سندرم نفروتيك مادرزادي،علايم و درمان

سندرم نفروتيك از نظر باليني با دفع پروتئين از ادرار ، كاهش آلبومين خون، افزايش ليپيدخون مشخص مي شود .

گاهي اوقات با دفع خون از ادرار ، افزايش فشار خون وكاهش سرعت فيلتراسيون گلومرول همراه است . هنگامي كه توام با بيماريهاي گلومرول است ، سندرم نفروتيك اوليه و چنانچه به عنوان بخشي از بيماري عمومي يا درنتيجه علت مشخصي حادث شده باشد ، سندرم نفروتيك ثانويه ناميده مي شود.

سندرم نفروتيك مادرزادي نوع ارثي از سندرم نفرووتيك است كه در دوره شيرخوارگي تظاهر مي كند . دفع پروتئين از ادرار وخيزاز علايم اوليه بوده و غالبا بلافاصله پس از تولد تظاهر مي كند . بيماري نسبت به درمان پاسخ خوبي نمي دهد . ممكن است پيش از 2 سالگي منجر به فوت كودك شود .


شيوع : در جنس مذكر در سنين 2-7 سالگي شروع شده، اوج و شيوع آن 2-3 سالگي مي باشد .

علايم :

پروتئينوري (آلبو مينوري )، كاهش پروتئين خون (هيپوآلبومينمي ) ، افزايش كلسترول خون ، ادم و همچنين تغييرات فشارخون(افزايش يا كاهش يا طبيعي) كاهش GFR و كاهش برون ده ادراري ، گاهي هماچوري و علايم ديگر مثل پف كردن صورت ( بخصوص چشمها)، ورم لبهاي تناسلي يا بيضه ها ، افزايش وزن ، ادرار كدر وكف آلود ، اختلال تنفسي ، اسهال و عفونت .
ادم پيشرونده زماني ايجاد مي شود كه غلظت آلبومين سديم به كمتر از 5/2 gr/dl برسد كه به دو علت رخ مي دهد :
الف : قانون استارلينگ ( دفع پروتئين ، كاهش فشار انكوتيك خون ، جابجايي مايع عروقي به فضاي بين بافتي و ايجاد ادم .)
ب : افزايش ترشح آلدسترون ( كاهش حجم عروقي ، آلدسترون ، جذب مجدد نمك و آب از هر دو كليه) حجم سرم كمتر از حد طبيعي است ( به دليل احتباس در فضاي ميان بافتي )


ارزيابي تشخيصي :

انجام آزمايشاتي از قبيل تجزيه ادرار ، شمارش كامل خون ، ارزيابي الكتروليتهاي سديم ، كلسيم ، فسفر و نيتروژن اوره خون ، كراتينين ، پروتئين توتال ، آلبومين ، گلوبولين ، كلسترول ، تري گليسريد و كمپلمان .
پروتئينوري با دفع ادراري پروتئين كه غالبأ سطح آن به بيش از 2gr در هر متر مربع در 24 ساعت مي رسد، مشخص مي شود .

نتايج Dipstick غالبأ +4 است . وزن مخصوص ادرار ممكن است زياد و مطابقت با غلظت پروتئين داشته باشند .

كلسترول سرم ممكن است به بيش از 220 ميلي گرم در دسي ليتر برسد . سديم سرم معمولا كمتر يعني تقريبا 130 الي 135 ميلي اكي والان در ليتر مي باشد . هموگلوبين و هماتوكريت معمولا طبيعي مي باشد.


درمان :


هدف از مداواي طبي ،كاستن دفع پروتئين است .

براي كاهش ادم : محدودكردن نمك و آب و رژيم غذايي پر پروتئين ، مصرف ديورتيك هاي نگهدارنده پتاسيم (درادم شديد)
براي كاهش دفع پروتئين : پردنيزولون ، در بدو درمان روزانه g/kg 2 ( حداكثر 80 ميلي گرم )براي خاموشي طولاني مدت و كاهش ميزان عود : الكيل كنز ( سيكلوفسفا يد ، كلرابوسيل )با مصرف داروي انتخابي( پردنيزون ) پروتئينوري در هفته اول قطع ميشود (dipstick منفي به مدت 2 روز متوالي مطلوب است) اگر درمان با پردنيزون پاسخ ندهد ، بيوپسي كليه ضرورت پيدا مي كند . عود سندرم نفروتيك معمولا با بيماريهاي سيستم تنفسي فوقاني است .

پرستاري :

كنترل ثبت وگزارش روزانه علايم حياتي ، وزن روزانه ، وضعيت ادم ، جذب و دفع ، مايعات ، اندازه گيريهاي محيط شكم و آسيت ، صداهاي تنفسي ، سطح فعاليت و علايم عفونت .

مراقبتهاي پوستي شامل : تغيير وضعيت براي پيشگيري از شكنندگي پوست ، تميز كردن سطوحي كه به علت ادم مجاور هم قرار گرفته اند ( كيسه بيضه، لبهاي تناسلي ، شكم )، كمپرس گرم پلكهاي متورم ، پيشگيري از قرار گرفتن پوست در معرض سرما يا گرما لباس گشاد و ناخن كوتاه پيشگيري از عفونت ( بخصوص ريوي و پوستي ) تغذيه به مقدار كم و در دفعات زياد استراحت در موارد خستگي و ادم شديد .


آموزش نكات لازم در مصرف استروئيد ها ( پردنيزون ) :


    كنترل و گزارش عوارض ( خونريزي و زخم گوارشي ) – پيشگيري از عفونت – مصرف غذاهاي با كالري كم در استفاده طويل المدت استروئيدها - در صورت استفراغ ناشي از مصرف استروئيدها ، استفاده آنها توأم با غذا يا شير.





    تشويق كودك به بيان نظرات خود درباره تغيير تصوير ذهني .
    تغذيه در كودكان مبتلا به سندرم نفروتيك : مقدار كم در دفعات زياد شامل غذاي پر پروتئين و پركالري در صورت ادم محدود از نظر نمك و آب مي باشد .
    عارضه اصلي در كودك مبتلا به سندرم نفروتيك عفونت است .
    كودك مبتلا به سندرم نفروتيك ميتواند كارهاي روزمره خود را انجام دهد فقط بايد از تماس با عوامل و افراد عفوني پرهيز كند .

 

منبع:ایران باستان

 

آمفالوسل یک عیب مادرزادی

آمفالوسل یک عیب مادرزادی است که احشاء شکمی به مقادیر مختلف، داخل طناب نافی می شوند. همچنانکه جنین در ساک حاملگی رشد می کند، روده ها رشد می کند، و درازتر می شوند و از شکم به داخل طناب نافی می ریزند (برآمدگی پیدا می کند)، این رشد در 10-6 هفته اول بارداری اتفاق می افتد.

بطور معمول روده ها در یازدهمین هفته بارداری به داخل شکم بر می گردند. اگر این اتفاق رخ ندهد، یک آمفالوسل بوجود آمده است. بهرحال بیشتر از نصف همه کودکانی که با آمفالوسل بدنیا می آیند ممکنست عیبهای زمان تولد (مادرزادی) دیگری نیز داشته باشند. تعدادی از این نقصها ممکنست جدی باشند.

آمفالوسل چطور بنظر می رسد؟

آمفالوسل بوسیله یک ساک شفاف از جنس غشائی که از طریق طناب نافی جاگذاری شده است پوشیده می شود. ساک ممکنست تنها یک قسمت (لوپ) کوچکی از روده ها و یا اکثر روده و دیگر ارگانهای شکمی را در بر گیرد. اگر ساک پاره شود محتویات شکمی از طریق ورودی دیواره شکمی حرکت می کنند و شکم کوچکتر از آنست که جایگزینی محتویات شکمی صورت گیرد و بدین ترتیب باعث ایجاد مشکل میشود.

آمفالوسل چگونه درمان می شود؟

اگر ساک آمفالوسل بی عیب باشد، جراحی باید به تاخیر بیفتد تا زمانیکه کودک به خوبی فعالیت کند. در آمفالوسلهای کوچک، برای جلوگیری از عفونت یا آسیب بافت، فوراً باید عیب بر طرف شود و در آمفالوسلهای بزرگتر، ممکنست با کاهش تدریجی به وسیله بزرگ کردن حفره شکم به تناسب محتویات روده ای نیاز داشته باشند. یک کیسه پلاستیکی روی محتویات شکمی گذاشته شده تا روده را احاطه کرده و به کاهش آن کمک کند تا زمانیکه جراحی پایانی امکانپذیر شود.

زمانیکه محتویات شکمی به داخل حفره شکم بوسیله نیروی کشش و قوه جاذیه، برگردانده شد، بخش ورودی با جراحی بسته خواهد شد.

بازگشتن محتویات شکم به داخل حفره شکم، می تواند تا 10 روز طول بکشد. شیرخوار ممکنست زیر دستگاه ونتیلاتور تا زمان برگشتن محتویات به حفره شکم، باشد.

یک راه درمان غیرتهاجمی، استعمال کرم Silvadene برای سفت کردن ساک می باشد. در این موارد، جراحی به مدت 12-6 ماه عقب می افتد تا مادامی که بچه رشد می کند، حفره شکم نیز بزرگتر شده و محتویات جایگزین شود.

اگر آمفالوسل پاره شود، یک اورژانس پزشکی است و جراحی فوراً انجام خواهد شد. عوارض آمفالوسل شامل عفونت، پارگی و انسداد روده است. اگر شما سئوالات بیشتری در رابطه با آمفالوسل دارید می توانید از جراح کودکان بپرسید.

منبع:ایران باستان

 

شش علت سرفه مزمن در کودکان و درمان آن

شنیدن صدای سرفه کودکان برای والدین خوشایند نیست و معمولا باعث اضطراب والدین می‌شود. اگر این سرفه برای مدت زمان طولانی ادامه یابد، این نگرانی بیشتر می شود. به گفته محققان، سرفه طولانی مدت در کودکان می تواند دلایلی مانند آسم و آلرژی داشته باشد.

معمولا به دنبال یک عفونت تنفسی مثل سرماخوردگی ممکن است سرفه تا چند روز ادامه یابد. ولی سرفه‌ای که بیش از 2 یا 3 هفته طول بکشد، حتما باید بررسی شود و دلیل آن مشخص گردد.

اکثر کودکان به دنبال سرماخوردگی ساده، دچار سرفه حاد می‌شوند که این مساله ممکن است طی یک سال چند نوبت تکرار شود.

گاهی کودکانی که قبل از سنین مدرسه در مهدکودک‌ها نگهداری می‌شوند، در سال 8 بار دچار عفونت تنفسی ساده می‌شوند و به دنبال آن نیز کمتر از یک هفته سرفه‌شان ادامه می‌یابد.

اما اگر سرفه‌ کودک بیش از 2 تا 3 هفته ادامه یابد، یعنی مزمن شود، باید علت آن حتما بررسی شود.

علل سرفه مزمن در کودکان

1- یکی از علل شایع سرفه مزمن در کودکان، بیماری آسم است. بیماری آسم، با توجه به التهابی که در راه‌های هوایی کودک ایجاد می کند، باعث سرفه مزمن می‌شود که این مساله با عفونت تنفسی ویروسی (مثل سرماخوردگی) تشدید خواهد شد. این نوع سرفه در خواب و بیداری وجود دارد و معمولا شب ها، موقع فعالیت و در هوای سرد تشدید می‌شود.

2- از علل دیگر سرفه مزمن کودکان، درگیری سینوس‌ها (سینوزیت) است که گاهی سرفه مزمن می‌تواند تنها علامت عفونت سینوس ها باشد.
در کودکان مصرف خودسرانه داروهای ضد سرفه توصیه نمی‌شود، چون این امر می‌تواند برای کودک بسیار خطرناک باشد


3- رینیت آلرژیک (حساسیت تنفسی) یا آلرژی‌های فصلی یا تب یونجه که معمولا در بهار و تابستان و پاییز دیده می‌شود نیز می‌تواند باعث سرفه مزمن شود.
4- از علل دیگر سرفه مزمن برگشت محتویات معده به گلو است که بیماری ریفلاکس (ترش کردن غذا) نام دارد و نیاز به درمان پزشکی دارد.

5- عفونت‌های سیستم تنفسی فوقانی و تحتانی نیز هر کدام به نوعی باعث سرفه مزمن می‌شوند.

6- تماس با دود سیگار و آلاینده‌های محیطی مثل دود‌ حاصل از سوختن چوب و مواد سوختی نیز از علل دیگر سرفه مزمن در کودکان هستند.

درمان سرفه کودکان

اگر سرفه کودک به دنبال عفونت تنفسی مثل سرماخوردگی ایجاد شده باشد، معمولا نیاز به مداخله پزشکی و مصرف دارو ندارد و طی یک یا دو هفته بهبود می‌یابد.

در موارد سرفه مزمن که معمولا بیماری دیگری باعث این مساله می‌شود، باید کودک ویزیت شده و بیماری زمینه‌ای تشخیص داده و درمان شود تا سرفه برطرف گردد.

در کودکان مصرف خودسرانه داروهای ضد سرفه توصیه نمی‌شود، چون این امر می‌تواند برای کودک بسیار خطرناک باشد.

نکته مهم اینکه به هر حال سرفه یک مکانیسم محافظتی در کودک است و با رفع موکوس، مواد محرک و عوامل عفونی از سیستم تنفسی باعث محافظت کودک می‌شود. بنابراین از بین بردن مکانیسم سرفه به وسیله داروهای ضدسرفه در کودکان به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود.

یک مطالعه در مورد سرفه مزمن کودکان

طی یک مطالعه 40 کودک - با سن متوسط 9 سال- با مشکل سرفه مزمن (سرفه آنها بیش از 8 هفته طول کشیده است) مورد بررسی قرار گرفتند.
هیچ کدام از این کودکان در معرض دخانیات نبوده یا تولد زودرس نداشتند (این دو فاکتور نقش موثری در سرفه دارد).
محققان این مطالعه، به این نتیجه رسیدند که آلرژی، رفلاکس معده و آسم در 90 درصد موارد، از دلایل اصلی سرفه مزمن در کودکان هستند.
این یافته می تواند کمک موثری در رابطه با درمان سرفه مزمن کودکان باشد.


daneshju.ir
منبع:ایران باستان

 

سردردهای کودکان همراه با توصیه‌های لازم به پدر و مادرها

● مگه بچه‌ها هم سردرد می‌گیرند؟

این اولین سئوالی است که بلا‌فاصله بعد از خواندن این تیتر در ذهن پدر و مادرها ایجاد می‌شود. بزرگترها معمولا‌ سردرد بچه‌ها را یا ندیده می‌گیرند یا به تومورهای مغزی و علل بدخیم دیگر نسبت می‌دهند.
اما با سردرد بچه‌ها واقعا چطور باید برخورد کرد؟ به طور کلی، در بیشتر موارد، سردردهای بچه‌ها ناشی از علت‌های ساده هستند، مثلا در اثر شب دیر به رختخواب رفتن و یا بازی کردن به مدت طولانی زیر آفتاب و یا ضربه به سر ایجاد می‌شوند. اما گاهی هم ممکن است طولانی بوده و با علایم دیگر همراهی داشته باشند. سردرد می‌تواند در اثر عوامل بسیار متعددی ایجاد شود و خفیف و کوتاه مدت و یا شدید باشد.
نکته‌ای که درباره سردرد در بچه‌ها بسیار اهمیت دارد این است که بتوانیم تشخیص دهیم که این سردردها چه زمانی کم‌اهمیت و گذرا هستند و چه زمانی نیاز به توجه بیشتری دارند.

● چه عواملی باعث سردرد در بچه‌ها می‌شود؟

بچه‌ها هم درست مثل بزرگ‌ترها دچار سردرد می‌شوند و تا حدی می‌توان گفت که سردرد ماهیت ارثی هم دارد. یعنی اگر شما و همسرتان هر چند وقت یک‌بار دچار سردرد می‌شوید، فرزند شما هم ممکن است سردرد بگیرد. عوامل بسیار مختلفی می‌توانند باعث ایجاد سردرد شوند مثلا بعضی افراد نسبت به خوابشان بسیار حساس هستند و اگر کمی، کمتر از معمول بخوابند و یا ناگهان از خواب بپرند، دچار سردرد می‌شوند. بعضی بچه‌ها هم هستند که اگر تشنه بمانند و یا ضربه کوچکی به سرشان بخورد و یا بیش از حد جلوی تلویزیون یا کامپیوتر بنشینند، سردرد می‌گیرند. گاهی هم برخی از عفونت‌ها مثل سرماخوردگی، عفونت‌های گوش یا سینوس‌ها و یا عفونت‌های ادراری، می‌تواند باعث ایجاد سردرد در بچه‌ها شود.
به طور کلی در حدود ۹۰ درصد از سردردهای بچه‌ها ناشی از علت مهمی نیستند و نیاز به پیگیری ندارند، ولی در ۱۰ درصد موارد ناشی از عفونت‌ها یا سایر بیماری‌ها هستند و باید به دنبال علت آنها بود.

● انواع سردردهای کودکان

بچه‌ها اغلب به دو نوع سردرد مبتلا می‌شوند:
۱) سردردهای تنشی
۲) میگرن
▪ سردردهای تنشی
یکی از سردردهای نسبتا شایع در کودکان هستند که اغلب در اثر خستگی عضلات سر و گردن ایجاد می‌شوند و بچه اغلب از یک درد فشارنده و مبهم در قسمت جلو، بالا و اطراف سر شکایت دارد. یک تفاوت عمده که بین سردردهای تنشی و میگرن در بچه‌ها وجود دارد این است که سردردهای میگرنی در بیشتر موارد همراه با سایر علایم مثل تهوع، استفراغ هستند و خستگی و فعالیت بدنی می‌تواند باعث تشدید آنها شود، در حالی که سردردهای تنشی این‌طور نیستند.

