پر شده ولی حوض سنگی میان باغ که آبراه قنات از آن عبور می کرده با فواره خود امروزه تزیین کننده فضای باغ است .



این باغ به شماره ۱۸۳۷ در فهرست بنا های ملی ایران به ثبت رسیده و چند سال قبل برای این مجموعه مبلغ ۱۸۰ میلیون تومان هزینه شده و فعلا به حال خود رها شده و در حال تخریب است 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

مسجد ریگ مجومرد اشکذر یزد مدفون در زیر ریگ بیابان

مسجد ریگ مجومرد اشکذر یزد ، این مسجد که تا سال 1370ه ش در زیر ریگ های روان مدفون بوده وتنها یک گنبد و سه قبر آن نمایان بوده است دو قبری که در وسط بقعه ضلع غربی گنبد قرار دارد یکی قبر بانی مسجد حاجی کمال الدین ودیگری قبر فرزندش قبر حاجی جمال الدین است که در سال 1370 پس از خالی کردن مسجد از ریگهای روان کاشیکاریهای سطح وبدنه که با کاشی های بسیار زیبا کار شده بود نمایان شد بر روی قبرحاجی کمال الدین کاشی های مسدس و دور تادور بدنه آن با خط نسخ خوش ابیاتی کتابت شده است وهم چنین بر دوره قبر حاجی جمال الدین با کاشی معرق وبه خط نسخ اسامی مبارک دوازده امام و بر حاشیه سطوح آن آیته الکرسی و در وسط گل وبته جمله لااله.....و محمد رسول الله کتابت شده و همچنین بر بالای سراین قبر کتیبه ای مستطیلی به ابعاد 87*135سانتی متر نصب بوده که بر روی آن جملات لا اله...... محمد رسول الله ، کل ذائقه الموت.....نوشته شده که قسمنی از این کتیبه وکاشیهای دو قبر وسط بقعه به همت مرمت کاران میراث فرهنگی در ار دیبهشت ماه سال 89مرمت و باز سازی شده است که هزینه ای بالغ بر صرف شده است . در بقعه ضلع جنوبی گنبد تعداد 23قبر نمایان است که از هویت آنها چیزی معلوم نیست ولازم به ذکر است که محراب مسجد دارای کاشیهای معرقی بوده که هم اکنون اثری از آن باقی نمانده است. قدمت این بنا به دوران تیموریان می رسد که به شماره ثبتی 2402در تاریخ4/5/78 به فهرست آثار ملی رسیده است و تاکنون چندین مرتبه مرمت شده است.

برگرفته از سایت ایران نما