▪ میگرن در بچه‌ها

در حدود ۵ درصد بچه‌های دبستانی و تا ۱۰ درصد از نوجوان، مبتلا به میگرن هستند. میگرن هم چیزی نیست جز سردردهای تکرار شونده. در این سردردها اغلب یک عامل محرک مثل خستگی، فعالیت بیش از حد بدنی، کمبود خواب، استرس و یا حتی خوردن برخی مواد غذایی وجود دارد به طوری که هر فردی نسبت به یکی از این عوامل حساس است و وقتی در آن شرایط قرار می‌گیرد دچار سردرد می‌شود. خاصیتی که سردرد میگرنی را از سایر سردردها جدا می‌کند این است که این سردرد اغلب یک‌طرفه بوده و کودک در سر خود احساس ضربانی می‌کند. علا‌وه بر این برخی علایم مثل سرگیجه، دل‌درد، تهوع و استفراغ، دیدن جرقه‌های نورانی و یا حساسیت به نور و بو هم ممکن است وجود داشته باشند.
در اغلب موارد، میگرن چیزی در حدود نیم تا ۶ ساعت ممکن است طول بکشد ولی گاهی دوره آن طولانی شده و تا ۲ روز هم ادامه می‌یابد. البته میگرن در بچه‌ها همیشه هم به این شدت نیست و تمام علایم فوق را ندارد بلکه کودک ممکن است، فقط احساس کسالت کند و سروصدا، نور ویا بو باعث بدتر شدن حالش شوند. در این حالت اگر کودک را مجبور کنیم که به فعالیت‌هایش ادامه دهد، و مثلا حتما تکالیفش را انجام دهد و مدرسه برود، ممکن است تهوع و استفراغ برای او ایجاد شود و در مرحله بعد در صورت عدم استراحت، سردرد یک‌طرفه ضربان‌دار شروع خواهد شد.
متاسفانه در بچه‌های خیلی کوچک، چون قادر به توصیف ناراحتی‌شان نیستند.
میگرن هم تشخیص داده نمی‌شود ولی گاهی بی‌قراری، ناآرامی و رنگ‌پریدگی قابل توجه آنها می‌تواند کمک کننده باشد. برخی از بچه‌ها هم دچار یک سرگیجه گذرای ناگهانی می‌شوند که باعث استرس کودک شده و تعادل او را به هم زده و گاهی در راه رفتن او هم اختلال ایجاد می‌کند، که این علامت اغلب تا سن ۵ سالگی از بین می‌رود. بعد از این زمان ممکن است کودک با تهوع‌های دوره‌ای دچار میگرن شود که این تهوع‌ها حتی ممکن است با سردرد هم دنبال نشوند و وقتی کودک به سنین نوجوانی می‌رسد، بهبود پیدا می‌کند و کم‌کم سردرد کودک از دوره نوجوانی به بعد الگوی میگرن توصیف شده را پیدا می‌کند که شبیه میگرن بزرگسالی است.

● با سردرد بچه‌ها چه کنیم؟

وقتی کودک شما با فواصل طولانی و گاهی اوقات دچار سردرد می‌شود، نباید خیلی نگران باشید و مطمئن باشید که با استراحت کردن برطرف خواهد شد. ولی اگر کودک به طور ناگهانی مبتلا به سردرد شدیدی می‌شود که با استراحت بهبود نمی‌یابد و یا دفعات تکرار این سردردها بیشتر از ۱بار در ماه است، بهتر است که حتما به پزشک مراجعه کنید.
علاوه بر این در صورتی‌‌که هر یک از موارد ذیل را در کودکتان دیدید هم نباید سردرد را پشت گوش بیندازید:
▪ سردردی که هنگام بیدار شدن از خواب کودک را گرفتار می‌کند.
▪ سردردهایی که با تشنج همراه می‌شوند.
▪ در صورتی‌که همراه سردرد کاهش سطح هوشیاری هم در کودک وجود داشته باشد.
▪ سردرد به همراه تب بالا.
▪ سردرد به همراه تغییر در بینایی.
▪ سردرد شدید متعاقب ضربه به سر.
▪ سردرد شدیدی که باعث ‌شود کودک از خواب بیدار شود

دکتر پریسا شبانی

منبع:ایران باستان

 

دیستروفی عضلانی(muscular dystrophy)ضعیف شدن ماهیچه های بدن

دیستروفی عضلانی یک بیماری عضلانی است که در آن ماهیچه های بدن خیلی ضعیف می شوند و دلیلش هم ناتوانی بدن برای ساختن پروتئین است.

دیستروفی عضلانی(muscular dystrophy) ، یک بیماری مادرزادی و ژنتیکی است که در آن ماهیچه‌های بدن، به تدریج ضعیف و ضعیف‌تر می‌شوند و از کار می‌افتند.

عضلات بدن انسان به انواع مختلفی از پروتئین‌ها احتیاج دارند تا سالم بمانند. وقتی کلمه‌ی پروتئین به گوشِ ما می‌خورد، احتمالاً اولین چیزی که به ذهن می‌رسد اسم چند تا غذا است، زیرا غذاهایی مانند گوشت و لوبیا پروتئین دارند. اما ما درباره نوع دیگری از پروتئین ها حرف می‌زنیم، پروتئینی که خود بدن می‌سازد و این مسئولیت ژن‌ها است که به بدن بگویند چگونه این پروتئین‌ها را بسازد.


در کسانی که بیماری دیستروفی عضلانی دارند، این ژن‌ها اطلاعات اشتباه به بدن می‌دهند و یا بعضی از اطلاعات خیلی مهم را نادیده می‌گیرند. این‌طوری می‌شود که بدن نمی‌تواند این پروتئین‌ها را درست و حسابی بسازد. بدون این پروتئین‌ها، ماهیچه‌های بدن آسیب‌پذیر شده و روزبه‌روز ضعیف‌تر می‌شوند.
وقتی که این اتفاق می‌افتد، بدن شخصی که به بیماری دیستروفی عضلانی مبتلا شده برای انجام کارهایش با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شود.

انواع دیستروفی عضلانی کدامند؟
این بیماری بیشتر از 30 نوع مختلف دارد.
در بعضی از انواع آن، مشکلات وقتی شروع می‌شوند که شخص، خیلی جوان است. در انواع دیگر، نشانه‌های بیماری دیرتر خودشان را نشان می‌دهند و بعضی وقت‌ها ممکن است حتی تا وقتی که شخص به بزرگسالی و میانسالی می‌رسد، نشانه‌های بیماری شروع نشوند.

ما در این‌جا درباره دو نوع آن صحبت می‌کنیم: دیستروفی نوع دوشن (Duchenne) و نوع بکِر (Becker).
معمولاً فقط پسرها این دو نوع دیستروفی عضلانی را می‌گیرند و دخترها در موارد خیلی خیلی کمی پیش می‌آید که به این دو نوع مبتلا شوند.

بیشتر بچه‌هایی که این بیماری را دارند، به نوع "دوشن" مبتلا هستند. آن‌ها وقتی که خیلی کوچک هستند، مانند بقیه‌ بچه‌ها به نظر می‌رسند و کارهایشان هم مثل بچه‌های سالم و طبیعی است. اما وقتی که بین سنین 2 تا 6 سالگی هستند، عضلات دست‌ها، پاها و لگن آن‌ها شروع به ضعیف‌ شدن می‌کند.
اولین علامت این ضعف عضلانی ممکن است این باشد که کودک در دویدن یا بالا و پایین رفتن از پله‌ها مشکل داشته باشد. پسری که دیستروفی عضلانی از نوع دوشن دارد، هم به سختی راه می‌رود و هم به سختی از راه رفتن باز می‌ایستد. او همچنین در غذا خوردن و نفس کشیدن هم مشکل خواهد داشت و قلب او هم که یک ماهیچه‌ است، ممکن است ضعیف شده و نتواند کارش را به درستی انجام دهد.

دیستروفی نوع بکِر خیلی شبیه نوع دوشن است، با این تفاوت که ممکن است تا زمانی که کودک به سن نوجوانی یا حتی بزرگسالی نرسیده است، خودش را نشان ندهد. در این نوع، زمان زیادی طول می‌کشد تا عضلات شروع به ضعیف شدن کنند.

چگونه یک بچه، دیستروفی عضلانی می‌گیرد؟

دیستروفی عضلانی مُسری نیست، یعنی از شخصی به شخص دیگر سرایت نمی‌کند. این بیماری به خاطر مشکلی که در ژن‌های بدن شخص به وجود می‌آید، اتفاق می‌افتد. ژن‌ها‌ از بدن پدر و مادر به بدن فرزندانشان منتقل می‌شوند و تمام اطلاعات مربوط به ویژگی‌های شخصی را در خود دارند. در واقع این ژن‌ها هستند که رنگ چشم، رنگ مو، قد و شکل ظاهری تو را مشخص می‌کنند. حتی بعضی از بیماری‌های خاص از هم طریق ژن‌ها منتقل می‌شوند.

دیستروفی عضلانی، چه احساسی در بدن بیمار ایجاد می‌کند؟

وقتی که بیمار هنوز کودک است، احتمالاً فرق زیادی با بچه‌های دیگر ندارد. اما به مرور زمان برای راه رفتن، به عصا یا صندلی چرخ‌دار احتیاج پیدا می‌کند.

خیلی سخت است که آدم بخواهد تصور کند بیماری دیستروفی عضلانی چه احساسی در بدن ایجاد می‌کند. آیا می‌توانید تجسم کنید زندگی‌اتان چگونه می‌شود، اگر نتوانید به راحتی از روی صندلی بلند شوید، ورزش کنید و یا حتی راه بروید؟ ضعفی که آدم‌های مبتلا به این بیماری در عضلاتشان احساس می‌کنند، با ضعفی که بعد از دویدن یا شنا کردن در بدن ایجاد می‌شود، فرق دارد.

اگر شما دیستروفی عضلانی نداشته باشید، ضعفی که بعد از دویدن و ورزش کردن طولانی در عضلاتت احساس می‌کنید، بعد از مدت کوتاهی از بین می‌رود. اما برای کودکانی که به این بیماری مبتلا هستند، ضعف عضلات همیشگی است. آن‌ها از لحظه‌ای که از خواب برمی‌خیزند تا شب که دوباره به خواب بروند، در عضلاتشان احساس ضعف می‌کنند.

پزشک چه کار می‌کند؟
وقتی که مشکلات و ضعف عضلانی کودکان مبتلا به دیستروفی شروع می‌شود، آن‌ها پیش پزشک می‌روند. پزشک آزمایش‌های مختلفی انجام می‌دهد تا معلوم شود که آیا کودک دچار دیستروفی شده است یا نه. او عضلات کودک را معاینه می‌کند و آزمایش خون هم انجام می‌دهد.

بعضی وقت‌ها پزشک با یک آزمایش خون ساده می‌فهمد که کودک کدام نوع دیستروفی را دارد. همچنین پزشک ممکن است نمونه‌ی کوچکی از ماهیچه‌ی کودک بگیرد و آن را زیر میکروسکوپ نگاه کند تا بفهمد که آیا کودک دیستروفی عضلانی دارد یا نه.

آزمایش‌های دیگری روی عصب‌های ماهیچه‌ی کودک انجام می‌شود و به این ترتیب پزشک مطمئن می‌شود که دلیل ضعف عضلانی کودک، بیماری دیستروفی عضلانی است یا چیز دیگر.

کمک به کودکانی که دیستروفی عضلانی دارند

کودکان مبتلا به دیستروفی عضلانی می‌توانند کارهایی برای تقویت ماهیچه‌هایشان انجام دهند. تمرین‌های مشخصی وجود دارد که عضلات بدن این کودکان را تا حد امکان قوی‌تر می‌کند. همچنین کمربند‌های خاصی وجود دارند که باعث می‌شوند تاندون‌ها، انعطاف‌پذیری بیشتری پیدا کنند.

تاندون‌ها مانند نوارهای لاستیکی قدرتمندی هستند که ماهیچه‌ها را متصل به استخوان‌ها نگه می‌دارند. اگر تاندون حالت کششی خود را از دست بدهند و سفت شوند، ماهیچه‌ها نمی‌توانند خوب کار کنند. اما کمربند جلوی سفت شدن بیش از حد تاندون‌ها را می‌گیرد.

همچنین بچه‌های مبتلا به دیستروفی عضلانی می‌توانند تمرینات تنفسی انجام دهند و یا با نواختن یک ساز بادی ریه‌هایشان را مدام از هوا پر و خالی کنند. این کار به آن‌ها کمک می‌کند که از مبتلا شدن به ذات‌الریه (عفونت ریه‌ها) پیشگیری کنند.

بعضی از بچه‌های مبتلا به دیستروفی عضلانی، داروهایی برای قوی‌تر شدن عضلاتشان مصرف می‌کنند. داروهای استروئیدی می‌‌توانند سرعت ضعیف شدن عضلات را کمتر کنند. اثر جانبی استروئیدها آن است که ممکن است باعث افزایش وزن کودک شود.

دانشمندان زیادی در حال تلاش و مطالعه هستند تا بتوانند به کودکان مبتلا به دیستروفی عضلانی کمک کنند. بعضی از این دانشمندان سعی می‌کنند ژن‌ها را ترمیم کنند تا به شکل صحیح پروتئین بسازند. بعضی دیگر سعی می‌کنند مواد شیمیایی بسازند که مانند این پروتئین‌ها در بدن عمل کنند. آن‌ها امیدوارند که این روش به عضلات بدن کودکان مبتلا به دیستروفی کمک کند تا بتوانند کار خود را بهتر انجام دهند.

زندگی با دیستروفی عضلانی

بچه‌هایی که دیستروفی عضلانی دارند، ممکن است از عصا، صندلی چرخ‌دار و واکر برای کمک به راه رفتنشان استفاده کنند، اما مطمئناً آن‌ها دلشان می‌خواهد مثل بچه‌های عادی زندگی کنند.

این بچه‌ها دوست دارند درس بخوانند، بازی کنند و تلویزیون ببینند. با این که کودکان مبتلا به دیستروفی نسبت به بچه‌های دیگر به توجه و مراقبت بیشتری احتیاج دارند، اما باید مواظب باشید که مثل دیگران با آن‌ها رفتار کنید. اگر کودکی را می‌شناسید که دیستروفی عضلانی دارد، سعی کنید با او دوست شوید و در کارهایی که برایش مشکل است، کمکش کنید. اما حواستات باشد که به او ترحم نکنید. شاید بهترین کار این باشد که سعی کنید در فعالیت‌های ساده او را شرکت دهید و نگذارید که احساس تنهایی کند.

منبع:ایران باستان

 

ریفلاکس مری به معده در نوزادان،علائم و درمان

  تعریف :

    در این اختلال محتویات معده در حین و یا بعد از خوردن شیر وارد مری می شود.در انتهای مری که به معده متصل می شود یک حلقه ماهیچه ای وجود دارد که هنگام ورود شیر بلعیده از مری به معده و یا خروج هوای بلعیده شده از معده باز می شود،در نوزادان به علت عدم تکامل این حلقه ماهیچه ای ، هنگام خروج هوای بلعیده شده از معده، محتویات معده وارد مری شده و منجر به استفراغ در نوزاد می شود.

    علائم :

 ریفلاکس در نوزادان سالم امری شایع می باشد.نیمی از نوزادان در طی 3 ماهه اول تولد ریفلاکس را تجربه کرده و علائم طی 24-12 ماهگی از بین می رود.
    اما در این بین تعداد کمی از نوزادان با ریفلاکس شدید مواجهه می شوند.علائم این اختلال شامل :آبریزش از دهان، استفراغ، سرفه، تحریک پذیری، تغذیه ی کم، وجود خون در مدفوع .

    درمان :

    درمان ریفلاکس بسته به علائم و سن نوزاد می باشد.گاهی نوزاد نیاز به درمان ندارد چرا که ریفلاکس خود به خود برطرف می شود.

    اقدامات غیر دارویی در نوزادان مبتلا شامل :

    تغذیه نوزادان با فورمولایی که غلظت بالا دارد
    تغذیه با حجم کم اما با دفعات بیشتر
    نیمه نشسته نگه داشتن نوزاد حین تغذیه
    اگر شک به حساسیت غذایی باشد،در صورت که نوزاد با شیر مادر تغذیه می شود به مادر رژیم غذایی مناسب توصیه می شود ودر صورت تغذیه با شیر خشک اقدام به تعویض شیر خشک می شود.
    در صورتی که ریفلاکس منجر به علائمی از قبیل :رشد ضعیف نوزاد، تحریک پذیری نوزاد و امتناع وی از تغذیه و مشکلات تنفسی شود، نیاز به اقدامات پزشکی می باشد.
    در صورت بروز علائم زیر در نوزاد پزشک را در جریان بگذارید :استفراغ های حجیم و یا جهنده به ویژه در نوزادان با سن کمتر از 2 ماه.
    استفراغ سبز و یا زرد رنگ و یا استفراغی که قهوه ای رنگ بوده و یا حاوی خون باشد.
    سختی تنفس بعد از استفراغ
    امتناع از تغذیه که منجر به عدم وزن گیری شود.
    گریه زیاد و تحریک پذیری
    (انجمن گوارش اطفال امریکا 2006) 

منبع:ایران باستان

 

استرابیسم یا انحراف چشم در کودکان

استرابیسم یا انحراف چشم مشکلی چشمی است که در آن چشم‌ها وضع ناهمگونی نسبت به یکدیگر داشته و نگاه آنها به جهات مختلف است. این ناهمگونی ممکن است واضح بوده یا آن که فقط بعضی اوقات به دلیل کم‌خوابی، خستگی و گرسنگی ایجاد شود. به بیان دیگر وقتی هم راستایی دو چشم در جهت یک هدف به هم بخورد، انحراف چشم بوجود می‌آید.

البته در بسیاری موارد، استرابیسم جنبه ژنتیکی یا ارثی دارد، اما در موارد دیگر به نقص‌های مادرزادی ساختمان چشم، عصب بینایی و شبکیه باز می‌گردد.


ولی نکته بسیار مهم در همه این موارد، درمان زودهنگام انحراف چشم برای باز گرداندن دید دوچشمی (دید سه‌بعدی که از طریق آن شخص قادر به دیدن عمق تصاویر اطراف خود است) به کودک است.

دکتر رضا عرفانیان، متخصص چشم و جراح استرابیسم می‌گوید:
انحراف چشم در کودکانی که زمینه ژنتیکی این بیماری را دارند چهار تا پنج برابر بیشتر از دیگر کودکان دیده می‌شود؛ اما نکته مهم در درمان این بیماری تشخیص زود هنگام آن است، چراکه استرابیسم اگر زود تشخیص و درمان نشود نه تنها در کودکان به تنبلی چشم منجر می‌شود؛ بلکه به تدریج امکان بازیابی دید دوچشمی در کودک را غیرممکن می‌کند.

چرا چشم‌ها منحرف می‌شود؟

بیماری انحراف چشم یا‌‌ استرابیسم به دلایل مختلفی بوجود می‌آید که بیشترین دلیل آن مادرزادی بوده و در سنین کودکی دیده می‌شود، اما این مسأله به آن مفهوم نیست که چشم پدر یا مادر کودک باید حتما انحراف داشته باشد، بلکه ژن این بیماری ممکن است از نسل‌های قبل‌تر نیز به کودک منتقل شود.



دکتر عرفانیان با اشاره به این‌که بیماری‌های مغزی، ضربه و تصادف نیز می‌تواند به انحراف چشم منجر ‌شود، می‌گوید: البته نقص مادرزادی ساختمان چشم، عصب بینایی، ضایعات شبکیه و آب مروارید مادرزادی نیز می‌تواند منجر به کاهش شدید بینایی و در ادامه انحراف چشم کودک شود.

با این حال شیوع انحراف چشم در جوامع مختلف 5 ‌تا‌ 11 درصد افراد جامعه را درگیر می‌کند.

انحراف چشم بین سه ماهگی تا پنج سالگی بروز پیدا می‌کند، اما شایع‌ترین سن بروز آن بین دو تا سه سالگی است که می‌تواند دائمی یا گه‌گاه دیده شود، اما در هر صورت تشخیص و درمان سریع آن مانع از بروز تنبلی چشم در کودکان و مهم‌تر از آن از دست رفتن امکان بازیابی دید دو چشمی (دید عمقی) از سوی کودک می‌شود.


اول اصلاح بینایی و انحراف چشم با عینک، سپس جراحی
بنابر تاکید متخصصان چشم، نوع درمان در استرابیسم مادرزادی با استرابیسم اکتسابی متفاوت است. انحراف چشم می‌تواند به سمت داخل، خارج یا عمودی باشد که این موارد هم در درمان موثر است.


همچنین در مواردی انحراف چشم ممکن است بلافاصله بعد از تولد مشاهده شود، اما معمولا در سن بالا‌تر از دو سالگی ایجاد می‌شود که بیشتر به دلیل عیوب انکساری چشم است. کودکانی که دچار دوربینی چشم هستند، بیشتر در معرض استرابیسم قرار دارند که با اصلاح عیوب انکساری از طریق عینک، انحراف‌شان درمان می‌شود.


به گفته دکتر عرفانیان، مهم‌ترین اقدام درمانی در انحراف چشم، فراهم آوردن شرایط دید دو چشمی برای کودک است؛ چرا که با تاخیر در درمان انحراف چشم و بزرگ شدن کودک، قابلیت بازیابی دید دوچشمی توسط مغز کمتر می‌شود.

این متخصص اضافه می‌کند: اگر کودک قابلیت دید عمقی یا سه‌بعدی را از دست بدهد، در آینده با محدودیت‌های اجتماعی و شغلی مواجه خواهد شد؛ یعنی قادر به انجام مشاغلی مانند رانندگی، خلبانی و پزشکی نخواهد بود.

البته نداشتن دید عمقی همیشه با انحراف چشم همراه نیست، بلکه تنبلی چشم نیز می‌تواند مانع از وجود دید سه‌بعدی در کودک شود.

درمان تنبلی چشم چه همراه با انحراف باشد، چه نباشد، طول درمان بیشتری می‌طلبد. حال اگر درمان‌های طبی انجام شود، اما انحراف باقی بماند، از جراحی استفاده می‌شود.



دقت به چشمان کودک از شش ماهگی بسیاری از متخصصان چشم معتقدند اگر انحراف چشم بین شش تا 9 ماهگی مشاهده شود، می‌تواند تحت عمل جراحی قرار گیرد، چون مغز به چشم صاف عادت می‌کند و می‌تواند دید سه‌بعدی را احیا کند.

دکتر عرفانیان تاکید می‌کند: تمرکز دید کودک از حدود شش ماهگی کامل می‌شود، پس توصیه می‌شود کودکانی که از نظر بینایی در سلامت نیز به سر می‌برند، طی شش ماهگی تا یک سالگی تحت معاینه چشم قرار گیرند و معاینه‌های بعدی‌شان نیز بین سه تا سه‌ونیم سالگی و همین طور پیش از ورود به دبستان صورت بگیرد.

بی‌شک هر زمان که والدین متوجه انحراف چشم کودک خود شوند، باید برای درمان آن و در نقطه شروع به رفع عیوب انکساری چشم‌ها از طریق عینک یا بستن چشم اقدام کنند.

این متخصص چشم اضافه می‌کند: برخی انواع انحراف چشم در کودک با آموزش روش‌های حرکتی چشم به والدین و کودک و فراهم شدن امکان کنترل انحراف چشم برای کودک قابل درمان است، البته درمان انحراف چشم‌بسته به نوع، میزان و سن کودک متفاوت است و والدین نباید انتظار درمان‌های مشترک و کوتاه مدت را برای فرزندان‌شان داشته باشند.



نکته مهم در مورد جراحی انحراف چشم آن است که نتایج این نوع عمل جراحی هیچ‌گاه صددرصد قابل پیش‌بینی نیست و در هر جراحی احتمال تکرار عمل برای رسیدن به اصلاح کامل‌تر وجود دارد.

والدین نباید فراموش کنند که امکان مشاهده انحراف کاذب در کودکان که پل بینی‌شان پهن‌تر است، وجود دارد؛ اما هیچ نگرانی از بابت این نوع انحراف‌ها که بسادگی توسط متخصص قابل تشخیص است، وجود ندارد.


منبع:ایران باستان

 

راهنمای پدر و مادر برای درمان و مراقبت از اطفال مبتلا به اوتیسم

پدر و مادر هایی که کودک مبتلا به اوتیسم (در خود ماندگی) دارند می توانند اقدامات بسیاری در جهت غلبه بر چالش ها انجام دهند. اما پیش از آن باید اطمینان حاصل کرد که خود والدین نیز حمایت کافی دارند. برای نگهداری از یک کودک مبتلا به اوتیسم مراقبت از خود (والدین) کاری خودخواهانه نیست بلکه کاملا ضروری می باشد. تقویت بنیه روحی و عاطفی شما را قادر می سازد تا نیازهای کودک مبتلا به اوتیسم خود را تامین کنید. توصیه های زیر زندگی با چنین فرزندی را برای شما آسان تر می کند:

راهنمای پدر و مادر برای درمان و مراقبت از اطفال مبتلا به اوتیسم

اگر اخیراً فهمیده اید که کودک تان به درجه ای از اوتیسم مبتلا شده است، حتما نیاز به کسب اطلاعات و راهنمایی از مراجع معتبر دارید تا بدانید چه اتفاقاتی قرار است رخ بدهند.
چیزی که مسلم است این است که همه ی پدر و مادر ها دوست دارند فرزندی سالم و شاداب داشته باشند، و هیچکدام نمی توانند براحتی بیمار بودن فرزندشان را بپذیرند و اوتیزم در کودک آنها برای والدین نگران کننده و وحشت آور خواهد بود. والدین کودک مبتلا به اتیسم معمولاً نمی دانند چگونه باید به فرزند خود کمک کنند و با وجود توصیه های فراوان در این زمینه دچار سردرگمی می شوند. یا اگر بشنوند که اوتیسم لاعلاج و مادام العمر است ممکن است احساس پوچی و بیهودگی کنند.
البته درست است که اوتیزم (Autism) چیزی نیست که فرد بتواند براحتی با آن کنار بیاید، ولی راه های درمان زیادی وجود دارند که به طفل مبتلا به اوتیسم کمک می کند تا مهارت های جدید را یاد بگیرد و بسیاری از چالش های بدِ تکاملی را پشت سر بگذارد. با یک برنامه درمانی درست و عشق به کار و حمایت والدین، کودک اوتیستی هم می تواند بیاموزد، رشد کند و موفق باشد.


انتظار نشانه های بیشتر بیماری را نکشید
شروع سریع درمان بهترین کاری است که والدین کودک اوتیستیک یا کودکی که به تأخیر تکاملی مبتلا است می توانند انجام دهند. به محض اینکه حدس زدید اوضاع خوب پیش نمی رود کمک بخواهید. منتظر نشانه ها و علائم بیشتر نباشید و درمان را به تاخیر نیندازید یا منتظر از بین رفتن بیماری ننشینید. هر چه زودتر اقدام کنید، احتمال پیروزی درمان بالاتر خواهد رفت. انجام مداخلات اولیه از موثرترین راه ها برای تسریع روند تکاملی طفل و کاهش نشانه های اوتیسم می باشد.

توصیه های مهم به والدین کودک اوتیستی

درباره اوتیسم اطلاعات کسب کنید. هرچه بیشتر بدانید می توانید بهتر برای کودک تان تصمیم گیری داشته باشید.
در مراقبت از فرزند خود مهارت کسب کنید. بدانید چه چیز هایی برای کود تان بد است و چه چیز هایی خوب است و او از چه چیزهایی استقبال می کند. عوامل ایجاد استرس را بشناسید؟ یاد بگیرید چگونه او را شاد کنید.
کودکتان را همان گونه که هست بپذیرید. هیچگاه او را با بچه های مردم مقایسه نکنید! او را صرفا بپذیرید. به نداشته های کودک خود فکر نکنید. موفقیت های او را ارج بنهید.
خسته نشوید. زود نتیجه گیری نکنید و پشتکار داشته باشید. پیش بینی های دوره درمانی اوتیسم 100% نیستند و هیچکس نمی داند چه خواهد شد. فرزند شما هم خواهد توانست رشد کند، زندگی کند و توانایی هایش را کامل کند.

تامین امنیت کودک اوتیستیک

پدر و مادر موارد زیر را در راه درمان کودک اوتیستی باید رعایت کنند:

    هماهنگ باشند.
    از برنامه درمانی پیروی کنند.
    به رفتار های خوب پاداش دهند.
    منزل را به محیطی امن تبدیل کنند.




استفاده از راه های ارتباطی غیر کلامی
ارتباط برقرار کردن با کودک مبتلا به اُتیسم سخت است. اما برای نزدیک شدن به کودک نیاز به صحبت کردن نیست. می توانید با نگاه کردن با او ارتباط برقرار کنید. نحوه لمس کردن کودک، تن صدای شما و زبان بدن تان با او ارتباط برقرار می نماید.

    بدنبال نشانه های غیر کلامی بگردید.
    نیاز پنهان شده در پشت بد خلقی ها را بشناسید.
    زمانی را به تفریح و بازی اختصاص دهید.
    به حساسیت های حسی کودک توجه نمایید.




فراهم آوردن یک طرح درمانی شخصی
یک راه مشخص برای همه ی کودکان اوتیستیک وجود ندارد. با استفاده از راهنمایی های پزشکان و دیگر والدین یک طرح درمانی مناسب کودک خود برگزینید که متناسب با خلق و خوی کودک شما باشد. از خود بپرسید:

    نقاط ضعف و نقاط قوت فرزندم کدام است؟
    چه رفتار هایی از او مساله ساز اند؟
    فرزندم چه مهارت های مهمی را بلد نیست؟
    چگونه کودک من بهتر یاد می گیرد؟ با شنیدن، دیدن یا عملی؟!
    چگونه کودکم خوشحال می شود؟ چگونه می توان فعالیت های تفریحی را به مراحل درمانی تبدیل کرد؟!




یک طرح درمانی مناسب برای بیماری اوتیسم باید دارای شرایط زیر باشد:

    بر اساس علاقه های کودک تهیه شود.
    یک برنامه ی قابل پیش بینی را ارائه دهد.
    وظایف هر کسی را به صورت ساده و گام به گام، آموزش دهد.
    فعالانه توجه کودک شما را به سوی فعالیت های منظم و سازمان یافته جلب نماید.
    به طور منظم سبب تقویت رفتاری شود.
    والدین را نیز در گیر کند.




انتخاب درمان مناسب
وقتی به مرحله درمان بیماری اوتیسم می رسید، با انواع روش ها و راه های درمانی گوناگون و احتمالاً گیج کننده رو به رو می شوید. برخی از درمان ها تمرکز شان بر کاهش دادن رفتارهای مخرب و آموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی است. برخی دیگر با مسائل تلفیقی حسی، مهارت های حرکتی، موارد عاطفی و حساسیت های غذایی کار می کنند.
از آنجایی که انتخاب های متعددی وجود دارند، بهترین کار برای والدین این است که ابتدا به بررسی روش های درمانی مختلف بپردازند، سپس با متخصصان درمان اوتیسم مشورت کنند و سوالات خود را مطرح کنند. اما نباید فقط خود را به یک روش درمانی محدود کنند. اهداف برنامه ی درمان اوتیسم باید همه ی علائم و نیاز های فرزند شما را در بر بگیرد. پس لازم هست که یک درمان ترکیبی (مجموعه ای از چندین روش درمانی) را به کار ببندید.
روش های درمانی رایج در بر گیرنده ی رفتار درمانی، گفتار درمانی، فیزیوتراپی، کار درمانی، بازی درمانی و تغذیه درمانی هستند.

منبع:ایران باستان

 

تشنج کودکان و علائم آن

● علایم تشنج چیست؟

وقتی کودکی تشنج میکند ممکن است شما هریک ازاین علایم راببینید:

۱) کودک دچار اختلال هوشیاری شودیعنی اطرافیان رانشناسد متوجه زمان ومکان نباشد،به صدازدن شماپاسخ ندهد یا بیهوش روی زمین بیفتد.

۲) حرکاتی غیر ارادی در اعضای بدن کودک ظاهر شود این حرکات ممکن است قسمتی از بدن یاتمام اعضا را درگیرکند.ممکن است کودک به شدت دست وپابزند،روی زمین بیفتد،سروچشمهای کودک به یک طرف بچرخد یا اینکه فقط یک دست یا یک پای کودک دچار حرکات تکان دهنده شدید شودواین حالت چند ثانیه تا چنددقیقه طول بکشد معمولا این حملات کمتر از ۱۰دقیقه طول میکشد.

۳) ممکن است کودک درزمان حمله کنترل ادرار خود را از دست بدهد.

۴) گاهی کودک به صورت ناگهانی رفتاری غیر عادی نشان میدهد مثلاً بدون آنکه متوجه اطراف باشد،شروع به دویدن میکند.

۵) ممکن است کودک برای چند لحظه به نقطه ای خیره شده ودر این مدت متوجه اطراف نباشد.

● آیاهر کودکی یک بار تشنج کند،تا آخر عمر دچار حملا ت تشنج خواهد شد ؟

در سنین۶ماه تا۵سالگی مغز کودکان به افزایش درجه حرارت بدن حساس است در نتیجه۳-۴در صد کودکان در این سنین با تب های شدید(بیش از۳۸درجه)دچار تشنج میشوند. اکثریت این کودکان بعد از سن۵سالگی دچار تشنج نمیشوند.شایعترین سن برای تشنج ناشی از تب۱۸-۱۴ماهگی است وزمان آن ازچندثانیه تا۱۰دقیقه طول میکشد وبندرت تشنج ناشی ازتب بیش از یکبار اتفاق میافتد.

● علت تشنج همراه باتب چیست؟

بیشترمواقع تشنج همراه با تب دراثر عفونتهای ویروسی دستگاه تنفس فوقانی یاعفونت حاد گوش میانی ایجاد میشود.گاهی ممکن است علت تشنج یا تب مننژیت باشد.
● آیا تشنج درنوزادان شایع است؟
ازهر۱۰۰۰نوزاد تقریبأ ۲ نوزاد دچار تشنج درماه اول زندگی میشوند.

● تشنج در نوزادان چه علایمی دارد؟

تشنج در نوزادان علایم متفاوتی دارد، مثلاً ممکن است به صورت حرکات شدید اندام ها،پرش های عضلانی تکراری،لرزش پلک ها،سفت شدن اندام ها،حرکات شبیه مکیدن یاجویدن در دهان،گریه غیرطبیعی یاحرکات غیرطبیعی چشمها دیده شود.دربعضی نوزادان تنهاعلامت تشنج توقف تنفس به مدت بیش از ۲۰ ثانیه و کبود شدن نوزاد است .

● علت تشنج در نوزادان چیست ؟

۱) کمبود اکسیژن رسانی به مغز
۲) کاهش قند خون
۳) کاهش کلسیم خون
۴) عفونت ها
۵) اختلالات دستگاه عصبی
۶) اعتیاد مادر به مواد مخدر و چند علت نادر دیگر
لازم به ذکر است کودکان قبل از سن ۶ ماهگی که شامل نوزادان نیز می شوند به علت تب بالا دچار تشنج نمی شوند.

● اگر کودک شما مبتلا به حملات تشنج در زمان تب می شود به این نکات دقت فرمائید :

۱) هرگاه کودک شما به علت سرماخوردگی یا هر عفونت دیگری دچار تب شدید شد حتماً با استفاده منظم از داروی ضد تب ( استامینوفن ) و پا شویه با آب ولرم تب کودک را کاهش دهید .
۲) هیچگاه برای کاهش تب کودک از آسپرین یا آمپول های تب بر استفاده نکنید .
۳) کودک رابرای بررسی علت تب نزد پزشک ببرید .
۴) در صورتی که پزشک احتمال مننژیت را در کودکی بدهد کشیدن مایع نخاع کودک جهت آزمایش و تشخیص بیماری ضروری است . در این زمینه با پزشک همکاری کنید .
۵) اگر کودک شما سابقه تب و تشنج دارد با نظر پزشک در زمان تب شدید علاوه بر استامینوفن و پاشویه کردن کودک از داروی ضد تشنج به مقداری که پزشک دستور داده استفاده کنید تا از تشنج کودک پیشگیری شود .
۶) ممکن است بعد از تشنج کودک پزشک دستور دهد تا کودک شما به مدت طولانی ( حدود ۲ سال ) از داروهای ضد تشنج استفاده کند .
حتماً این داروها را طبق دستور در زمان مناسب مصرف کنید و از کم کردن یا قطع کردن خود سرانه داروها بپرهیزید .

● اگر کودک شما مبتلا به حملات تشنج بدون تب ( صرع ) است به این نکات دقت فرمائید :

۱) کودک شما تا زمانی که پزشک دستور دهد باید داروی ضد تشنج مصرف کند .
۲) هیچ گاه دارو را خود سرانه قطع نکنید یا مقدار آن را کاهش ندهید .
۳) کودکان مبتلا به حملات تشنج بدون تب ( صرع ) باید همواره مراقبت شوند بدون آنکه فعالیت جسمی آنهامحدود شود . در زمان انجام کارهای حساس مثل شنا یا استحمام حتما” از نزدیک مراقب کودکتان باشید . اگرکودکتان تمایل به بالا رفتن از بلندیها ، درخت یا وسایل بازی دارد نزد کودکتان بمانید .
۴) در صورتی که کودکتان دچار حمله تشنج شد او را به پهلو بخوابانید جسم سفتی ( چوبی یا چرمی یا پارچه ای ) بین دندانهای کودک بگذارید تا زبانش در اثر قفل شدن دندانها آسیب نبیند . اطراف کودک را خلوت کنید و لباسهای تنگ یا زیور آلات را از گردن او باز کنید تا راحتتر نفس بکشد .در زمان تشنج هیچ ماده خوراکی یا آب را وارد دهان کودک نکنید و سریعاً او را به بیمارستان برسانید .
۵) کودکان مستعد تشنج ممکن است با یک تب خفیف ، فشار روحی ، خستگی یا مصرف بعضی داروها ( مثل تئوفیلین ) دچار تشنج شوند حتماً کودکتان را از این نظر محافظت کنید .

منبع:ایران باستان

 

چه میشود که یک کودک سرطان میگیرد؟

نويسنده: دكتر عظيم مهرور*


تمام سلول‌‌هاي بدن ما به‌طور منظم و بر اساس قاعده خاصي در حال رشد هستند. گاهي اوقات برخي از سلول‌ها از مسير رشد طبيعي خود خارج مي‌شوند و به طور غيرمنظم و سريع‌تر از حالت طبيعي رشد مي‌كنند. اين امر سبب به هم خوردن نظم طبيعي بدن مي‌شود. به اين به هم‌ريختگي سرطان مي‌گويند. انواع مختلف سرطان، علايم، راه‌هاي درمان و عوارض مختلفي دارند كه به نوع سلول و عضو درگير در بدن بستگي دارد. متاسفانه سرطان فقط بزرگسالان را درگير نمي‌كند بلكه كودكان را هم به كام خود مي‌كشد. سالانه 3 تا 4 كودك از هر صد هزار كودك در جهان به انواع سرطان‌ها مبتلا مي‌شوند كه در اين ميان سرطان‌هاي لوسمي، لنفوم و مغز شايع‌ترين آنها هستند. تب مكرر، عفونت‌هاي پي‌درپي و كم‌خوني از علايمي هستند كه پزشك را به فكر بررسي از نظر بروز سرطان مي‌اندازد. خوشبختانه در حال حاضر براي اغلب سرطان‌هاي كودكان به خصوص لوسمي، درمان وجود دارد و 70 درصد از كودكان مبتلا درمان مي‌شوند. به همين بهانه در گفت‌وگويي با دكتر عظيم مهرور، فوق‌تخصص بيماري‌هاي خون و سرطان‌شناسي كودكان به بررسي انواع سرطان در كودكان پرداخته‌ ایم.

آقاي دكتر! آيا ميزان شيوع سرطان اطفال در ايران مشخص است؟

نه! متاسفانه آمار دقيقي در ايران نداريم ولي اميدواريم از سال‌هاي آينده اين آمار ثبت و نام هر كودك سرطاني با مشخصات كامل در آمار ثبت سرطان اطفال قيد شود. اما الان نمي‌توانيم بگوييم شيوع سرطان در ايران چه ميزان است. ولي اگر بر مبناي آمار خارج از کشورحساب كنيم، چيزي حدود 3 تا 4 كودك در هر صد هزار كودك در جهان به بيماري سرطان مبتلا مي‌شوند. اين آمار در كشوري صادق است كه از نظر بهداشتي سطح كاملا خوبي دارد. البته طي 20 تا 30 سال اخير شيوع سرطان كودكان در كشور ما بيشتر شناسايي شده است. به عبارتي با پيشرفت در زمينه بيماري‌هاي عفوني، بيماري‌هاي واگيردار و واكسيناسيون كشوري، برخي از بيماري‌هايي كه سبب فوت كودكان مي‌شدند كنترل شده‌اند و تشخيص سرطان با توجه به رشد رشته فوق‌تخصصي خون و سرطان اطفال دقيق‌تر و سريع‌تر انجام مي‌شود.
قديمي‌ها هميشه مي‌گويند: «قديم‌ها اين چيزها نبود. كسي چه مي‌دونست سرطان چيه. الان اين مريضي افتاده تو مردم و...»

 آيا واقعا شيوع سرطان‌ نسبت به گذشته بيشتر شده است؟

نه! شيوع سرطان بيشتر نشده است ولي بيماري‌هاي عفوني زيادي كه امكان داشت كودكان را از بين ببرد، كنترل شده و سلامت سني و جسمي افزايش پيدا كرده و اين افزايش سلامت سني بروز سرطان‌هايي را كه طبق آمار 3 تا 4 نفر در هر صدهزار كودك بوده است را با تشخيص به موقع پيدا كرده است. به عبارتي پيشرفت تكنولوژي پزشكي، افزايش آگاهي‌هاي علمي و افزايش فرهنگ و بهداشت جامعه سبب شده است كه تعداد سرطان‌هاي تشخيص داده شده نسبت به سال‌هاي قبل بيشتر شود. به عنوان نمونه سال‌هاي قبل سرطان تشخيص داده نمي‌شد اما به دليل عوارض بيماري سرطان مانند عفونت، كودك سرطاني از بين مي‌رفت در حالي كه در سابقه وي هيچ تشخيصي از سرطان وجود نداشت اما در حال حاضر تشخيص سرطان به موقع انجام مي‌شود و همه فكر مي‌كنند ميزان شيوع آن افزايش يافته است.

شايع‌ترين سرطان‌ها در بين كودكان در كشور ما كدام‌ها هستند؟

شايع‌ترين بدخيمي در طب اطفال لوسمي يا سرطان خون است كه خوشبختانه نزديك به 80 درصد اين بيماري قابل‌درمان است. البته مشروط بر اينکه علايم باليني، تشخيص به موقع، درمان بجا و به موقع و بسياري از عوامل موثر در درمان مانند كنترل پرستاري، وجود دارو و... همه با هم مهيا باشند.

اين آمار مربوط به كشور ما است يا كشورهاي پيشرفته؟

پروتكل درماني ما به روز و مطابق با كشورهاي پيشرفته دنياست. از نظر پيشرفت‌هاي علمي، روش‌هاي درماني و نوع داروها هم هيچ فاصله‌اي با آنها نداريم. از نظر مطالعات، روش‌هاي تحقيقي، كنگره‌هاي علمي و... نيز كاملا به روز هستيم. بنابراين تفاوت زيادي بين روش‌هاي درماني ما و آنها و نتايج حاصل از آن وجود ندارد.

چه عواملي باعث ايجاد سرطان در كودكان مي‌شود؟

به طور كلي دو عامل بسيار مهم عوامل محيطي و فاكتورهاي ژنتيكي در بروز سرطان نقش دارند؛ در طب بالغان، فاكتورها و عوامل محيطي نقش بسيار مهم و بارزتري در ايجاد سرطان‌ها دارند اما از نظر طب كودكان، علاوه بر عوامل محيطي در ايجاد سرطان‌ها زمينه ژنتيكي كودك نيز نقش مهمي دارد. بالطبع عوامل خطرساز و زيانبار بايد براي همه افراد محدود شود. به عنوان نمونه عواملي همچون دود سيگار، اشعه‌هاي زيانبار و يونيزان و پرتوهاي بسيار قوي، مواد شيميايي، موادغذايي صنعتي و... نقش مهمي در ايجاد سرطان‌ها دارند و اين عوامل در افرادي مضرتر هستند كه سابقه ژنتيكي و خانوادگي سرطان در خانواده آنها وجود دارد. البته منظورم از خانواده، خانواده نسبي است و ژن مي‌تواند از ده‌ها سال پيش به فردي در حال حاضر برسد. به عبارتي فاكتورهايي در بدن افراد وجود دارد كه مانع رشد سلو‌ل‌هاي سرطاني مي‌شود و اين فاكتورها بنابه دلايلي در بعضي از افراد ضعيف هستند وجود ندارند. حال برخي از عوامل ژنتيكي در كنترل رشد اين سلول‌ نقش دارند. اين عوامل ژنتيكي ممكن است ظرف چند روز خودشان را نشان ندهند يا از نظر ژنتيكي اشكال داشته باشند. بنابراين همه افراد چه آنها كه سابقه ژنتيكي ابتلا به سرطان را دارند و چه آنها كه ندارند بايد از فاكتورهاي خطرساز محيطي و آسيب‌رسان دوري كنند. زيرا تاثير اين عوامل در افرادي كه زمينه ابتلا به سرطان را دارند، بسيار بيشتر خواهد بود.

يعني كودكان از نظر ابتلا به سرطان مستعدتر از بزرگسالان هستند؟

نه! هيچ تفاوتي بين كودكان و بزرگسالان از نظر ابتلا به سرطان وجود ندارد. همان‌طور كه گفتم عوامل محيطي و نقش ژنتيكي دو عامل بسيار مهم در ايجاد سرطان هستند. عوامل ژنتيكي در ايجاد سرطان در بين كودكان نقش بسيار بارزتري را ايفا مي‌كنند و عوامل محيطي نيز به عنوان رشددهنده آن عمل مي‌كنند. آنچه كه در اين بين خيلي مهم است، تشخيص زودرس بيماري است. به همين دليل به والدين و خانواده‌ها توصيه مي‌كنم به محض اينكه به علامتي در كودك مشكوك شدند هر چه سريع‌تر او را نزد ‌پزشك ببرند تا بررسي‌هاي لازم در خصوص وي انجام شود..

منظورتان چه علايمي است؟

ما در طب اطفال سرطان را به دو شاخه تقسيم مي‌كنيم يكي سرطان‌هايي كه در خون به وجود مي‌آيند و از اين طريق به همه جاي بدن منتشر مي‌شوند. هر چه سرطان خون زودتر تشخيص داده شود عوارضش حين درمان و پس از آن كمتر خواهد شد. يعني هم روند درمان به خوبي انجام مي‌شود هم پاسخ به درمان و علايم كمتر مي‌شود. دوم سرطان‌هايي هستند كه از ارگان‌ خاصي مانند عضلات، استخوان، چشم، مغز، كليه، دستگاه گوارش و... منشا مي‌گيرند. اين سرطان‌ها يك عضو را درگير مي‌كنند. در اين حالت سرطان در ابتدا خودش را با برخي علايم باليني خاص نشان مي‌دهد. به عبارتي كودك دچار عوارضي مي‌شود كه خانواده‌ها بايد نسبت به آنها بسيار حساس باشند. اولين عارضه‌ها معمولا عبارتند از: سردرد، تهوع و استفراغ، اختلال بينايي، عدم تعادل كه تومورهاي مغزي ناميده مي‌شوند و... به عنوان نمونه اگر سرطان در استخوان‌ وجود داشته باشد خودش را با تب، تورم محل ابتلا، محدوديت در حركت، شكستگي در ناحيه ابتلا و... نشان مي‌دهد. يا علايم سرطان در ناحيه چشم، خودش را فقط و فقط با يك برق‌زدگي در تاريكي مانند برق‌زدن چشم گربه يا اختلال در بينايي، برافروختگي چشم، پرخوني ملتحمه و... مشخص شوند.
اينها علايمي هستند كه والدين بايد نسبت به آنها هوشيار باشند. به عبارتي والدين بايد هر علامت باليني را كه به صورت غيرطبيعي در كودك سالمي كه به طور طبيعي در حال رشد است ديده مي‌شود جدي بگيرند. مثلا اگر ديديد يك سرماخوردگي ساده كه در عرض 3، 4 روز بهبود پيدا مي‌كند 2 هفته طول كشيد، بايد او را نزد پزشك ببريد تا مورد معاينه قرار گيرد. اگر ديديد كودكي كه كاملا سالم بوده ولي چند روزي است از سردردهاي صبحگاهي، سرگيجه و استفراغ‌هاي صبحگاهي، بي‌اشتهايي و... شكايت مي‌كند آن را جدي بگيريد و كودك را به پزشك متخصص ببريد و پيگير باشيد. البته اين علايم در بسياري از بيماري‌ها مشترك است. اين مربوط به زماني است كه بيماري خاصي وجود ندارد، علايم ادامه‌دار است و به درمان‌هاي مرسوم پاسخ نمي‌دهد آن‌وقت همين علايم ساده در تشخيص و درمان سرطان بسيار مهم‌ هستند.

در بيماري‌هاي سرطان معمولا از چه روش‌هاي درماني استفاده مي‌شود؟

ما در درمان سرطان 3 روش درماني جراحي، پرتودرماني (راديوتراپي) راديوتراپي يا درمان با اشعه و شيمي درماني داريم كه بسته به درجه سرطان و محل آن متفاوت است. گاهي اوقات از هر كدام از اين روش‌ها به تنهايي، گاهي از 2 روش و گاهي نيز از هر 3 روش استفاده مي‌كنيم. اين مساله بستگي به آن دارد كه سرطان در چه مرحله‌اي تشخيص داده شده است. وقتي سرطاني در كودك تشخيص داده مي‌شود، شوك حاصل از تشخيص همه افراد خانواده را درگير مي‌كند. به همين دليل درمان سرطان تحت‌نظر يك تيم پزشكي انجام مي‌شود كه در آن تيم يك روان‌پزشك، روان‌شناس، مددكار اجتماعي، فيزيوتراپيست، جراح و راديوتراپيست و... حضور دارند. به عبارتي مجموعه‌اي از عوامل با هماهنگي هم به كودك و خانواده‌اش كمك مي‌كنند.

آيا مي‌توان كودكان مبتلا به سرطان را در آغوش گرفت؟

كودكان مبتلا به سرطان از نظر سيستم ايمني بسيار ضعيف هستند بنابراين اگر فردي آنها را در آغوش بگيرد يا ببوسد به راحتي ويروس‌ها و باكتري‌هايي را كه با خود دارد به كودك منتقل مي‌كند. اين است كه ما ملاقات اين قبيل كودكان را محدود مي‌كنيم و به ملاقات‌كنندگان و خانواده‌ها هم توصيه مي‌كنيم از بوسيدن كودكان سرطاني جدا خودداري كنند.
پي نوشت ها :


*فوق‌تخصص بيماري‌هاي خون و سرطان‌شناسي كودكان
منبع:ایران باستان

 

رژیم غذایی برای کودکان مبتلا به اسهال

برخی از والدین بنابر یک سنت قدیمی هنگام ابتلای فرزندشان به اسهال رژیم غذایی وی را محدود می کنند به این صورت که شیر ویا کلیه غذاهای مورد علاقه کودک را از برنامه غذائیش حذف می کنند.

 این روش هرچند ممکن است به نظر برخی معقول باشد، امروزه روشی قدیمی و به قولی خارج از رده محسوب می شود. امروز متخصصان براین باورند که کودکان در زمان ابتلا به اسهال باید رژیم غذایی عادی روزانه خود را ادامه دهند. براساس راهنمای آکادمی متخصصین کودکان آمریکا، اغلب کودکان باید در زمان ابتلا به اسهال رژیم غذایی روزانه خود شامل شیر را ادامه دهند. مرکز کنترل بیماری ها (CDC) نیز توصیه می کند کودکان در زمان ابتلا به اسهال غذاهای جامد یا نیمه جامد مصرف نمایند.

ماست های پروبیوتیک حاوی لاکتوباسیل نیز ممکن است در زمان ابتلا به اسهال برای کودک مفید باشند.

 

غذاهایی که باید از آنها اجتناب کرد

اینطور نیست که تمامی کودکان در زمان ابتلا به اسهال تمایل به خوردن غذاهای همیشگی داشته باشند. از طرفی در برخی شرایط نیز دادن برخی غذاها ممکن است سبب تشدید اسهال در کودک شوند. از این لحاظ به نظر می رسد خودداری از دادن غذایهای زیر در حین ابتلای کودک به اسهال بسیار مفید باشد:

    نوشیدنی های گازدار
    آبمیوه و مایعاتی که حاوی مقادیر زیادی شکر هستند
    دسرهای حاوی ژله

اما مصرف شیر در کودک مبتلابه اسهال را باید داد و نباید آن را قطع کرد، مگر اینکه سبب استفراغ، نفخ، درد شکم یا تشدید اسهال شود که در این صورت نیز باید به پزشک متخصص کودکان مراجعه نمائید تا در مورد لزوم یا عدم لزوم تغییر موقت رژیم غذایی تصمیم بگیرد.

رژیم BRAT

از سال ها قبل توصیه هایی مبنی بر استفاده از رژیم BRAT در کودکان وجود داشته است و هنوز هم بنابراین توصیه قدیمی بسیاری از والدین از این رژیم در زمان ابتلای فرزندشان به اسهال استفاده می کنند، اما باید به یاد داشته باشیم که استفاده از این رژیم معمولا ضرورتی ندارد.

اما رژیم BRAT چیست؟

این رژیم شامل مواد زیر می باشد:

    موز (Bananas)
    برنج (Rice)
    پورت سیب (Applesauce)
    نان تست (Toast)

اما آیا این رژیم کمکی به درمان اسهال می کند؟ باتوجه به اینکه موز و برنج که در این رژیم وجود دارند عوامل یبوست زا محسوب می شوند، ممکن است در درمان اسهال نیز مؤثر باشند، اما باید توجه داشته باشید که اگر می خواهید آنها را به علت این خواص یبوست زایشان به کودک مبتلا به اسهالتان بدهید، باید حتما آنها را به غذای روزانه کودک اضافه نمایئد نه اینکه رژیم غذایی کودک را محدود به آنها نمائید.

باورهای نادرست پیرامون درمان اسهال

علاوه بر محدود کردن رژیم غذایی کودک، مطلب نادرست دیگری که بسیاری نیز آن را باور دارند این است که ORS یا دیگر محلول های الکترولیتی سبب درمان اسهال می شوند. ORS درمانی برای هیچ یک از انواع اسهال نمی باشد، بلکه تنها سبب جلوگیری از کم آب شدن بدن می شود (که این خود بسیار مهم است).

پس، در بیشتر موارد، وقتی کودک شما به اسهال ناشی از یک عفونت ویروسی ساده مبتلا شده است، شما باید رژیم غذایی معمولی وی را ادامه دهید و وقتی مقدار اسهال زیاد و آبکی است ORS نیز به کودک بدهید. اگر کودک استفراغ زیادی دارد در این حالت ORSرا با مقادیر کم مثلا یک قاشق مربا خوری یا غذا خوردی هر 5 تا 10 دقیقه شروع کنید، به مرور که استفراغ کودک کمتر شد مقادیر  ORSتجویزی را زیاد نمائید و هنگامی که استفراغ کم شد و کودک تحمل پیدا کردرژیم غذایی عادی را برایش شروع نمائید.

این نکته را به یاد داشته باشید که معمولا نباید برای بیش از 12 ساعت به کودک فقط ORS داد (منظور استفاده صرف از ORS و عدم تغذیه با سایر غذاها یا شیر است) مگر اینکه این توصیه پزشک متخصص کودکان فرزندتان باشد.


منبع:ایران باستان
نوشته شده توسط دکتر سیدیاسر قرشی  

 

کروپ (خروسک) چیست؟علائم و نشانه ها

کروپ (لارنگوتراکئوبرونشیت حاد) یک بیماری شایع دستگاه تنفسی در کودکان است که توسط ویروس های مختلفی به ویژه پاراانفلوانزا، RSV و گاه آنفلوانزا ایجاد میشود. این بیماری اغلب در شیرخواران ویا نوپایان بین سنین 6 ماه تا 3 سال رخ می دهد و بروز آن بعد از سن 6 سالگی نادر است. بیشتر موارد ابتلا به این بیماری در فصل پائیز و اوایل زمستان دیده می شود. همچنین پسرها اندکی بیشتر از دخترها به این بیماری مبتلا می شوند.

شایعترین علل ابتلا به کروپ عفونت های ویروسی هستند. این ویروس ها با ایجاد التهاب و تورم در حنجره و نای سبب بروز علائم بیماری می شوند. البته توجه به این نکته ضروری است که ابتلا به این عفونت های ویروسی بسیار شایع است و در بیشتر موارد سبب بروز علائم کروپ نمی شوند.

ابن ویروس ها ابتدا بینی و گلو را درگیر می کنند و سپس به حنجره و نای گسترش می یابند. با پیشرفت بیماری نای متورم می شود و فضای لازم جهت ورود هوا به ریه ها بسیار باریک می شود. اگر همزمان با این عفونت های ویروسی، عفونت های میکروبی نیز ایجاد شوند شدت بیماری بسیار بیشتر خواهد شد و نحوه درمان این عفونت های میکروبی نیز با انواع ویروسی اساساً متفاوت است.



علائم و نشانه ها

کروپ معمولا بیماری خفیفی است و کمتر از یک هفته طول می کشد، هرچند علائم ممکن است بقدری شدید شوند که تهدیدکننده زندگی بیمار نیز باشند. علائم معمولا کم کم پیشرفت می کنند و با تحریک و گرفتگی و سپس آبریزش بینی شروع می شوند. طی 12 تا 48 ساعت پیشرفت کرده و منجر به سختی در نفس کشیدن و سرفه های تیپیک این بیماری که به "barking cough" معروفند منجر می شوند. علت این نام گذاری این است که سرفه ها صدایی شبیه به پارس کردن دارند. همچنین حین تنفس صدایی شبیه شیهه اسب نیز ممکن است در بیماران شنیده شود (hoarseness). الگوی علائم بیماری کروپ بسیار مشخص است. بیماری معمولا در شب تشدید می شود و در طول روز بهبود می یابد. در شب های بعدی باز شدت بیماری نسبت به روز بیشتر می شود هرچند معمولا علائم از شب اول خفیف تر هستند.

اکثر مبتلایان به کروپ تب دارند که ممکن است از خفیف (در حد 38 درجه) تا بسیار شدید (40.5 درجه) متغیر باشد. علائم دیگری همچون لکه های کوچک قرمز روی بدن (rash)، قرمزی چشم ها (conjunctivitis) و یا تورم غدد لنفاوی نیز ممکن است بسته به نوع ویروس ایجاد کننده بیماری دیده شوند.

با باریک شدن مجاری تنفسی، تنفس صدا دار می شود (که به آن استریدور می گویند) و با پیشرفت بیماری تنفس تندتر هم می شود و کودک بی قرار و مضطرب می شود. این بیقراری خود می تواند سبب افزایش تنگی مجاری تنفسی شود که این امر نیز خود باعث تشدید بیقراری می شود و این سیکل معیوب ادامه می یابد و در موارد شدید ممکن است کودک حتی قادر به نفس کشیدن خودبخودی نباشد.

با محدود شدن رسیدن اکسیژن به ریه ها ممکن است سطح اکسیژن خود کاهش یابد (هیپوکسی) و پوست رنگی آبی تیره پیدا کند (سیانوز). سیانوز معمولا ابتدا در نوک انگشتان، لاله گوش، نوک بینی، لب ها و زبان دیده می شود.

مسری بودن

کروپ توسط ویروس هایی ایجاد می شود که به راحتی ازطریق سرفه، عطسه و ترشحات تنفسی منتشر می شوند. کودکان مبتلا به کروپ حداقل تا سه روز بعد از شروع بیماری یا تا زمان قطع تب قابلیت انتقال بیماری به سایرین را دارند.

شدت کروپ

شدت کروپ می تواند از بسیار خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد که این امر بستگی به میزان هوایی دارد که وارد ریه می شود. قطر مجاری تنفسی (که در شیرخواران به صورت طبیعی کوچکتر است) و میزان تنگی مجاری تنفسی  ناشی از التهاب عوامل اصلی تعیین کننده شدت بیماری هستند. همچنین شدت بیماری ممکن است با بیقراری کودک به میزان قابل توجهی افزایش یابد.

 کروپ خفیف:

کودک مبتلابه کروپ خفیف معمولا هوشیار است. سیانوز و همچنین توکشیده شدن عضلات تنفسی بین دنده ای حین تنفس ندارد. سرفه پارسی شکل معمولا وجود دارد اما استریدور (تنفس صدادار) در حالت استراحت وجود ندارد هرچند ممکن است در زمان سرفه یا گریه کردن کودک ایجاد شود. شدت بیماری در موارد خفیف ممکن است به صورت متناوب و بخصوص در طول شب افزایش یابد.

 

 کروپ متوسط: 

در این حالت کودک معمولا در حالت استراحت نیز تنفس صدادار و تو کشیده شدن عضلات بین دنده ای در حین تنفس را دارد. کودک ممکن است کمی گیج یا بیقرار باشد و درجات متوسطی از سختی در نفس کشیدن نیز داشته باشد.

 

  کروپ شدید: 

کودک مبتلا به کروپ شدید در حالت استراحت استریدور (تنفس صدادار) و رتراکسیون (توکشیده شدن عضلات تنفسی بین دنده ای) دارد. رتراکسیون شدید است و توکشیده شدن استخوان جناغ نیز علاوه بر عضلات وجود دارد. کودک معمولا مضطرب، بیقرار و خسته است. سیانوز (آبی تیره شدن رنگ پوست) شایع است که ابتداً ممکن است تنها در زمان حرکت یا گریه کردن باشد اما با پیشرفت بیماری حتی در زمان استراحت نیز وجود خواهد داشت.

تشخیص کروپ

تشخیص کروپ غالباً براساس علائم و نشانه های بالینی است که شامل سرفه پارسی شکل و تنفس صدا دار است. این تشخیص بویژه در طی فصل های پائیز و زمستان مطرح می شود. رادیوگرافی قفسه سینه و تست های آزمایشگاه به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند.

درمان کروپ

نوع درمان کروپ بستگی به شدت علائم و نشانه های بیمار و وجود عوامل خطر تشدید بیماری دارد. کودکانی که بیماری خفیفی دارند و عوامل خطر بیماری شدید را ندارند به راحتی در منزل درمان می شوند در حالیکه کودکان با بیماری متوسط تا شدید وبا عوامل خطر تشدید بیماری باید در بخش های اورژانس بیمارستان مورد درمان قرار گیرند.

بیشتر موارد کروپ خفیف در منزل قابل درمان هستند. این درمان شامل استفاده از هوای مرطوب است که بهترین حالت آن استفاده از بخورد سرد است. در صورت عدم دسترسی به بخور سرد باید کودک را داخل حمام برد و ضمن بستن در حمام، شیر آب گرم را باز کرد تا بخار در حمام پخش شود. در این حالت نباید کودک را به هیچ وجه تنها گذاشت. با پر شدن حمام از بخار حال کودک به تدریج رو به بهبودی می رود. در این حین میتوان یک کتاب یا اسباب بازی مورد علاقه کوچک را نیز نزد او قرار داد تا آرامش بیشتری پیدا کند.

سایر کارهایی که میتوان در منزل برای بهبود کروپ انجام داد عبارتند از:

- باز گذاشتن پنجره در طول شب تا کودک از هوای خنک استنشاق کند. (بسیاری از والدین عنوان می کنند که کودکشان در راه انتقال به بیمارستان بسیار بهبود یافته است که این ناشی از تأثیر تنفس در هوای سرد در راه انتقال به بیمارستان است)

- پائین آوردن تب با داروهایی همچون استامینوفن یا ایبوپروفن.

- با دادن مایعات می توان میزان موکوس و سرفه را کاهش داد. آب گرم، آب سیب و لیموناد معمولا برای بچه های بالای شش ماه قابل استفاده هستند.

- از سیگار گشیدن داخل منزل باید جداً جلوگیری شود. دود سیگار سبب تشدید علائم بیماری می شود.

- سر کودک باید بالا نگه داشته شود. شیرخواران را می توان در صندلی های شیرخوار مخصوص اتوموبیل قرار داد. همچنین می توان برای کودکان از یک بالش اضافه استفاده کرد. دقت داشته باشید که استفاده از بالش برای کودکان زیر 12 ماه ممنوع است.

- والدین در طول شب حتما در اتاق کودک بخوابند تا درصورت بروز علائم سریعا در دسترس باشند.

درصورت شدید بودن علائم بیماری شامل سختی در تنفس، سرفه های شدید همراه با سرازیر شدن آب از دهان کودک، گیجی و ... کودک سریعا باید به نزد پزشک آورده شود.

در مراکز درمانی نیز معمولا از بخور سرد جهت بهبود حال بیمار استفاده می شود. درمان دارویی معمولا شامل استفاده از یک دوز گلوکوکورتیکوئید می باشد. بیشترین دارو گلوکوکورتیکوئید مورد استفاده در درمان کروپ کودکان دگزامتازون است که به میزان 0.6 میلی گرم به ازای هر کبوگرم از وزن بدن تجویز می شود. دگزامتازون را می توان از طریق شربت خوراکی یا به شکل وریدی یا عضلانی جهت بیمار استفاده نمود. دگزامتازون دارویی مناسب و طولانی اثر جهت درمان کروپ است و سبب کاهش تورم مجاری هوایی و حنجره می شود. شروع اثر دگزامتازون طی حداکثر 6 ساعت پس از تجویز است. استفاده از دگزامتازون سبب کاهش نیاز به ویزیت مجدد، زمان بستری در اورژانس و همچنین دوز سایر داروها می شود.

در موارد متوسط تا شدید می توان از اپی نفرین (آدرنالین) نیز جهت بهبود بیمار استفاده کرد. فرم دارویی اپی نفرین برای درمان کروپ اپی نفرین راسمیک است که به صورت استنشاقی می باشد. اپی نفرین نیز تورم مجاری هوایی را کاهش می دهد و مدت زمان اثر آن بسیار زودتر از دگزامتازون است. اما طول اثر آن بسیار کوتاه است (دو ساعت یا کمتر) و در موارد شدید ممکن است هر 20-15 دقیقه نیاز به تکرار دوز آن وجود داشته باشد.

استفاده از درمان های دیگر از جمله آنتی بیوتیک ها، داروهای ضدسرفه و ضداحتقان و آرام بخش ها به طور معمول برای کودکان مبتلا به کروپ توصیه نمی شود. آنتی بیوتیک ها اثری بر ویروس ها که عامل اصلی ایجاد کروپ هستند ندارند. داروهای ضد سرفه و ضد احتقان نیز اثر ثابت شده ای در این بیماران ندارند و آرامبخش ها نیز ممکن است علائم کاهش میزان اکسیژن خون و سختی تنفس را بپوشانند و لذا سبب تأخیر در شروع درمان موارد شدید شوند.

پیشگیری از کروپ

متأسفانه، راهی برای جلوگیری از ابتلا به کروپ وجود ندارد. اما می توان با رعایت اصول ساده بهداشتی میزان انتقال ویروس را به حداقل رساند. برخی از این روش ها عبارتند از:

- شستن مکرر دست ها با آب و صابون. دست ها باید با صابون معمولی یا ضدباکتری حدود 15 تا 30 ثانیه شسته شوند. دقت لازم جهت شستشوی زیر ناخن‌ها، لای انگشتان و مچ دست باید صورت گیرد.

- استفاده از محلول های الکلی شستشوی دست هنگامی که امکان شستشو با آب و صابون فراهم نباشد جایگزین خوبی برای شستشو با آب و صابون می باشد.

- از تماس نزدیک با بالغین و کودکانی که به عفونت های مجاری تنفسی فوقانی مبتلا هستند از جمله سرماخوردگی باید جلوگیری شود. این کار هرچند ممکن است مشکل به نظر برسد اما امری بسیار مؤثر در جلوگیری از انتقال ویروس های تنفسی می باشد.

- واکسیناسیون سالانه برعلیه آنفلوانزا در کودکان بزرگتر از شش ماه توصیه می شود.

چه هنگامی باید به پزشک یا اورژانس مراجعه کرد؟

هر زمانی که علائم و نشانه های تشدید کروپ مشاهده شوند والدین باید سریعا کودک را به یک مرکز درمانی منتقل نمایند. این علائم عبارتند از:

    سختی در تنفس
    رنگ پریدگی یا آبی تیره شدن پوست
    حملات شدید سرفه
    آبریزش شدید از دهان (drooling) یا سختی بلع
    عدم توانایی در صحبت کردن یا گریه، ناشی از سختی تنفس
    صدای سوت مانند حین تنفس یا تنفس صدادار (همراه با یک صدای تیز) حین نشستن یا استراحت.
    جمع شدن یا تو کشیده شدن عضلات بین دنده ها یا بالای جناغ هنگام تنفس.
    طول کشیدن تب بیش از سه روز.
    علائم کروپ خفیف که بیش از 7 روز ادامه داشته باشد.
    هرگونه نگرانی درمورد وضعیت کودک.

منبع:ایران باستان

نوشته شده توسط دکتر سیدیاسر قرشی 

 

تشنج چیست؟چگونه از تکرار تشنج پیشگیری کنیم؟

 تشنج چیست؟

تشنج، تغییر ناگهانی فعالیت حرکتی در فرد است كه ناشی از اختلال در فعالیت الکتریکی مغز بوده و در کودکان نیز شایع است. یکی از شایع‌ترین انواع تشنج در کودکان، تشنج ناشی از تب است که البته معمولا سرنوشت خوبی دارد، اما گاهی نیز به علت یک بیماری خطرناک مانند مننژیت (التهاب و عفونت پرده‌های مغزی) ایجاد می‌شود.

تشنج ناشی از تب معمولا در کودکان 1 تا 5 سال رخ می‌دهد، هر چند گاهی این نوع تشنج قبل از یک سالگی یا بعد از پنج سالگی هم دیده می‌شود. در برخی خانواده‌ها تشنج بسیار شایع‌تر بوده که به علت زمینه ژنتیکی است.

تشنج ناشی از تب معمولا با افزایش سریع درجه حرارت بدن رخ می‌دهد. البته گاهی نیز کودک در ابتدا دچار تشنج شده و پس از آن والدین متوجه وجود تب در کودک خود می‌شوند.

بعضی از والدین هیچ پیش اطلاعی درباره تشنج ندارند و حتی در صورت بروز علائم آن، متوجه نمی‌شوند. بنابراین به طور خلاصه به بعضی از علائم آن اشاره می‌شود.

 

چه علایمی نشان دهنده بروز تشنج در کودک است؟

باتوجه به نوع تشنج، ممکن است کودک دچار اختلال هوشیاری شود یا اطرافیان را نشناسد

 

به صدا زدن پاسخ ندهد یا بیهوش روی زمین بیفتد.

 

گاهی حرکات غیرارادی در اعضای بدن کودک ظاهر می شود که این حرکت ها ممکن است قسمتی از بدن یا تمام اعضا را درگیر کند.

 

ممکن است کودک به شدت دست و پا بزند، روی زمین بیفتد، سر و چشم هایش به یک طرف بچرخد یا اینکه فقط یک دست یا یک پای او دچار حرکات تکان دهنده شدید شود و این حالت چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.معمولا این حمله ها کمتر از ۵ دقیقه طول می کشد.

 

گاهی کودک در زمان حمله کنترل ادرار خود را از دست می دهد.

 ممکن است کودک برای چند لحظه به نقطه ای خیره شود و در این مدت متوجه اطراف نباشد. البته بیشتر کودکان دچار تب و تشنج ساده می شوند. والدین اظهار می کنند که از خانه تا رسیدن به سرکوچه این تشنج تمام می شود.

هنگام تشنج کودک چه کنیم؟

هنگامی که کودک دچار تشنج می‌شود، به هیچ وجه استرس نداشته باشید.

آرامش خود را حفظ کرده و كنار کودک خود بمانید.

کودک را به یک طرف بخوابانید تا در صورتی که استفراغ کرد، مواد استفراغی باعث خفگی او نشود و لباس‌های او را آزاد کنید.

در صورتی که قبلا پزشک برای کودک‌تان دارویی به منظور استفاده در هنگام تشنج (البته فقط به صورت مقعدی) تجویز كرده، آن را با آرامش به کار ببرید.

نیازی نیست دندان‌های کودک را از هم باز کنید، فقط مطمئن شوید زبان کودک تحت فشار نباشد.

بعضی از والدین هنگام تشنج کودک به خصوص در همراه بودن با تب سعی می‌کنند او را پاشویه کنند و یا زیر آب سرد بگیرند. به یاد داشته باشید هیچ کدام از این روش‌ها موثر نیستند.

بعد از توقف تشنج اگر کودک‌تان تب داشته باشد، می‌توانید از شیاف استامینوفن استفاده کنید.

از آنجا که تشنج ناشی از تب گاهی ناشی از علل مهم و خطرناک است و همچنین به دلیل این‌که بعضی از علل تشنج‌های بدون تب مثل کمبود قند و کلسیم نیاز به درمان اختصاصی دارد، بلافاصله پس از بروز تشنج به اورژانس زنگ بزنید و یا کودک را سریعا به نزدیک‌ترین بیمارستان برسانید.

 اگر کودکی یک بار تشنج کند، والدین باید نگران حمله های تشنجی بعد و حتی تا آخر عمر در او باشند؟

معمولا تشنج عود نمی کند و قابل پیشگویی و پیشگیری هم نیست. در سنین پایین، مغز کودکان به افزایش درجه حرارت بدن حساس است، اما بیشتر آنها بعد از سن پنج سالگی، دچار تشنج نمی شوند.

تشنج ناشی از تب، معمولا با مشکلات بعدی همراه نیست و روی مهارت های یادگیری و هوش کودک تاثیرگذار نخواهد بود.

بچه هایی که تشنج می کنند معمولا به دارو نیاز ندارند اما در کودکانی که زیر یک سال، (۴ تا ۱۲ ماهه) اولین ابتلا را داشته اند، سابقه خانوادگی تب و تشنج و صرع در آنها وجود دارد یا بیش از ۲ بار و هر بار بیش از ۱۵ دقیقه این تشنج طول کشیده باشد، بیشتر باید مراقب باشند. از طرفی احتمال تشنج در پسرها بیشتر است.

چه شیوه های درمانی ای برای این مشکل وجود دارد؟

معمولا برای کودکانی که برای اولین بار دچار تشنج می شوند، درمانی انجام نمی شود. تصمیم گیری درمانی در موارد خاصی که ذکر شد و البته همراه با معاینه دقیق و شرح حال و انجام اقدام های تشخیصی از جمله آزمایش مایع مغزی نخاعی، سی تی اسکن و ام .آر .آی و براساس تصمیم گیری پزشک است و معمولا با داروهای خاصی انجام می شود. نکته مهم در درمان این بیماری، ادامه روند درمان و توجه به توصیه های پزشک و پیگیری منظم است.

 

چگونه از تکرار تشنج پیشگیری کنیم؟

پس از ترخیص از بیمارستان اگر دارویی برای کودک‌تان تجویز شده است، به منظور پیشگیری از تکرار تشنج آن را همیشه و به موقع به کودک تان بدهید. فراموش نکنید داروی کودک را در مهمانی یا مسافرت به همراه داشته باشید.

اگر کودک‌تان دچار تشنج همراه با تب بوده، در سایر موارد تب (به هر علتی) درمان اولیه شما باید کاهش تب با استفاده از تب‌برهایی مانند استامینوفن و یا در صورت نیاز بروفن باشد.

همچنین استفاده از پاشویه با آب ولرم (بدون الکل یا نمک) نیز مفید است.

فراموش نکنید در مواقع تب یا تشنج در مورد استفاده از داروهای خاص مانند دیازپام به صورت خوراکی یا مقعدی قبل از ترخیص، از پزشک کودک‌تان یک دستورالعمل بگیرید و مطمئن شوید روش استفاده از آن را به خوبی فرا گرفته‌اید.

 نکته ای در مورد مصرف داروهای تشنج

برخی والدین با توصیه های افراد غیرکارشناس، داروهای کودک را قبل از اتمام دوره های درمانی قطع می کنند در حالی که کودک باید تا زمانی که پزشک تجویز کرده، داروی ضدتشنج مصرف کند. هرگز نباید سرخود مقدار داروها را کاهش یا افزایش داد. طول درمان دارویی معمولا از شروع تا ۲ سال بعد از آخرین تشنج و براساس معاینه های پزشکی است. باید در دادن داروها مخصوصا شربت ها دقت کرد. شربت های ساختنی باید با میزان توصیه شده آب، رقیق و قبل از مصرف کاملا تکان داده شوند تا غلظت دارو یکنواخت شود. باید توجه داشت که شربت ها رسوب می کنند و اگر خوب هم زده نشوند، قسمت های پایین غلظت بیشتری دارند و مسمومیت دارویی ایجاد می کنند. همچنین باید توجه داشت که تغییر میزان برخی داروها با اندازه گیری سطح خونی آنهاست بنابراین معاینه های دوره ای کودک بسیار مهم است.

تشنج ناشی از تب

تشنج‌های ناشی از تب شایع‌ترین اختلال تشنجی دوران کودکی هستند که معمولا روند خوبی در آینده دارند، اما ممکن است نشانه‌ای از بیماری‌های عفونی (سپسیس و مننژیت) باشند.

بنابراین هر کودک مبتلا به تشنج را که به نزد پزشک می‌آورند، حتما باید علت تب مشخص شود.

سن شروع این تشنج‌ها نه ماهگی تا پنج سالگی (بخصوص 14 تا 18 ماهگی) است و سه درصد کودکان دچار تشنج شیرخوار هستند.

زمینه ژنتیک در تشنج ناشی از تب بسیار پررنگ است. پس در گرفتن شرح حال باید به سابقه خانوادگی توجه ویژه‌ای داشت.

تشنج‌ها معمولا در تب 39 درجه سانتی‌گراد یا بالاتر اتفاق می‌افتد و میزان عود تشنج ناشی از تب 30 تا 50 درصد است.

کودکان دارای تب پایین‌تر از 39 درجه، دارای سابقه خانوادگی و کودکانی که در سن زیر 12 ماهگی دچار تشنج می‌شوند، در آینده بیشتر در معرض خطر عود تشنج ناشی از تب یا ابتلا به صرع هستند.

 
منبع:ایران باستان

 

دل پیچه نوزادان،و راه های درمان آن

دلپیچه نوزادان

وقتی دلش درد می کند باید بادگلو بزند، بعضی وقتی‌ها یکی و بعضی وقت‌ها چند تا! غروب هم که می‌شود، دل‌درد های عصر گاهی‌اش شروع می‌شود.

 

حالا اگر یک بچه‌ دل‌دردی داشتیم که به قول دکترها دچار کولیک بود، چه کار باید کرد؟ حرف اول و آخر این است که تا ۳ تا ۴ ماه، روزگار شما و بچه، همین خواهد بود، چون کولیک نوزادی تا ۳ تا ۴ ماهگی طول می‌کشد و بعد از آن کم‌کم برطرف می‌شود. در طی این چند ماه باید با صبر و حوصله کمک کرد تا شاید دل‌دردهای نوزاد کمتر شود.

قدم اول این است که هنگام شیرخوردن مواظب باشید فقط نوک سینه داخل دهان کودک نباشد، بلکه کل هاله سینه در دهان کودک قرار بگیرد. با این کار هنگام شیرخوردن هوای کمتری وارد معده کودک می‌شود.

 

دومین کار این است که بعد از شیر خوردن، کودک را طوری بغل کنید که بتواند هوایی را که وارد معده‌اش شده تخلیه کند و به اصطلاح بادگلو بزند. چه بچه شیرمادرخوار باشد و چه از شیشه شیر استفاده کند، با انجام صحیح این کار، دل‌دردهایش به طور قابل توجهی کاهش خواهد یافت برای این کار می‌توانید سر کودک را روی شانه خودتان بگذارید و آرام پشت او را بمالید یا به طور ملایم ضربه بزنید.

 

با تمام این کارها، باز هم ممکن است دل‌درد بچه‌ها، خوب نشود. این بچه‌ها‌ را باید با آرامش در آغوش گرفت و آرام راه برد یا تکان داد. ماشین‌سواری آخرین چاره خانگی برای درمان کولیک است و مثل آب روی آتش باعث خواب رفتن کودک می‌شود. در نهایت اگر از هیچ یک از روش‌های فوق، نتیجه نگرفتید، باید به پزشک مراجعه کنید چون برخی داروها هستند که می‌توانند روی کولیک‌های شیرخواری موثر باشند.‌

 

برخی بچه‌ها هنگام بادگلو زدن، مقداری از شیرخورده شده را هم بر می‌گردانند. پس یک تکه پارچه تمیز، روی شانه خود بیاندازید تا لباستان کثیف نشود. می‌توان کودک را روی دست گرفت و آرام پشت او را مالش داد. بعضی بچه‌ها با این روش راحت‌تر بادگلو می‌زنند. برای بچه‌هایی که کمی بزرگ‌ترند می‌توان از روش نشسته استفاده کرد.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

سکسکه کودکان یک ناراحتی بی ضرر دستگاه گوارش

سکسکه کودک

سوال: کودک من 9 هفته دارد و هر روز سکسکه می‌کند. حتی گاهی اوقات 2 یا 3 مرتبه در روز تکرار می‌شود. سکسکه چه دلیلی دارد و چطور می‌توانم از بروز آن در کودکم جلوگیری کنم؟

 

سکسکه یک ناراحتی بی ضرر دستگاه گوارش می‌باشد که می‌تواند در تمامی سنین اتفاق بیفتد. حتی در شکم نیز ممکن است اتفاق بیفتد. سکسکه در واقع انقباضات یا اسپاسم های قوی دیافراگم است .(همان ماهیچه هایی که هنگام تنفس عمیق شما، باز و بسته شده و بالا و پایین می‌روند). با این حال که بدون درد هستند و معمولاً نشانه ای از بیماری را به همراه ندارند، اما برای یک نوزاد می‌تواند نگران کننده و عجیب به نظر برسد.

 

در اینجا چند روش برای آرام کردن سکسه نوزاد شما پیشنهاد شده است:

 

 وقفه هایی که بین سکسکه‌های او ایجاد می‌شود را یادداشت کنید

چه شرایطی باعث ایجاد سکسکه می‌شود؟ آیا در طول شیر خوردن یا زمان اندکی بعد از آن اتفاق می‌افتد؟ سکسکه ای بر اثر شیرخوردن ایجاد می‌شود، کاملاً رایج است به این دلیل که ماهیچه های دیافراگم در ارتباط نزدیکی با شکم قرار دارند. اگر ارتباطی بین شیر خوردن و سکسکه کردن پیدا کردید، استراتژی های پیشگیرانه تغذیه ای زیر را به کار بگیرید.

 وعده های غذایی او را به دو مرتبه افزایش دهید و میزان هر وعده را به نصف کاهش دهید

 زیاده روی در غذا دادن به کودک یکی از علل شایع در بروز سکسکه می‌باشد. اگر معده خیلی سریع پر شود و ورم کند، این موضوع می تواند ماهیچه های دیافراگم را دچار گرفتگی و اسپاسم کند. هنگام تغذیه با شیر مادر، سعی کنید به آرامی این کار را انجام دهید، و شیردهی را متوقف کنید تا آروغ نوزاد خود را هنگام جابه جایی از یک سینه به سینه دیگر بگیرید. و یا اگر با شیشه به او شیر می‌دهید، در میانه آن مکثی کنید، آروغ نوزاد را بگیرید و بعد از چند دقیقه به دادن شیر ادامه دهید.

 مانع بلیعدن هوا توسط نوزاد شوید

نوزادان معمولاً در طول شیر خوردن علاوه بر اینکه خیلی سریع و زود شیر را قورت می‌دهند، مقادیر زیادی از هوا را نیز می‌بلعند، که این کار باعث تورم و باد کردن شکم آنها می‌شود. تکنیک های لازم در طول شیردهی را بررسی کنید و اطمینان حاصل کنید که لب های کودکتان به اندازه کافی باز شده باشد و نه فقط سر سینه بلکه حاله رنگی دور سینه شما را در بر گرفته باشد. به نوزاد خود گوش بدهید، با این کار صداهای زیادی که شامل قورت دادن شیر و بلعیدن هوا می‌باشد را از او می‌شنوید. اگر با شیشه به او شیر می‌دهید، شیب بطری را با زاویه 45 درجه تنظم کنید، با این کار هوا به پایین بطری خواهد رفت. یا می توانید از بطری هایی که دارای کیسه های تاشو می‌باشند، استفاده کنید که با این کار بلعیدن هوا توسط نوزاد خود را به حداقل می‌رسانید.

در نهایت، در طول شیردهی از درست نشستن او بر روی پا و یا دامن خود اطمینان حاصل کنید (در یک زاویه30 تا 45 درجه) ، به این دلیل که این کار از جمع شدن باد در شکم او جلوگیری خواهد کرد. بعد از خودن شیر، او را به مدت 20 دقیقه به حالت نشسته نگه دارید تا هواهایی که بلعیده شده به سمت بالای شکم او بیاید و این کار باعث از بین رفتن فشار بر دیافراگم شده و نوزاد شروع به آروغ زدن  می‌کند.

 سکسکه می تواند ناشی از  رفلاکس باشد؟

سکسکه مداوم می‌تواند نشانه ای از رفلاکس معده به مری در نوزاد شما باشد، که یک بیماری شایع و معمولاً موقتی است که در آن نوزادان برخی از محتویات معده خود را به مری بر می‌گردانند، درد دارند و اغلب سکسکه می‌کنند. علائم دیگری که نشان می‌دهد نوزاد شما از رفلاکس رنج می‌برد، شامل بیداری های شبانه و دردناک، رفتاری شبیه به کولیک، درد گرفتن شکم پس از شیردهی و تف کردن می‌باشد. اگر نگران این هستید که نوزاد شما رفلاکس دارد، حتماً با دکتر خود مشورت کنید.

در اکثر موارد، سکسکه نوزاد شما با تکمیل و شکل گرفتن دستگاه گوارش او، از نظر شدت و تعداد کم خواهد شد.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

چرا مصرف نان لواش برای دانش‌آموزان توصیه نمی‌شود؟

مضرات نان لواش

یک متخصص تغذیه با تأکید بر لزوم توجه والدین نسبت به تغذیه فرزندانشان در مدرسه گفت: مصرف نان لواش به دلیل نداشتن هیچگونه ویتامین و ایجاد چاقی، برای دانش آموزان توصیه نمی‌شود.

بیشترین رشد جسمی و ذهنی دانش‌آموزان در دوران مدرسه شکل گرفته و به‌طور کلی می‌توان گفت 90 درصد رشد مغزی و 70 درصد رشد قدی دانش‌آموزان در طی این دوران انجام می‌گیرد. برای تداوم رشد دانش‌آموزان، تضمین سلامتی و تحرک و شادابی آنها لازم است، تغذیه این قشر از جامعه مورد توجه قرار گیرد. بر همین اساس باید به گروه‌های غذایی اصلی در میان دانش‌آموزان توجه داشت.

 نان و غلات، گوشت، تخم‌مرغ، حبوبات و مغزها، شیر، لبنیات، میوه و سبزی‌ها در گروه‌های غذایی اصلی دانش‌آموزان حائز اهمیت است و یک گروه متفرقه شامل قند و چربی که چندان مورد تأکید نیست، نیز مورد توجه قرار دارد.

 مصرف انواع نان‌های مختلف هم‌چون سنگک، تافتون و بربری به‌ویژه از نوع سبوس‌دار برای دانش‌آموزان توصیه می‌شود. همچنین نان لواش سبوس ندارد و خوردن آن هم‌چون مصرف شکر و قند بوده و فرد را دچار چاقی می‌کند؛ ویتامین‌های آن نیز صفر است، بنابراین مصرف آن برای دانش‌آموزان توصیه نمی‌شود.

 والدین از نان‌های بدون جوش‌شیرین برای فرزندان دانش‌آموزان خود استفاده کنند. صفوی با اشاره به اینکه برنج، ماکارونی، رشته، جو و ذرت در گروه نان و غلات جای دارند،‌ افزود: روزانه دانش‌آموزان 6 تا 11 سهم از گروه‌های نان و غلات را لازم دارند.

 30 گرم نان سنگک، یک کف دست نان بربری و یک کفگیر برنج، هرکدام یک واحد یا سهم از گروه نان و غلات به‌شمار می‌رود.

 انواع غلات بوداده مثل ذرت بوداده نیز ارزش غذایی مناسبی برای میان‌وعده دانش‌آموزان دارد، بنابراین مصرف آن برای آنها به‌صورت روزانه توصیه می‌شود.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

انواع شیرخشک و موارد استفاده آنها

انواع شیرخشک

 «لاک» پسوندی است که نام خیلی از شیرخشک‌ های موجود در بازار به آن ختم می‌شود. «لاك» واژه‌ای لاتین به‌معنای «شیر» است كه تولیدكنندگان شیرخشك از دیرباز از آن برای نامگذاری محصولاتشان استفاده می‌كرده‌اند.

نیازی به توضیح نیست كه شیر مادر برای كودك بهترین غذاست و هیچ شیرخشكی نمی‌تواند كاملا جایش را بگیرد. اما به دلایل گوناگون خیلی از بچه‌ها چه به‌عنوان كمك غذا و چه غذای اصلی نیاز به شیرخشك پیدا می‌كنند.

سری به بازار شیرخشك زده‌ایم، با این توضیح كه هر چقدر هم كه اطلاعات‌تان درباره شیرخشك كامل باشد، بازهم برای انتخاب نوع و برند مناسب كودكتان نیاز به مشورت پزشك دارید. یكسری ریزه‌كاری‌ها و تفاوت‌های جزئی هست كه برای آدم غیرمتخصص قابل تشخیص نیست. در ضمن نوزاد ممكن است به انواع نادری از حساسیت یا بیماری خاص مبتلا باشد كه به شیرخشك‌های خیلی ویژه نیاز پیدا كند. 

   

شیرخشک برای نوزادان نارس 

 این شیرخشك‌ها برای كودكانی كه با وزنی كمتر از 2500گرم به دنیا می‌آیند مناسب هستند و به‌خاطر ملاحظات ویژه، قیمت‌شان به طرز محسوسی از قیمت شیرخشك‌های دیگر بیشتر است و معمولا بین20تا 30هزار تومان قیمت دارند.  

  

شیرخشک برای بچه‌های حساس 

 خوب وزن نگرفتن، دانه‌های قرمز رنگ روی پوست، اسهال، استفراغ، بی‌قراری و وجود خون در مدفوع، همه اینها می‌توانند نشانه‌های حساسیت به شیرخشك باشند. در این موارد، متخصص‌ها شیرخشك‌های خاصی را برای شیرخوار پیشنهاد می‌دهند. 

 

     

شیرخشک بزرگانه یا كودكانه؟ 

 1- بدو تولد تا 6 ماهگی، معمولا برندها، شیرخشك‌هایشان را براساس سن نوزاد با 1 (از بدو تولد تا 6ماهگی) و 2 (از6ماهگی تا یك سال) و 3 (از یك سال به بعد) مشخص می‌كنند. همچنین، ممكن است روی قوطی‌های شیرخشك به عباراتی مثل Infant formula برای شیرهای قابل استفاده از بدو تولد و follow-upformula برای شیرهای مراحل بعدی بر بخورید.

قیمت شیرخشك‌های 1، 2و 3 معمولا تفاوتی با هم ندارند ولی در بعضی برندها به‌خاطر پر و پیمان‌تر شدن شیرخشك با بالارفتن سن نوزاد، قیمت كمی (حدود 2-3هزار تومان) بیشتر می‌شود. شروع قیمت این شیرخشك‌ها در داروخانه‌ها از 14هزار تومان است و معمولا از 21-20هزار تومان بالاتر نمی‌رود. 

 

2- برای ورزشكاران، آشپزها و...، بچه‌ها تنها مشتری‌های شیرخشك نیستند و صنف شیرخشك‌ها، مشتری‌های پروپا قرص دیگری هم دارند. شیر را در مواردی به‌صورت كامل و بدون شكستن پروتئین‌ها برای مصرف بزرگسالان خشك می‌كنند تا با اضافه كردن آب بتوان از آن استفاده كرد.

همچنین برای مصارف صنعتی،كارخانه‌های تولید شیر، بسته‌های بزرگ چندكیلویی (معمولا20یا 25كیلوگرم) تولید می‌كنند كه برای مصارف بالا به‌صرفه‌تر هستند و استفاده و حمل‌ونقل آسان‌تری دارند و بر حسب كاربردهای گوناگون به انواع مختلفی مثل كم‌چرب ، پرچرب و... تقسیم می‌شوند.

شیرخشك در تهیه بعضی دسرها و شیرینی‌ها هم به‌كار می‌رود. ورزشكارها هم، به‌ویژه قدیم‌ترها كه بازار مكمل‌های پروتئینی داغ نبود، از شیرخشك در رژیم غذایی‌شان استفاده می‌كردند؛ گرچه این روزها با توجه به‌وجود مكمل‌های رنگارنگ در بازار، كمتر كسی سراغ شیرخشك می‌رود.

جدای از اینها، بعضی‌ها هم هستند كه طعم پودر شیرخشك را همینجوری دوست دارند. البته اگر جزو این دسته آخر هستید توجه داشته باشید كه شیرخشك به‌خاطر غنی بودن از پروتئین و كربوهیدرات و... ممكن است باعث چاقی شود یا عوارض پوستی ایجاد كند.      

 

در شیرخشك‌های هایپوآلرژنیک پروتئین‌های موجود در شیر گاو را هیدرولیز میکنند

 

ویژگی‌ها: 

 شیرهای بدون لاكتوز (LF): در این شیرخشك‌ها لاكتوز شیر گاو برای كودكانی كه به لاكتوز حساسیت دارند حذف می‌شود. قیمت این شیرخشك‌ها ممكن است یك تا 2هزار تومان بیشتر از شیرخشك‌ های معمولی باشد. 

 

شیرخشك‌های سویا: همانطور كه از اسمش پیداست این شیرها بر پایه سویا تهیه می‌شوند و برای شیرخوارهایی كه با پروتئین شیر گاو كنار نمی‌آیند استفاده می‌شوند. حتما از مصرف این شیرها بدون تجویز پزشك خودداری كنید. استفاده از این شیرها معمولا به‌صورت موقت است و مصرف دائم‌شان، به‌خاطر عوارض احتمالی توصیه نمی‌شود. 

 

شیرخشك‌های هایپوآلرژنیك یا (HA): در این شیرها پروتئین‌های موجود در شیر گاو را هیدرولیزكرده و كار هضم را برای شیرخوار راحت می‌كنند. این شیرها برای شیرخوارانی با دستگاه گوارش خیلی حساس مناسبند. باتوجه به اینكه درصد قابل توجهی از نوزادانی كه به پروتئین شیر گاو حساسیت دارند، با شیرهای پایه سویا هم به مشكل می‌خورند، استفاده از این نوع شیرخشك‌ها رایج و عاقلانه است. اینها حدود5-4هزار تومان گران‌تر از نمونه‌های معمولی هستند. 

 

شیرخشك‌های آنتی‌رفلاكس (AR): آنتی‌رفلاكس‌ها برای نوزادان مبتلا به رفلاكس مناسب هستند و قیمت‌شان معمولا كمی از شیرخشك‌های معمولی بالاتر است. AR‌ها هم 5-4هزار تومانی با شیرخشك ‌های معمولی تفاوت قیمت دارند.  

    

هشدار؛ خارجی نخرید؛ ایرانی ببرید! 

 شیرخشك‌های موجود در بازار (غیر از یكی‌دو مورد) در داخل كشور و توسط كارخانه‌های شركت‌های فراملیتی فعال در زمینه شیرخشك تولید می‌شوند. این كارخانه‌ها با سرمایه‌گذاری خارجی یا سرمایه‌گذاری مشترك كار می‌كنند.

معمولا با راهنمایی گرفتن از یك متخصص، بالاخره یكی از شیرخشك‌های تولید داخل با احوال كودك شما سازگار است. اما اگر به هر دلیلی ترجیحتان بر استفاده از شیرخشك خارجی بود حتما حواستان را جمع كنید. شیرخشك‌هایی كه از خارج وارد كشور می‌شوند باید برچسب فارسی وزارت بهداشت را داشته باشند. داشتن برچسب فارسی به این معناست كه شیرخشك مربوطه توسط وزارت بهداشت آزمایش و تأیید شده و با خیال راحت می‌توانید از آن استفاده كنید.

گول قیمت پایین و ظاهر خوش آب و رنگ شیرخشك‌های خارجی بدون برچسب را نخورید. حواستان باشد كه شیرخشك را فقط از داروخانه‌ها تهیه كنید. اگر احیانا شیرشخشك مورد نظرتان را نتوانستید در داروخانه‌های داخل كشور پیدا كنید خودتان شخصا برای خرید اقدام كنید یا از افراد مورد اعتمادتان بخواهید كه محصول را از مراكز معتبر تهیه كرده، برایتان بفرستند. یادتان باشد که شیرخشك‌هایی كه از خارج وارد كشور می‌شوند باید برچسب فارسی وزارت بهداشت را داشته باشند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

چاقی در کودکان و راه های کنترل چاقی کودکان

چاقی در کودکان

 دستورالعمل های رژیمی جدید خطرات بهداشتی ناشی از شیوه تغذیه ای که اغلب کودکان دارند را نشان می‌دهد. در اینجا نشان می‌دهیم که چطور می‌توانید با چاقی مفرط در کودکان مبارزه کنید.

 

سیب زمینی سرخ کرده و چیپس و مانند آن ،نقش بزرگی در چاقی های مفرط در دوران کودکی دارد، که بر روی خیلی از مسائل، فراتر از افزایش سایز دور کمر کودکان تأثیر می‌گذارد. بسیاری از بیماری های مزمن مانند آسم، آلرژی، دیبات و اختلال بیش فعالی کمبود توجه در میان کودکان رو به افزایش می‌باشد. و تمام این شرایط با مواد غذایی که کودکان مصرف می‌کنند در ارتباط است. بهبود شیوه تغذیه کودک در 3 زمینه زیر به داشتن کودکانی هرچه سالم تر کمک خواهد کرد.

 

مصرف نمک را کاهش دهید

اغلب بچه های بالای 2 سال بیش از حد سدیم مصرف می‌کنند که می‌تواند منجر به فشار خون بالا در آنها شود. نان سفید بزرگترین منبع تأمین نمک کودکان می‌باشد، به این دلیل که به میزان زیادی از آن مصرف می‌کنند. مقادیر زیادی از سدیم در بسیاری از غذاهای فرآوری شده، غذاهای یخ زده و غذاهای رستورانی مخفی و پنهان است.

راه‌حل: هنگام خرید، نان غلاتی که نمک کمتری دارد را انتخاب کنید. بیشتر در خانه غذا بخورید، و همیشه غذاهای تازه را به جای غذاهای یخ زده و فرآوری شده انتخاب کنید.

 

به میزان شکر افزوده توجه کنید

قند سالم در بسیاری از مواد غذایی مانند میوه‌ها و شیر وجود دارد، به این دلیل که این مواد غذایی علاوه بر قند ارزش های غذایی دیگری نیز دارند که سیگنال هایی را برای استفاده درست قند به بد می فرستد. اما زمانی که به مواد غذایی که هیچ ارزش غذایی دیگری ندارند، مانند دسر، اضافه می‌شود این فرایند طبیعی از بین می‌رود.

راه‌حل: درست کردن شیرینی در خانه می تواند یک درمان مقطعی برای این کار باشد. اما از همه مهمتر، از این دستاوردها به عنوان نقشه راهی برای جهت دهی به تغییرات استفاده کنید به این دلیل که سلامتی کودکان شما به آن وابسته است

 

از مصرف چربی زیاد دست بکشید

این اصطلاح می تواند هشدار بعدی برای چاقی کودک شما باشد. چربی های جامد و قند های اشباع شده تا 35 درصد کالری بیشتری را وارد بدن کودک می‌کنند که هیچ ارزش غذایی نیز ندارند. این چربی های ناسالم که در دمای اتاق جامد هستند، بیشتر در کره، مارگارین و گوشت قرمز یافت می‌شوند. این به این معنی است که بسیاری از مواد غذایی که در لیست کودکان قرار دارد، مانند پیتزا، هات داگ، سیب زمینی سرخ شده و دسر شامل این چربی ها می باشد.

راه‌حل: در صورت امکان، از مصرف این غذاهای اجتناب کنید و هنگام پخت و پز از روغن های مایع به جای چربی های جامد استفاده کنید.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

عواملی که باعث عفونت بند ناف میگردد

بندناف

عفونت بندناف یكی از عفونت‌های دوران نوزادی است و ترشحات زردرنگ و التهاب بندناف از دیگر علائم عفونت آن است.

بازی با بندناف مهم‌ترین عامل بروز عفونت است همچنین باورهای غلطی در برخی خانواده‌ها مبنی بر خمیر گرفتن بندناف و مالیدن بندناف با بعضی از روغن‌ها وجود دارد كه موجب عفونت در بندناف نوزاد می‌شود.

اگر تورم و قرمزی در بندناف دیده شد، باید فورا به پزشك مراجعه كرد چرا كه این نوع از عفونت در نوزادان بسیار مهم است و غیر از درمان موضعی و ضدعفونی، نوزاد باید بستری و تزریق آنتی‌بیوتیك ریوی صورت گیرد تا علائم عفونت بهبود پیدا كند.

اصولا تا 5 روز بعد از تولد، بند ناف می‌افتد اما ممكن است این كارگاه تا یك ماه نیز به‌طول انجامد؛ اگر بند ناف تا یك ماه بعد از تولد نیفتاد این امكان وجود دارد كه نوزاد دچار بیماری نقص ایمنی باشد كه این مساله زیاد شایع نیست.

در صورتی كه تشخیص و درمان عفونت بندناف بموقع صورت نگیرد عفونت وارد خون نوزاد می‌شود كه عفونت استخوان و مفاصل را نیز به دنبال خواهد داشت.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

آیا عسل بر حافظه کودک تاثیر دارد؟

تاثیر عسل بر حافظه

شیوا فرجی در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان فارس در مورد نقش عسل در سلامت تغذیه اظهار داشت: عسل ماده غذایی طبیعی است که انواع ویتامین‌ها، املاح معدنی و پروتئین در آن یافت می‌شود و جالب‌تر اینکه به دلیل وجود عنصری به نام اسید فورمیک در عسل این ماده غذایی خاصیت ضد عفونی کننده داشته و فاسد هم نمی‌شود.

وی با اشاره به اینکه افرادی که از ابتدای دوره جوانی مصرف عسل را در وعده غذایی خود جای داده‌اند کمتر دچار پیری زودرس می‌شوند و عمر طولانی‌تر دارند گفت: عسل برای جلوگیری از فشار خون بالا، ورم مفاصل، بی‌خوابی و افزایش مقاومت بدن بسیار مفید است.

 

به گفته عضو انجمن علمی تغذیه ایران والدینی که مایل‌اند کودکانشان حافظه و رشد و نمو بهتری داشته باشند می‌توانند عسل طبیعی را بعد از یک‌سالگی در وعده غذایی کودکان خود قرار دهند.

فرجی افزود: با توجه به افزایش میزان تقاضا برای مصرف عسل برخی شکر را به جای شهد گل در دسترس زنبور قرار می‌دهند که در نهایت عسل تولید شده خاصیت درمانی خود را از دست می‌دهد.

 

وی در پاسخ به اینکه چگونه می‌توان عسل مرغوب را از نوع تقلبی تشخیص داد گفت: معمولا بهترین نوع عسل سرخ‌رنگ، شفاف، خوشبو و غلیظ است و بستگی با نوع آن نباید گلو را بسوزاند و هنگامی که عسل را از ظرف واژگون می‌کنیم باید کش بیاید و شکرک هم نزند.

 

وی تأکید کرد: افرادی که دردهای معده و یا یبوست دارند می‌توانند با خوردن یک تا دو قاشق عسل در طی روز مشکل خود را برطرف کنند مضاف بر اینکه قند موجود در عسل از نوع گلوکز و فروکتوز است که به سرعت جذب می‌شود و در بدن باقی نمی‌ماند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

دندان های شیری کودکان و مراقبت های آن

دندان های شیری کودک

دندان های شیری از حدود 7-6 ماهگی در دهان کودک رویش می یابند و تا حدود 2 سالگی به طور طبیعی کودکان دارای 20 عدد دندان شیری هستند. در بسیاری از مواقع کودکان به دلایل مختلفی دچار پوسیدگی زودرس این دندان ها می شوند و این موضوع چالش های بسیاری را برای خانواده و کودک رقم می زند. یکی از مهم ترین این چالش ها برای خانواده ها تصمیم گیری در مورد درمان این دندان ها با توجه به سن کم کودک است. در این مطلب مهم ترین جنبه های اهمیت دندان های شیری و پرسش های معمول والدین در این زمینه اشاره خواهیم کرد.

 

دندان شیری تا چه سنی می ماند؟

 

به طور طبیعی دندان های شیری قدامی تا حدود سن 7-6 سالگی و دندان های شیری خلفی تا حدود سن 12-10 سالگی داخل دهان حضور دارند. معمولا با افتادن هر دندان شیری دندان دائمی جانشین آن با فاصله زمانی کمی به داخل حفره دهان رویش می یابد. به جز دندان آسیاب اول دائمی که بدون افتادن هیچ دندان شیری به داخل دهان رویش می کند و حدود 7-6 اتفاق می افتد.

 

چه ضرورتی برای درمان پوسیدگی دندان شیری وجود دارد؟

 

درست است که سیستم دندانی شیری برای مدت محدودی داخل دهان کودک وجود خواهدداشت ولی در صورت وجود پوسیدگی در این دندان ها ممکن است عوارض جدی و گاهی جبران ناپذیری به کودک وارد شود. برخی از این عوارض عبارتند از:

 

اهمیت دندان های شیری در دوران کودکی

 

1- کاهش توانایی جویدن: در صورت وجود پوسیدگی یا از دست رفتن دندان های شیری توانایی جویدن کودک و تمایل او به استفاده از مواد غذایی متنوع کاهش می یابد. به طوری که کودک حتی بدون اظهار وجود مشکل در دندان ها از خوردن برخی از مواد غذایی امتناع می کند و گاهی والدین آن را به عنوان بی اشتهایی کودک تلقی می کنند. در حالی که در بسیاری از موارد با برطرف کردن عامل اصلی یعنی درد و پوسیدگی دندان ها، مشکل به خودی خود نیز برطرفمی شود. بدیهی است در صورت وجود اشکال در تغذیه عوارض مختلفی از جمله کاهش رشد، یبوست، کج خلقی و بسیاری از اختلالات دیگر می تواند در کودک بروز کند.

2- حفظ فضای لازم برای رویش دندان دائمی: دندان های شیری به عنوان یک راهنما برای رویش دندان های دائمی خواهند بود به طوری که اگر یک دندان شیری زودتر از زمان مقرر از دست برود این امر منجر به از دست رفتن فضای مورد نیاز برای رویش دندان دائمی می شود به طوری که در بسیاری از موارد برای اصلاح وضعیت، کودک نیاز به درمان های ارتودنسی پیچیده خواهدداشت. زیرا  دندان های دائمی به دلیل کمبود فضای ایجادشده ناشی از زود از دست رفتن دندان شیری به صورت کج و درهم رویش خواهند کرد یا حتی به صورت نهفته بافی می مانند.

3- زیبایی: نتایج مطالعه های مختلف نشان داده شده پوسیدگی دندان های شیری و تیرگی ظاهر آن ها می تواند نقش مهمی در اعتماد به نفس و تعاملات اجتماعی کودک داشته باشد به طوری که کودک حتی اگر ابراز نکند از ظاهر دندان ها خجالت می کشد و ممکن است از خندیدن امتناع ورزد یا روابط اجتماعی وی دستخوش اختلال شود.

4- ایجاد بوی بد دهان: در صورت وجود حفرات پوسیدگی متعدد تجمع مواد غذای بین دندان ها افزایش می یابد و به مرور زمان فاسد می شوند و با ایجاد التهاب در لثه و عفونت دندان ها کودک دچار بوی بد دهان خواهدشد.

5- تاثیر پوسیدگی دندان های شیری بر دندان های دائمی: در صورت پیشرفت پوسیدگی و وجود التهاب و عفونت در دندان های شیری این عفونت می تواند به جوان دندان دائمی زیرین سرایت کند و باعث اختلال در تکامل دندان دائمی زیرین شود. همچنین وجود پوسیدگی در دندان های شیری موجب افزایش میکروب های عامل پوسیدگی از جمله استرپتوکوک موتانس می شوند و شانس ابتلا به پوسیدگی را در سایر دندان های موجود در دهان افزایش می دهد.

 

درمان پوسیدگی دندان شیری چیست؟

 

امروزه با پیشرفت علم دندان پزشکی کودکان پوسیدگی های دندان های شیری در صورت مراجعه به موقع کاملا قابل درمان است. پوسیدگی این دندان ها با مواد ترمیمی مختلف یا روکش های مخصوص دندان های شیری برطرف می شود و کارایی دندان به طور کامل بازگردانده خواهد شد. حتی در صورتی که پوسیدگی دندان شیری عمیق باشد در بسیاری از مواقع مشکلات این دندان ها با درمان های عصب کشی برطرف می شود و با یک درمان مناسب می توانند تا زمان مقرر داخل دهان باقی بمانند.

 

دندان شیری هم عصب کشی می شود؟

 

برخلاف تصور بسیاری از والدین دندان های شیری نیز دارای عصب هستند و در صورت پیشرفت پوسیدگی و انتقال التهاب و عفونت به عصب دندان، باید درمان عصب کشی انجام گیرد که کاملا بی عارضه است. باید تا حد امکان از خارج کردن زودهنگام دندان های شیری جلوگیری کرد ولی اگر پوسیدگی دندان به حدی پیشرفت کرده باشد که دندان شیری قابل درمان نباشد و دندان پزشک تشخیص دهد که دندان شیری باید خارج شود برای حفظ فضای دندان تا رویش دندان دائمی جایگزین باید از وسایلی به نام فضا نگه دار استفاده کرد. این وسایل به 2 صورت ثابت و متحرک ساخته می شوند که انتخاب انواع آن با توجه به صلاحدید دندان پزشک است.

 

اولین ملاقات با دندان پزشک

 

جالب است بدانید اولین مراجعه کودک به دندان پزشک باید بین سن 6 ماهگی تا 1 سالگی باشد. در این زمان دندان پزشک با معاینه دهان کودک و بررسی وضعیت لثه ها و دندان های تازه روییده توضیحات لازم برای پیشگیری از پوسیدگی را با توجه به وضعیت دهانی کودک به والدین خواهدداد. پس از این جلسه اول فواصل بین معاینه های دندان پزشکی به طور معمول هر 6 ماه یکبار تعیین می شود. گرچه با توجه به وضعیت دندانی کودک و میزان در معرض خطر پوسیدگی بودن دندان ها این زمان طبق صلاحدید دندان پزشک ممکن است تغییر کند.

دندان های شیری با وجود اینکه به طور موقت داخل دهان وجود دارند ولی از اهمیت بسیاری در حفظ سلامت عمومی کودک و جلوگیری از ابتلای وی به عوارض بازگشت ناپذیر برخوردار هستند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

تغذیه تکمیلی نوزاد را از کی شروع کنیم

تغذیه تکمیلی نوزاد

تغذیه تکمیلی به معنای دادن سایر غذاها علاوه بر شیر مادر به کودک است. این غذاها، غذای کمکی نامیده می‌شوند و پایان شش ماهگی، بهترین سن شروع غذاهای کمکی است.

زهرا زینلی کارشناس مسئول واحد تغذیه مرکز بهداشت تاکستان اظهار کرد: در طول دوره تغذیه تکمیلی، شیرخوار خوردن غذاهای جامد و نیمه جامد را به تدریج یاد می‌گیرد به طوری که در پایان یک سالگی می‌تواند همراه خانواده از غذای سفره استفاده کند.

 

شروع غذای کمکی

 

وی ادامه داد: همانطور که کودک رشد می‌کند و فعال‌تر می‌شود، به سنی می‌رسد که دیگر شیر مادر به تنهایی برای تامین نیازهای تغذیه‌ای او کافی نیست، بنابراین غذاهای کمکی برای تامین انرژی مورد نیاز کودک لازم هستند، چون اگر این کمبود تامین نشود، رشد کودک متوقف یا کند خواهد شد.

زینلی با عنوان کردن این موضوع که شروع زود هنگام غذای کمکی موجب می‌شود تا معده شیرخوار با ماده غذایی کم ارزش‌تر از شیر مادر لبریز شود و تمایل شیر خوار برای خوردن شیر مادر که هنوز مناسب‌ترین غذا برای اوست، کم شود که در نتیجه موجب کند شدن رشد کودک می‌شود.

به گفته وی چون در ماه‌های اول زندگی، قدرت دفاعی دستگاه گوارش شیرخوار در برابر عوامل بیماری‌زا کم است، غذای کمکی بر عکس شیر مادر به سهولت با ویروس‌ها و باکتری‌های آلوده می‌شود و خطر عفونت و اسهال را به شدت افزایش می‌دهد و احتمال بروز حساسیت و آلرژی در بزرگسالی، افزایش می‌یابد.

این کارشناس تغذیه گفت: غذای کمکی کودک در هفته اول ماه هفتم با فرنی شروع می‌شود و در هفته دوم، شامل شیربرنج و حریره بادام؛ هفته سوم شامل پوره سبزیجات، هفته چهارم شامل سوپ حاوی گوشت و سبزیجات، ماه هشتم شامل زرده تخم مرغ، ماه‌های نهم و دهم شامل حبوبات، آب میوه و میوه، ماه‌های دهم و یازدهم شامل انواع ماهی، پنیر پاستوریزه، انواع میوه، سوپ، کته، پوره بدون اضافه کردن نمک و چاشنی و بعد از ۱۲ ماهگی تمام غذاهای سفره خانوار است.

وی با بیان اینکه در سال اول زندگی از آنجاکه غذای کودک شیر مادر است، ابتدا شیر سپس غذای کمکی داده شود، ولی در سال دوم زندگی ابتدا به کودک غذا و بعد شیر مادر داده شود؛ اظهار کرد: بین اضافه کردن مواد غذایی مختلف پنج تا هفت روز فاصله باشد تا دستگاه گوارش کودک به ماده غذایی جدید عادت کند یا اگر به یک ماده غذایی ناسازگاری نشان داد، شناسایی شود.

این کارشناس تاکید کرد: قبل از یک سالگی، از دادن برخی موادغذایی مانند اسفناج، کلم، آلبالو، گیلاس، انگور، کشمش، انواع توت، مرکبات، کیوی، خربزه، بادام زمینی، عسل، پنیر، شیر گاو و سفیده تخم مرغ خودداری شود، زیرا منجر به ایجاد حساسیت در کودک خواهد شد.

به گفته زینلی، برای مغذی کردن غذای کمکی از گوشت، مخلوط زرده تخم مرغ با کمی شیر، حبوبات و غلات جوانه زده (مانند عدس و ماش) استفاده شود تا پروتئین، ویتامین و املاح آن بیشتر شود.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

چای و زیان های آن برای شیرخواران و کودکان

چای برای شیرخواران

بعد از ۶ ماهگی، شير مادر همچنان غذاي اصلي شيرخوار از نظر دريافت انرژی، مواد مغذي و مايعات است و بايد بر حسب ميل و تقاضاي شيرخوار و به دفعات زياد ادامه داشته باشد.

مصرف چای،‌ قهوه و کاکائو سبب کاهش جذب آهن غذاي کمکی در شيرخواران ۶ تا ۱۲ ماهه مي‌شود به همين دليل بهتر است استفاده نشود.

دکتر زهرا عبداللهی سرپرست دفتر بهبود تغذيه جامعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی افزود: از پايان ۶ ماهگي حتي زمانی که کودک به مقدار کافي از شير مادر تغذيه مي‌کند ممکن است به آب نياز داشته باشد بنابراين بايد هر روز به خصوص در فصل گرما و روزهای گرم، چند نوبت آب جوشيده خنک شده به او ارائه شود.

وي تصريح کرد: مصرف نوشابه براي کودکان ممنوع است زيرا علاوه بر مضراتي که دارد سبب دريافت مقدار کمتر غذا يا شير مادر مي‌شوند همچنين استفاده از آب ميوه‌هاي طبيعی و خالص که از ميوه‌هاي مجاز به روش بهداشتی در منزل تهيه شده باشند،‌ از اواسط ماه هشتم به بعد در حد ۳۰ تا ۶۰ سي‌سي در روز که با ليوان نشکن به کودک داده شود، بلامانع است.

اين متخصص تغذيه تأکيد کرد: استفاده شيرخوار از مقادير زياد آب ميوه ممکن است سبب اسهال يا کاهش اشتهای او به غذا و حتي شير مادر شود همچنين مصرف مکرر آب ميوه حتي اگر رقيق هم شده باشد، خصوصا اگر به جاي فنجان توسط بطری يا هنگام خواب به کودک داده شود، مي‌تواند به ميناي دندان کودک صدمه زده و نهايتا پوسيدگی دندان ايجاد شود.

وي خاطرنشان کرد: مصرف بيش از حد آب ميوه به دليل عدم دريافت مواد مغذي وپروتئين، سبب سوء تغذيه و کم خونی و حتي کوتاهی قد و در برخي موارد سبب چاقی در شیرخواران مي‌شود.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

تغذیه نوزاد با شیر مادر تا کی؟

تغذیه نوزاد تا ۲ سالگی شامل سه مرحله است که شیر مادر مهم‌ترین منبع غذایی در هریک از این مراحل می‌شود.

پروین میرمیران متخصص تغذیه گفت: شیر مادر کامل‌ترین غذا برای نوزاد است. مقدار ترشح شیر مادر، مدت زمان شیردهی را تعیین می‌کند و این مدت زمان برای هر نوزادی متفاوت است.

وی ادامه داد: شیر مادر در ابتدا آب و پروتئین است، به تدریج چربی شیر زیاد می‌شود و این چربی باعث می‌شود به تدریج احساس سیری کند. شیر مادر سیستم ایمنی نوزاد را افزایش می‌دهد و در مقابل بیماری‌ها و عفونت‌ها محافظت می‌کند.

میرمیران اظهار داشت: شیر مادر به دلیل فعالیت هورمون‌ها از سرطان سینه جلوگیری می‌کند.

وی توصیه کرد: زنان باردار علاوه به تحت نظر بودن متخصص مامایی بهتر است تحت نظر متخصص تغذیه با یک رژیم غذایی مناسب بهترین وضعیت شیردهی را محیا کنند.

دکتر میرمیران در پایان گفت: مادران شیرده باید توجه داشته باشند که در محیطی آرام و با آرامش به نوزاد خود شیر دهند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

در مقابل گریه بی مورد کودکان تسلیم نشوید

 

گریه نوزاد

برخی از والدین وقتی کودک گریه می کند ،هرچیزی را که میخواهد در اختیارش میگذارند. این روش کاملا اشتباه است،چون  وقتی بزرگ می شود و ابستگی به والدین پیدا میکند ،و این باعث میشود که در بزرگسالی عصبی شود

توجه بیش از حد به کودکان باعث می شود آنها در بزرگسالی حس استقلال را از دست بدهند و به شدت به خانواده و بستگان و اطرافیان خود وابسته باشند.

 

بررسی ها نشان می دهند توجه به گریه نوزاد باعث می شود تا آنها در آینده فردی بی مسئولیت باشند و فردی پرخاشگر به وجود بیایند.

توجه کردن بیش از حد فقط تا ۹ ماهگی قابل قبول است و پس از آن باید اجازه دهید تا کودکان خودشان از شما درباره کارهایشان راهنمایی بخواهند.

 

همچنین والدین به ویژه مادرها باید ساعاتی در روز را اختصاص دهند که فقط با کودک به ویژه نوزاد خود صحبت کنند.

این کار باعث می شود تا آنها حس آرامش پیدا کنند و بدانند کسانی اطرافشان هست که از آنها حمایت می کنند این روند احساس اضطراب و استرس را از آنها دور می کند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

هرگز به درمان زردی نوزاد به صورت خود سرانه نپردازید

درمان زردی نوزاد

وقتی با بروز زردی در فرزندتان مواجه می شوید بهتر است به درمان خودسرانه نپردازید و از توصیه های دیگران کمک نگیرید و مستقیما به پزشک اطفال مراجعه کنید و طبق تجویز وی درمان را شروع کنید

 

فوق تخصص نوزادان با اشاره به اینکه 50 درصد نوزادان تازه متولد، زردی دارند، راه‌های درمان این بیماری را تشریح کرد.

هادی سماعی در رابطه با بیماری زردی در نوزادان اظهار داشت: 50 درصد نوزادان تازه متولدشده زردی دارند؛ ولی همه آنها به درمان نیازی ندارند، چراکه بیشتر موارد زردی در نوزادان طبیعی و فیزیولوژی است چراکه کبد آنها هنوز فعال نشده و پس از گذشت چند روز این مشکل در بین آنها رفع می‌شود.

 

وی افزود: زردی طبیعی یا فیزیولوژی به زردی می‌گویند که در 24 ساعت اول عمر وجود نداشته باشد ولی اگر زردی در نوزاد از روز دوم یا سوم تولد ایجاد شد و تا 7 الی 10 روز بعد ادامه پیدا کرد زردی دیگر فیزیولوژی نبوده و نیاز به درمان بر اساس تشخیص پزشک دارد.

 

فوق تخصص نوزادان ادامه داد: زردی که ابتدا از صورت نوزاد شروع شود و به تدریج سایر قسمت‌های بدن وی را فراگیرد اصولاً زردی غیر فیزیولوژی بوده و بسیاری از والدین تلاش می‌کنند با استفاده از نور مهتابی زردی نوزاد خود را درمان کنند؛ در حالی که این مسئله غلط است و هیچ گونه فایده‌ای در درمان نوزاد ندارد.

سماعی با تأکید بر اینکه روش‌های غلط و خودسرانه توسط والدین برای درمان زردی، بیماری نوزاد را تشدید می‌کند، تصریح کرد: دادن پودر گلوکز یا آب قند به نوزاد زردی آن را بیشتر کرده و خطرناک است لذا توصیه می‌شود والدین به هیچ عنوان درمان خودسرانه برای کودکشان نداشته باشند.

 

وی با اشاره به اینکه پزشکان اصولاً استفاده از لامپ فلورسانس را به عنوان فتوتراپی برای نوزاد توصیه می‌کنند، گفت: این لامپ‌ها باید از مراکزی که پزشکان پیشنهاد می‌دهند تهیه شود چراکه در غیر این صورت ممکن است به دلیل عدم اعتبار شرکت طول عمر لامپ تمام‌شده باشد و درمان نوزاد انجام نشود.

 

فوق تخصص نوزادان با بیان اینکه بیش از 90 درصد نوزادان زردی آنها فیزیولوژی است، خاطرنشان کرد: برای درمان زردی غیر فیزیولوژی نوزاد یا باید در بیمارستان بستری شود یا لامپ فلورسانس مخصوص از شرکت‌های معتبر تهیه و با فاصله مناسب نوزاد را به صورت لخت در معرض آن قرار داد.

سماعی خاطرنشان کرد: در شرایط استثنایی درمان زردی با توجه به تشخیص پزشک از طریق تعویض خون نوزاد یا تجویز دارو انجام می‌شود

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

آیا قنداق کردن نوزاد مفید میباشد

قنداق کردن نوزاد

پژوهشهای جدید بیانگر این است که  وقتی نوزاد را قنداق میکتیم برایش خوب نیست. درست برخلاف قدیم که میگفتند نوزاد باید قنداق شود . این روزها علم پیشرفت کرده است  و فهمیده اند که قنداق مضر است ولی نوزادان قنداق شده چه فرقی با نوزادان معمولی دارند؟

تحقیقات اخیر یکی از جراحان ارتوپدی دانشگاه ساوتهمپتون انگلیس نشان می دهد که قنداق کردن نوزادان عواقب جبران ناپذیری برای آنان در بردارد.

قنداق کردن، به محکم نگه داشتن دست و پای نوزادان در کنار بدنشان، با استفاده از یک پارچه محکم گفته می شود.

قنداق کردن باعث می شود که استخوان لگن رشد مناسبی نداشته باشد و فرد در بزرگسالی به بیماری های مزمن لگن و ستون فقرات دچار شود.

 

قنداق باعث می شود که نوزادان به طور موقت آرامش پیدا کنند و بخوابند و تصور والدین این است که قنداق کردن در دراز مدت مفید است که تصور اشتباهی است.

قنداق کردن نوزادان ممکن است باعث آرامش لحظه ای آنان شود ولی صدمات آن در درازمدت بسیار جدی و جبران ناپذیر است.

 

حالت طبیعی پاهای نوزاد باعث می شود که استخوان های ران و مفاصل به درستی رشد کنند و قنداق فرآیند طبیعی رشد را مختل می کند.

پزشکان هشدار داده اند که قنداق علاوه بر آسیب به استخوان های تحتانی، باعث افزایش ناگهانی دمای بدن نوزاد و در برخی موارد سندرم مرگ ناگهانی کودک (SIDS) می شود.

نتایج این تحقیقات در شماره اخیر نشریه Archives of Disease in Childhood منتشر شده است.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

درد معده در کودکان و ناهنجاری اضطراب و استرس در کودکان

درد معده در کودکان

مطالعات جدید نشان داده اند، کودکانی که دچار دردهای دایم و مزمن معده هستند در معرض خطر ابتلا به اضطراب در بزرگسالی قرار دارند. والدین این کودکان باید این آمادگی راداشته باشند که شاید فرزند آنها در نوجوانی یا جوانی دچار استرس و آشفتگی و ترس های زیاد باشد.

 

محققان دانشگاه وندربیلت 332 کودک که دچار دردهای ناحیه شکم و معده بوده اند و 147 کودک که هیچ نوع درد معده ای نداشته اند را تا بزرگسالی مورد تحقیق و آزمایشات مختلف قرار داده اند.

حدود نیمی از افرادی که در کودکی دچار دردهای مزمن معده بودند، در بزرگسالی، ناهنجاری اضطراب و استرس را در خود نشان می دادند. آسیب پذیر بودن به اضطراب تا بزرگسالی همراه این افراد است. حتی در مواقعی که درد معده به طور کامل از بین رفته باشد نیز باز این مشکل وجود داشت. ادامه داشتن دردهای معده نیز خطر ابتلا به اضطراب را بیشتر می کرد.

 

40 درصد از کودکانی که معده درد داشتند و 16 درصد از آنهایی که هیچ نوع درد معده ای را تجربه نکرده بودند، دچار افسردگی شده بودند. این تحقیقات، ارتباط قوی میان دردهای معده و اضطراب در بزرگسالی را ثابت کرده است. والدین باید به این مساله دقت داشته باشند و ساده از کنار آن رد نشوند.

در سال 2001 میلادی نیز تحقیقات کوچک تری در همین زمینه انجام شد و دقیقا همین نتیجه را اعلام کرد که کودکانی که معده درد را تجربه می کنند در بزرگسالی دچار اضطراب و تشویش می شوند. شاید با خود بگویید، خب! کودکی که مدام دردهای آزاردهنده معده راتحمل می کند کاملا معلوم است که دچار اضطراب شدید هم بشود. این کودک هرگز آرامش جسمی ندارد و این بیماری بر ذهن و روح او تاثیر منفی می گذارد. اما دکتر واکر – مدیر تحقیقات – می گوید: «نمی توان به صراحت این طرز فکر را رد یا قبول کرد زیرا بسیاری از نوجوانان حتی پس از از بین رفتن دردهای معده همچنان دچار اضطراب هستند. این افراد نیاز دارند تا از نظر ترس، دلشوره و اضطراب مورد مداوا قرار بگیرند.»

 

 

بر اساس آخرین دستاوردهای علمی و پزشکی، بیشتر دردهای معده قابل تشخیص و درمان هستند. اما مساله تشخیص درد و علت آن نیست. مساله، میزان درد و ارتباط با درد است.

دکتر نورکو اعتقاد دارد تکنیک های روانشناسی می تواند به کودکان کمک کنند تا دردهای خود را کنترل و به مرور آن را کم کنند یا با آن کنار بیایند.

 

البته اشاره به این نکته کاملا ضروری است که والدین تصور نکنند همه دردهای نامعلوم معده در کودکان منجر به ناهنجاری اضطراب در بزرگسالی آنها خواهد شد. این مساله به هیچ عنوان تصدیق نشده است.

اگر پیش پزشک مراجعه کردید و او از شما خواست تا کودک را نزد متخصص اعصاب ببرید، به هیچ عنوان وحشت نکنید. این کار می تواند به کودک شما کمک کند. به این ترتیب شاید بتوانید تشخیص دهید آیا دردمعده باعث اضطراب فرزند شما است یا خیر.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما